Ολλανδία – Η δυσαρέσκεια που εκφράζουν εργαζόμενοι και κάτοικοι από το εξωτερικό για το ολλανδικό σύστημα υγείας βρέθηκε στο επίκεντρο αγγλόφωνης προεκλογικής συζήτησης στο δημοτικό συμβούλιο του Αϊντχόφεν.
Οι υποψήφιοι απάντησαν αρνητικά όταν ρωτήθηκαν αν οι ξένοι εργαζόμενοι είναι ικανοποιημένοι από την περίθαλψη, ενώ η αντίδραση του κοινού ήταν ένα θερμό χειροκρότημα.
Πίσω από την αντίδραση βρίσκονται διαφορετικές προσδοκίες για τη χορήγηση φαρμάκων, τις προληπτικές εξετάσεις και την πρόσβαση σε ειδικούς γιατρούς. Για ανθρώπους που έχουν συνηθίσει άλλα συστήματα περίθαλψης, ο τρόπος λειτουργίας των υπηρεσιών στην Ολλανδία συχνά προκαλεί αβεβαιότητα.
Ο γενικός γιατρός και η πρόσβαση στους ειδικούς
Στην ολλανδική πρωτοβάθμια φροντίδα, ο γενικός γιατρός λειτουργεί ως βασικό σημείο πρώτης επαφής. Όποιος ανησυχεί για έναν ύποπτο σπίλο ή αντιμετωπίζει γυναικολογικό πρόβλημα δεν απευθύνεται κατά κανόνα απευθείας σε δερματολόγο ή γυναικολόγο, αλλά προηγείται η αξιολόγηση από τον γενικό γιατρό και, όταν χρειάζεται, η παραπομπή.
Ο γενικός γιατρός Atiq Homa επισημαίνει ότι αρκετοί διεθνείς κάτοικοι δεν γνωρίζουν σε ποια υπηρεσία πρέπει να απευθυνθούν όταν προκύπτει ζήτημα υγείας. Χωρίς συγγενείς ή κοντινά πρόσωπα στη χώρα που θα μπορούσαν να βοηθήσουν, ορισμένοι καλούν από αβεβαιότητα τον αριθμό έκτακτης ανάγκης 112 ή την εκτός ωραρίου υπηρεσία γενικών γιατρών, ακόμη και όταν αυτή δεν είναι η συνηθισμένη διαδικασία.
Η «παρακεταμόλη» και η διαφορετική αντίληψη για τα φάρμακα
Η σύσταση για ξεκούραση, υγρά και παρακεταμόλη έχει γίνει χαρακτηριστικό παράπονο πολλών αλλοδαπών ασθενών. Οι Ολλανδοί γιατροί εμφανίζονται επιφυλακτικοί απέναντι στην άσκοπη φαρμακευτική αγωγή και ειδικά στη συνταγογράφηση αντιβιοτικών, με στόχο να περιορίζεται η ανάπτυξη αντοχής στα συγκεκριμένα φάρμακα.
Η Miriam Frosi, δημοτική σύμβουλος του CDA στο Αϊντχόφεν με καταγωγή από την Ιταλία, περιγράφει πόσο διαφορετικές είναι οι οικογενειακές συνήθειες στις δύο χώρες. Στην Ιταλία, όπως αναφέρει, πολλοί γονείς χρησιμοποιούν αμέσως νεφελοποιητή όταν το παιδί κρυολογεί, ενώ ορισμένες οικογένειες διατηρούν αντιβιοτικά στο σπίτι. Η ίδια διαπίστωσε ότι τα παιδιά της ανάρρωναν και χωρίς άμεση χορήγηση φαρμάκων και σήμερα θεωρεί θετικό ότι δεν πήραν τόσα αντιβιοτικά.
Η Chaitali Sengupta, επίσης δημοτική σύμβουλος του CDA και με καταγωγή από την Ινδία, σημειώνει ότι αρκετοί Ινδοί ανησυχούν όταν ο γιατρός προτείνει πρώτα αλλαγές στον τρόπο ζωής αντί για φαρμακευτική αγωγή.
Γιατί κάποιοι ταξιδεύουν στην Ινδία για εξετάσεις
Ο Vishwanath Nammakal Gopalakrishna, εκπρόσωπος του Indian Center in NL (ICIN), αναδεικνύει ένα ακόμη σημείο τριβής: την απουσία των ετήσιων προληπτικών ελέγχων που πολλοί Ινδοί θεωρούν αυτονόητους. Κατά την άποψή του, τέτοιες εξετάσεις μπορούν να βοηθήσουν στον έγκαιρο εντοπισμό προβλημάτων. Αναφέρει μάλιστα περιπτώσεις Ινδών εργαζομένων που επιλέγουν να κάνουν εξετάσεις ή θεραπείες κατά τις διακοπές τους στην Ινδία, επειδή δεν λαμβάνουν την παραπομπή που επιθυμούν στην Ολλανδία.
Ο Atiq Homa υποστηρίζει ότι χρειάζεται καλύτερη κατανόηση της λογικής του συστήματος, το οποίο δίνει έμφαση στην αρχική παραδοχή ότι ο άνθρωπος είναι υγιής και ότι ο υγιεινός τρόπος ζωής μειώνει την πιθανότητα εμφάνισης προβλημάτων υγείας.
Ασφάλιση, δικαιώματα και εμπιστοσύνη
Διαφορετική όψη του προβλήματος περιγράφει η Alina Totti, δημοτική σύμβουλος του D66 στο Αϊντχόφεν με καταγωγή από τη Ρουμανία. Όπως λέει, αρκετοί μετανάστες εργαζόμενοι, κυρίως από χώρες της Ανατολικής Ευρώπης, δεν γνωρίζουν ότι πρέπει να διαθέτουν ασφάλιση υγείας στην Ολλανδία ούτε ότι έχουν δικαίωμα να επισκεφθούν γενικό γιατρό. Κατά την ίδια, κάποιοι αναζητούν βοήθεια μόνο όταν το πρόβλημα έχει ήδη γίνει σοβαρό, ενώ υπάρχει και δυσπιστία προς τις υγειονομικές αρχές.
Η Totti ζητεί σαφέστερη ενημέρωση των διεθνών κατοίκων για τον τρόπο λειτουργίας της περίθαλψης. Η Veronica Albrecht-Borth, υπεύθυνη έργου στη Stroomz, υπογραμμίζει από την πλευρά της ότι γιατροί και διεθνείς ασθενείς χρειάζεται να γνωριστούν καλύτερα και να χτίσουν αμοιβαία εμπιστοσύνη. Επισημαίνει ακόμη ότι δεν αισθάνονται όλοι οι ασθενείς πως οι γιατροί ακούνε επαρκώς τις ανησυχίες τους.
Η Stroomz συνεργάζεται με το Πανεπιστήμιο του Μάαστριχτ, τον Δήμο Αϊντχόφεν, την υπηρεσία δημόσιας υγείας GGD, ασφαλιστικούς φορείς και τον περιφερειακό οργανισμό υγείας Pozob, εξετάζοντας πώς οι υπηρεσίες γενικών γιατρών μπορούν να γίνουν πιο προσβάσιμες και να ανταποκρίνονται καλύτερα στις ανάγκες των διεθνών κατοίκων.
