Ελβετία – Τη δημιουργία ενός συντονισμένου εθνικού σχεδίου δράσης για την προσαρμογή των αστικών κέντρων στην κλιματική αλλαγή ζητά επιτακτικά η ένωση ελβετικών πόλεων, κρούοντας τον κώδωνα του κινδύνου για τους επερχόμενους καύσωνες.
Καθώς οι υφιστάμενες υποδομές έχουν σχεδιαστεί ιστορικά για εντελώς διαφορετικές καιρικές συνθήκες, η ανάγκη για άμεσα μέτρα καθίσταται πλέον κρίσιμη για την ποιότητα ζωής και την προστασία των πολιτών.
Τα σημαντικότερα με μια ματιά
- Ο Hanspeter Hilfiker ζητά εθνικό σχέδιο δράσης μέσω της SonntagsBlick.
- Απαιτείται κοινή χρηματοδότηση από πόλεις, καντόνια και ομοσπονδιακή κυβέρνηση.
- Προτεραιότητα αποτελεί η αποσφράγιση χώρων και η δημιουργία «πόλεων-σφουγγαριών».
Η οικονομική πρόκληση και ο κρίσιμος ρόλος του κράτους
Ο πρόεδρος του οργανισμού Schweizer Städteverband και πολιτικός του κόμματος FDP, Hanspeter Hilfiker, υπογράμμισε σε αποκλειστική του συνέντευξη στην εφημερίδα SonntagsBlick ότι η προσαρμογή στη νέα κλιματική πραγματικότητα δεν αφορά μόνο την τοπική αυτοδιοίκηση, αλλά αποτελεί εθνικό καθήκον. Όπως εξήγησε, οι δημοτικές αρχές γνωρίζουν εδώ και καιρό τις περιβαλλοντικές προκλήσεις και έχουν ήδη ξεκινήσει τοπικές πρωτοβουλίες, όμως δεν μπορούν να επωμιστούν μόνες τους το τεράστιο οικονομικό βάρος.
Η μετάβαση σε βιώσιμες αστικές δομές χαρακτηρίζεται ως μια μακροχρόνια και εξαιρετικά δαπανηρή διαδικασία. Σύμφωνα με τον Hanspeter Hilfiker, αυτό που απουσιάζει σήμερα είναι μια θεσμικά ρυθμισμένη χρηματοδότηση και ένας κεντρικός συντονισμός για την ιεράρχηση των παρεμβάσεων. Ο ίδιος τονίζει ότι η αποτελεσματική αντιμετώπιση του προβλήματος απαιτεί τη στενή και άμεση συνεργασία των πόλεων, των καντονίων και της ελβετικής συνομοσπονδίας.
Πρακτικά μέτρα και η ορθολογική χρήση των κλιματιστικών
Για την ουσιαστική θωράκιση των πόλεων απέναντι στα ακραία καιρικά φαινόμενα, απαιτούνται εκτεταμένες παρεμβάσεις στον δημόσιο χώρο. Στις βασικές προτεραιότητες που έθεσε ο πρόεδρος του Schweizer Städteverband περιλαμβάνονται η αποσφράγιση μεγάλων πλατειών, η συστηματική δενδροφύτευση των οδικών δικτύων και η ενεργειακή ανακαίνιση των σχολικών συγκροτημάτων. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στον μετασχηματισμό των αστικών κέντρων σε «πόλεις-σφουγγάρια», μια τεχνική παρέμβαση που επιτρέπει την καλύτερη διαχείριση των υδάτων και τη φυσική ψύξη του περιβάλλοντος.
Αναφορικά με την αυξανόμενη χρήση κλιματιστικών συστημάτων, η προσέγγιση παραμένει προσεκτική. Η εγκατάστασή τους προτείνεται να εξετάζεται στοχευμένα για ευαίσθητους εσωτερικούς χώρους, όπως είναι οι θάλαμοι των νοσοκομείων και οι σχολικές αίθουσες. Ωστόσο, οι ειδικοί ξεκαθαρίζουν ότι τα συστήματα τεχνητού κλιματισμού αποτελούν απλώς ένα ελάχιστο κομμάτι του παζλ στο σύνολο των μέτρων που απαιτούνται, ώστε τα ελβετικά αστικά κέντρα να παραμείνουν βιώσιμα και φιλόξενα ακόμα και σε περιόδους ακραίου καύσωνα.
