Βέλγιο – Διαστάσεις εθνικής κρίσης λαμβάνει το ζήτημα της ενδοοικογενειακής σεξουαλικής κακοποίησης στο Βέλγιο, καθώς νεότερα ερευνητικά δεδομένα αποκαλύπτουν ότι σχεδόν ένας στους δέκα πολίτες έχει πέσει θύμα αιμομιξίας.
Σύμφωνα με την πανεθνική μελέτη, η οποία διεξήχθη από τις συλλογικότητες Patouche και Together Against Incest, οι αριθμοί αντικατοπτρίζουν ένα συστηματικό πρόβλημα που διαπερνά ανεξαιρέτως όλες τις κοινωνικές τάξεις.
Τα σημαντικότερα με μια ματιά
- Περισσότεροι από ένα εκατομμύριο πολίτες υπολογίζεται ότι έχουν υποστεί κακοποίηση εντός του οικογενειακού τους περιβάλλοντος.
- Στο 24% των περιπτώσεων ως δράστες κατονομάζονται τα ξαδέλφια, ενώ ακολουθούν οι θείοι με ποσοστό 23%.
- Στην περιοχή των Βρυξελλών καταγράφονται τα υψηλότερα ποσοστά αναφοράς του φαινομένου, αγγίζοντας το 14%.
Εφιαλτικά δεδομένα και ηλικιακή κατανομή
Η μελέτη, η οποία υλοποιήθηκε τον Απρίλιο σε αντιπροσωπευτικό δείγμα άνω των 2.000 ατόμων, φέρνει στο φως τη σοκαριστική έκταση του φαινομένου. Ενώ σύμφωνα με τη βελγική νομοθεσία η αιμομιξία ορίζεται ως η τέλεση σεξουαλικών πράξεων εις βάρος ανηλίκου από συγγενή έως και τρίτου βαθμού, το πρόβλημα εμφανίζεται εξαιρετικά ευρύ. Όταν συμπεριληφθούν και τα ξαδέλφια στους θύτες, το ποσοστό των θυμάτων ανέρχεται στο 9% του πληθυσμού, εκπροσωπώντας συγκεκριμένα το 12% των γυναικών και το 6% των ανδρών. Ιδιαίτερα ανησυχητικό είναι το γεγονός ότι σε μία στις τρεις περιπτώσεις θυμάτων κάτω των 55 ετών, ο κύκλος της κακοποίησης άνοιξε στην εξαιρετικά τρυφερή ηλικία των τεσσάρων έως έξι ετών.
Τα στοιχεία καταδεικνύουν μια σαφή διαφορά ως προς το φύλο, αφού οι γυναίκες αποτελούν τα δύο τρίτα του συνόλου των θυμάτων, ενώ αντίστοιχα οι άνδρες συγκροτούν τα τρία τέταρτα των δραστών. Σε ποσοστό 69%, ο θύτης ήταν ενήλικας κατά την τέλεση των πράξεων, ενώ στο 25% των υποθέσεων επρόκειτο για άτομο ανήλικης ηλικίας. Μεγάλη αίσθηση προκαλεί επίσης η διαπίστωση ότι το ένα τέταρτο των θυμάτων έχει δηλώσει πως δέχτηκε επιθέσεις από πολλαπλά μέλη της ίδιας οικογένειας.
Μορφές κακοποίησης και γεωγραφικές διαφορές
Μετά τα ξαδέλφια και τους θείους, το προφίλ των δραστών συμπληρώνουν οι πατέρες με ποσοστό 18% και τα αδέλφια με 13%. Οι μορφές βίας που βιώνουν τα θύματα αποτυπώνονται με ιδιαίτερη σκληρότητα στα στατιστικά δεδομένα. Συγκεκριμένα, το 86% έχει υποστεί σεξουαλικές επιθέσεις, εκ των οποίων το 45% αφορά περιστατικά βιασμού και αντίστοιχο ποσοστό πράξεις επιδειξιομανίας. Παράλληλα, καταγράφονται φαινόμενα σεξουαλικής παρενόχλησης σε ποσοστό 33%, ενώ το 13% των θυμάτων εξαναγκάστηκε να συμμετάσχει σε παραγωγή ερωτικού ή πορνογραφικού υλικού.
Γεωγραφικά, οι αποκαλύψεις κυμαίνονται ανάλογα με την περιοχή. Αν και το φαινόμενο πλήττει αδιακρίτως όλες τις κοινωνικές ομάδες, οι αναφορές είναι κατά πολύ υψηλότερες στις Βρυξέλλες (14%), σε σύγκριση με τη Φλάνδρα (7%) και τη Βαλλωνία (6%). Οι διοργανωτές της έρευνας κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου, επισημαίνοντας ότι τα παρόντα στοιχεία συνιστούν τη μετριοπαθέστερη δυνατή εκτίμηση. Στο τελικό δείγμα δεν κατέστη δυνατό να συμπεριληφθούν ασθενείς ψυχιατρικών δομών, άστεγοι, άτομα που έδωσαν τέλος στη ζωή τους, καθώς και θύματα που βιώνουν καταστάσεις τραυματικής αμνησίας ή πλήρους άρνησης, στοιχείο που υποδηλώνει ότι ο πραγματικός αριθμός είναι ακόμη υψηλότερος.
