Γερμανία – Στο επίκεντρο έντονης πολιτικής αντιπαράθεσης βρίσκεται η συζήτηση για την πρόωρη συνταξιοδότηση, καθώς τα προνόμια που απολαμβάνουν οι υπουργοί έρχονται σε πλήρη αντίθεση με τους αυστηρούς κανόνες των απλών εργαζομένων. Ενώ προωθούνται σκληρές περικοπές για τους πολίτες, κορυφαία κυβερνητικά στελέχη διατηρούν το δικαίωμα για παχυλές συντάξεις ακόμη και από την ηλικία των 55 ετών, προκαλώντας την έντονη αντίδραση των φορολογουμένων.
Τα σημαντικότερα με μια ματιά
- Συντάξεις ύψους 5.000 ευρώ για ομοσπονδιακούς υπουργούς μετά από τέσσερα χρόνια θητείας.
- Δικαίωμα αποχώρησης από τα 55 έτη για τους υπουργούς στο κρατίδιο της Έσσης.
- Σταδιακή αύξηση του γενικού ορίου συνταξιοδότησης στα 67 έτη για τους πολίτες.
Το χάσμα στα όρια συνταξιοδότησης
Ο αρχηγός του συντηρητικού κόμματος Friedrich Merz εξέφρασε πρόσφατα την πρόθεσή του να καταργήσει τα κίνητρα για πρόωρη συνταξιοδότηση χωρίς περικοπές, με στόχο την εξοικονόμηση πόρων. Ωστόσο, σύμφωνα με τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης, η αυστηρότητα αυτή δεν αγγίζει τα μέλη της Ομοσπονδιακής Κυβέρνησης. Οι υπουργοί εξασφαλίζουν σχεδόν το ένα τρίτο του μισθού τους, δηλαδή περίπου 5.000 ευρώ μεικτά, μετά από μόλις τέσσερα χρόνια στο αξίωμα.
Τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου έχουν το προνόμιο να διεκδικήσουν την καταβολή της σύνταξής τους μόλις συμπληρώσουν το 60ό έτος της ηλικίας τους. Σε περίπτωση πρόωρης αποχώρησης, η μέγιστη ποινή για τους πολιτικούς δεν ξεπερνά το 14,4%, ακόμη και αν αποσυρθούν νωρίτερα από το κανονικό όριο. Ενδεικτικά, ένας πολιτικός όπως ο Lars Klingbeil θα μπορούσε να συνταξιοδοτηθεί στα 60 με αισθητά μικρότερες απώλειες σε σχέση με έναν ιδιωτικό υπάλληλο.
Τα περιφερειακά προνόμια των κρατιδίων
Η κατάσταση διαφοροποιείται σημαντικά σε περιφερειακό επίπεδο, δημιουργώντας ένα εξαιρετικά ευνοϊκό πλαίσιο για τους τοπικούς αξιωματούχους. Στο Βερολίνο, τα μέλη της τοπικής κυβέρνησης δεν υπόκεινται σε κανένα ηλικιακό όριο για συνταξιοδότηση, αρκεί να έχουν συμπληρώσει δέκα χρόνια θητείας. Αντίστοιχα, στην Έσση, οι υπουργοί μπορούν να λάβουν την κρατική σύνταξη από τα 55 τους χρόνια.
Παρόμοιοι κανόνες εφαρμόζονται στην Κάτω Σαξονία, όπου το ηλικιακό όριο είναι επίσης τα 55 έτη, αλλά με την προϋπόθεση των δεκατριών ετών προϋπηρεσίας. Στη Βάδη-Βυρτεμβέργη το δικαίωμα θεμελιώνεται στα 57 έτη έπειτα από οκτώ χρόνια υπηρεσίας, ενώ στην πλειοψηφία των υπόλοιπων περιοχών της χώρας το όριο τίθεται στα 60 έτη.
Οι απαιτήσεις για τους απλούς εργαζομένους
Την ίδια ώρα, το συνταξιοδοτικό τοπίο για τους κοινούς θνητούς παραμένει δραματικά διαφορετικό. Για όσους έχουν γεννηθεί από το 1964 και μετά, το γενικό όριο έχει κλειδώσει στα 67 έτη. Όσοι διαθέτουν 35 χρόνια ασφάλισης έχουν τη δυνατότητα να αποχωρήσουν στα 63, υπομένοντας όμως ένα «πέναλτι» μειώσεων της τάξης του 3,6% για κάθε χρόνο πρόωρης φυγής από την εργασία.
Η Ένωση Φορολογουμένων (Bund der Steuerzahler) και ο επικεφαλής της, Reiner Holznagel, κάνουν λόγο για μια αδικαιολόγητη διπλή ηθική που δεν γίνεται πλέον αποδεκτή από την κοινωνία. Οι εκπρόσωποι των πολιτών τονίζουν ότι οι μεγάλες μεταρρυθμίσεις στο ασφαλιστικό σύστημα οφείλουν να εφαρμόζονται οριζόντια, χωρίς εξαιρέσεις για όσους κρατούν τα ηνία της νομοθετικής εξουσίας.
