Reutlingen – Ζαρκάδια που σκοτώνονται σε τροχαία ατυχήματα αξιοποιούνται ως τροφή για σκύλους σε καταφύγιο ζώων στη Βάδη-Βυρτεμβέργη της Γερμανίας. Η συνεργασία του καταφυγίου με τοπικούς κυνηγούς μειώνει το κόστος σίτισης και αποτρέπει την απόρριψη κρέατος, αλλά εφαρμόζεται με αυστηρά κριτήρια για την υγεία των ζώων.
Στο καταφύγιο του Reutlingen, οι εργαζόμενοι παραλαμβάνουν κατάλληλα ζαρκάδια από τροχαία με άγρια ζώα και προετοιμάζουν το κρέας τους για τα σκυλιά που φιλοξενούνται εκεί. Η φροντίστρια Nina Herzog περιγράφει το ενδιαφέρον των σκύλων για την ασυνήθιστη τροφή, η οποία τους προσφέρεται μαγειρεμένη.
Πώς γεννήθηκε η συνεργασία με τους κυνηγούς
Η ιδέα ξεκίνησε από τη Sandra Weiß, μέλος της τοπικής ένωσης κυνηγών, και τον σύζυγό της Marc Weiß, επικεφαλής των κυνηγών της περιοχής. Αναζητούσαν μια χρησιμότερη αξιοποίηση των ζώων που πεθαίνουν σε συγκρούσεις με οχήματα, αντί αυτά να καταλήγουν για τροφή στους σκύλους κυνηγών ή να απορρίπτονται.
Η πρωτοβουλία παρουσιάζεται ως ιδιαίτερη περίπτωση σε πανγερμανικό επίπεδο. Ο Κυνηγετικός Σύνδεσμος της Βάδης-Βυρτεμβέργης τη θεωρεί θετική, καθώς αξιοποιεί έναν διαθέσιμο πόρο και επιτρέπει στο καταφύγιο να εξοικονομεί χρήματα από τις ζωοτροφές. Θα μπορούσε επίσης να αποτελέσει παράδειγμα για άλλους φορείς, εφόσον υπάρχουν οι κατάλληλες υποδομές.
Ποια άγρια ζώα αποκλείονται και γιατί
Δεν επιτρέπεται να χρησιμοποιείται οποιοδήποτε ζώο βρεθεί νεκρό στον δρόμο. Οι αγριόχοιροι αποκλείονται λόγω του κινδύνου της νόσου του Aujeszky, η οποία μπορεί να αποβεί θανατηφόρα για τους σκύλους. Αλεπούδες, κουνάβια και ρακούν ενδέχεται να μεταφέρουν παράσιτα.
Η συνεργασία περιορίζεται έτσι στα ζαρκάδια, υπό την προϋπόθεση ότι δεν εμφανίζουν ενδείξεις ασθένειας ή επιζωοτίας και ότι δεν έχουν παραμείνει επί πολλή ώρα στην άκρη του δρόμου. Η ένωση κυνηγών ακολουθεί ως βασικό κριτήριο να παραδίδεται μόνο ζώο το οποίο ο ίδιος ο κυνηγός θα θεωρούσε κατάλληλο για να ταΐσει τον δικό του σκύλο.
Ο Γερμανικός Σύνδεσμος Προστασίας Ζώων επισημαίνει ότι η εφαρμογή αυτού του μοντέλου σε ένα συνηθισμένο καταφύγιο δεν είναι απλή. Χρειάζονται σωστός τεμαχισμός, μαγείρεμα για τον περιορισμό πιθανών μικροβίων, έλεγχος για ασθένειες και παράσιτα, καθώς και επαρκείς δυνατότητες ψύξης. Η πρακτική διαφέρει από τη σίτιση αρκούδων ή λύκων με ολόκληρα σώματα ζώων, που συναντάται σε ζωολογικούς κήπους και κέντρα περίθαλψης.
Μικρότερος λογαριασμός για τροφή, αλλά όχι πλήρης αντικατάσταση
Το δωρεάν κρέας αποτελεί βοήθεια για το καταφύγιο του Reutlingen σε μια περίοδο αυξανόμενων εξόδων σίτισης. Η Nina Herzog εξηγεί ότι το προσωπικό βράζει το κρέας σε μεγάλες κατσαρόλες και προσθέτει στο φαγητό των σκύλων ακόμη και το νερό του μαγειρέματος.
Το ζαρκάδι θα μπορούσε, σύμφωνα με την ίδια, να συμπληρώνει και ακριβές ειδικές τροφές που χρειάζονται σκύλοι με διατροφικές αλλεργίες. Το καταφύγιο, ωστόσο, δεν σκοπεύει να βασιστεί αποκλειστικά σε αυτό: τα διαθέσιμα ζώα από τροχαία δεν επαρκούν, ενώ η ισορροπημένη διατροφή με ωμό κρέας απαιτεί ιδιαίτερη διαχείριση. Παράλληλα, οι υπεύθυνοι θέλουν οι σκύλοι που θα υιοθετηθούν να μπορούν να συνεχίσουν με μια πρακτική διατροφή στην καθημερινότητά τους.