Βρυξέλλες – Στην πώληση οκτώ δημοτικών ακινήτων συνολικής αξίας 11.768.000 ευρώ προχώρησε τις τελευταίες εβδομάδες ο Δήμος Βρυξελλών, προσπαθώντας να αντιμετωπίσει την αυξανόμενη πίεση στον προϋπολογισμό του. Πρόκειται κυρίως για παλαιά διοικητικά κτίρια, τα περισσότερα από τα οποία παραμένουν σχεδόν άδεια, όμως η απόφαση προκαλεί συζήτηση για το κατά πόσο οι πωλήσεις δημοτικής περιουσίας μπορούν να αντιμετωπίσουν διαρκή οικονομικά προβλήματα.
Ανάμεσα στα ακίνητα που άλλαξαν χέρια βρίσκεται το κτίριο γραφείων στη Jacqmainlaan 93-97, κοντά στο Théâtre National, το οποίο πωλήθηκε μέσω διαδικτυακής δημοπρασίας έναντι 4,5 εκατ. ευρώ. Το ακίνητο στη Sint-Katelijneplein 16-19, πίσω από την εκκλησία της Αγίας Αικατερίνης, όπου μέχρι πρόσφατα στεγαζόταν εργαστήριο του Centrale for Contemporary Art, πωλήθηκε για 1,5 εκατ. ευρώ. Στη λίστα περιλαμβάνεται και αρχοντικό στην Ambiorixsquare 4, έδρα του κοινοτικού κέντρου Ambiorix, με τίμημα 880.000 ευρώ.
Οι αυξανόμενες δαπάνες πιέζουν τα δημοτικά ταμεία
Εκπρόσωπος του δημάρχου Philippe Close (PS) εξήγησε ότι τα περισσότερα από τα κτίρια είναι παρωχημένα και χρειάζονται σημαντικές επενδύσεις για την ανακαίνισή τους. Αντί να αναλάβει ο ίδιος αυτό το κόστος, ο δήμος επέλεξε την πώληση, καθώς, σύμφωνα με τον εκπρόσωπο, οι δαπάνες και η οικονομική πίεση αυξάνονται και η δημοτική αρχή αναγκάζεται να εξετάσει όλα τα διαθέσιμα μέσα.
Η δυσκολία δεν περιορίζεται στον Δήμο Βρυξελλών. Έκθεση της Belfius τον προηγούμενο μήνα κατέγραψε επιβαρύνσεις για τους βελγικούς δήμους, μεταξύ άλλων από την αύξηση των συνταξιοδοτικών υποχρεώσεων και τη μεταρρύθμιση του συστήματος ανεργίας, η οποία αυξάνει τις ανάγκες των δημόσιων κέντρων κοινωνικής πρόνοιας (OCMW).
Για τις Βρυξέλλες προστίθεται ένα ακόμη πλήγμα: επειδή η παραχώρηση εκμετάλλευσης του καζίνο δεν ανανεώθηκε εγκαίρως, ο δήμος αναμένει ότι θα στερηθεί περίπου 5 εκατ. ευρώ επιπλέον το επόμενο έτος. Στο γειτονικό Molenbeek ανακοινώθηκαν επίσης πωλήσεις κτιρίων αξίας άνω των 4 εκατ. ευρώ για την κάλυψη δημοσιονομικών αναγκών, ενώ ακίνητα ή οικόπεδα διαθέτουν προς πώληση και οι δήμοι Sint-Joost, Schaarbeek, Anderlecht και Elsene.
Η αντίθεση για τα έσοδα μιας χρήσης
Ο δημοτικός σύμβουλος της αντιπολιτευόμενης PVDA, Bruno Bauwens, επικρίνει τις πωλήσεις ως έσοδα που εισπράττονται μόνο μία φορά. Όπως επισημαίνει, ένα ακίνητο που εκποιείται δεν μπορεί αργότερα να αξιοποιηθεί από τον δήμο για οικονομικά προσιτή κατοικία ή για τη στέγαση δημόσιων υπηρεσιών.
Ο ίδιος αναγνωρίζει, πάντως, ότι η πίεση στους δημοτικούς προϋπολογισμούς αφήνει ελάχιστα περιθώρια. Κατά τον Bauwens, η αστυνομία και το OCMW κοστίζουν φέτος συνολικά 35 εκατ. ευρώ περισσότερα σε σχέση με πέρυσι. Προέβλεψε μάλιστα ότι και το OCMW θα προχωρήσει σε πωλήσεις κτιρίων, αποδίδοντας μεγάλο μέρος των δυσκολιών στην ομοσπονδιακή πολιτική.
Ο ειδικός στα δημόσια οικονομικά Maxime Fontaine του Ελεύθερου Πανεπιστημίου Βρυξελλών (ULB) τονίζει ότι η πώληση περιουσίας μπορεί να καλύψει το έλλειμμα ενός έτους, χωρίς να αποτρέψει την επανεμφάνισή του το επόμενο. Αν πωλούνται ακίνητα σε καλή κατάσταση που αποφέρουν έσοδα, ο δήμος χάνει και τις μελλοντικές εισπράξεις. Αντίθετα, για εγκαταλελειμμένα κτίρια που απαιτούν δαπάνες συντήρησης, θεωρεί ότι η πώληση μπορεί να είναι συμφέρουσα. Σημειώνει επίσης ότι η συμμετοχή του MR στη δημοτική πλειοψηφία πιθανότατα ευνοεί τις πωλήσεις έναντι της αύξησης φόρων.
Μεγάλη ακίνητη περιουσία, αλλά διαρθρωτικό πρόβλημα
Ο Fontaine υπογραμμίζει ότι ο Δήμος Βρυξελλών διαθέτει ιστορικά πολύ μεγαλύτερη ακίνητη περιουσία από άλλους δήμους. Σύμφωνα με τα στοιχεία της δημοτικής υπηρεσίας διαχείρισης ακινήτων, εξακολουθεί να διαθέτει περίπου 3.800 κατοικίες και 450 εμπορικά ακίνητα. Επομένως, η διάθεση οκτώ κτιρίων δεν συνιστά από μόνη της γενικευμένη εκποίηση του χαρτοφυλακίου του.
Ο δήμος έχει επίσης διαφορετική δημοσιονομική κλίμακα από τους υπόλοιπους, καθώς λαμβάνει περίπου 220 εκατ. ευρώ ομοσπονδιακής χρηματοδότησης για ειδικές αρμοδιότητες. Παρ’ όλα αυτά, ο Fontaine θεωρεί τις πωλήσεις σύμπτωμα ενός ευρύτερου διαρθρωτικού προβλήματος, ιδιαίτερα στις Βρυξέλλες και τη Βαλλονία.
Κατά την εκτίμησή του, οι δημοτικές αρχές καταλήγουν να επιλέγουν ανάμεσα στη μείωση των υπηρεσιών προς τους κατοίκους και την αύξηση της φορολογίας. Τα προηγούμενα χρόνια αρκετοί δήμοι αύξησαν τους φόρους στα ακίνητα και μείωσαν εκείνους στο εισόδημα, μια πολιτική που, όπως εκτιμά, δεν θα μπορέσει να συνεχιστεί επ’ αόριστον.
Πηγές πληροφοριών: Δήμος Βρυξελλών, Belfius, δημοτική υπηρεσία διαχείρισης ακινήτων Βρυξελλών.