Ελβετία – Σημαντικές ελλείψεις στη διαφάνεια και την ποιότητα των παρεχόμενων υπηρεσιών στα νοσοκομεία της χώρας φέρνουν στο προσκήνιο νέες μελέτες, προτείνοντας ριζικές αλλαγές στον υγειονομικό χάρτη.
Με ένα μεγάλο ποσοστό κλινικών να μην εξασφαλίζει τον ελάχιστο απαιτούμενο αριθμό επεμβάσεων, ο δημόσιος διάλογος επικεντρώνεται πλέον στη μετάβαση σε έναν υπερτοπικό σχεδιασμό που θα συνδέει άμεσα τις αποζημιώσεις με το πραγματικό θεραπευτικό αποτέλεσμα για τον ασθενή.
Τα σημαντικότερα με μια ματιά
- Πάνω από το 40% των νοσοκομείων δεν τηρεί τον ελάχιστο αριθμό περιστατικών σε πολλές κατηγορίες.
- Σχεδόν το 64% των κλινικών δεν καλύπτει τα σχετικά όρια στις επεμβάσεις για τον καρκίνο του μαστού.
- Προτείνεται η συγχώνευση του σχεδιασμού σε 5 έως 7 υπερτοπικές υγειονομικές περιφέρειες.
Οι αποκλίσεις στα όρια των επεμβάσεων και η ασφάλεια
Παρά τις αυστηρές συστάσεις, τα ελβετικά νοσοκομεία παρουσιάζουν σημαντικές υστερήσεις στην τήρηση των ελάχιστων αριθμών περιστατικών. Σύμφωνα με έρευνες που διεξήχθησαν για λογαριασμό της Groupe Mutuel και της prio.swiss, περισσότερο από το 40% των νοσοκομειακών ιδρυμάτων αδυνατεί να συμπληρώσει τον απαιτούμενο αριθμό επεμβάσεων στις περισσότερες ιατρικές κατηγορίες. Οι κατευθυντήριες γραμμές της αρμόδιας διάσκεψης (GDK) στοχεύουν στη διασφάλιση της ιατρικής ρουτίνας που εγγυάται την ασφάλεια των ασθενών.
Ενδεικτικό του προβλήματος είναι το γεγονός ότι σχεδόν το 64% των κλινικών δεν επιτυγχάνει τα ελάχιστα όρια στις χειρουργικές επεμβάσεις για τον καρκίνο του μαστού, επηρεάζοντας άμεσα σχεδόν το ένα τέταρτο των ασθενών. Η αδυναμία αυτή αναδεικνύει την ανάγκη για μεγαλύτερη εξειδίκευση, καθώς η επιστημονική κοινότητα επιβεβαιώνει σταθερά ότι η εμπειρία των ιατρικών ομάδων συνδέεται άρρηκτα με την ποιότητα των θεραπειών.
Η ανάγκη για δείκτες αποτελέσματος και διαφάνεια
Σε αντίθεση με άλλους κλάδους όπου η αξιολόγηση των υπηρεσιών είναι άμεσα προσβάσιμη, η ποιότητα των υγειονομικών παροχών στην Ελβετία παραμένει συχνά αδιαφανής. Προκειμένου να αντιμετωπιστεί αυτό το κενό, προτείνεται η συστηματική καταγραφή δεικτών που εστιάζουν αποκλειστικά στον ασθενή, όπως οι δείκτες PROMs, PREMs και CROMs. Η λογική πίσω από αυτούς τους δείκτες είναι ότι η επιτυχία μιας επέμβασης δεν κρίνεται απλώς από την τεχνική της ολοκλήρωση, αλλά από την ουσιαστική βελτίωση της καθημερινότητας του ατόμου.
Η ενσωμάτωση αυτών των κριτηρίων θα μπορούσε να αλλάξει ριζικά το μοντέλο αποζημίωσης των νοσοκομείων. Αντί η χρηματοδότηση να βασίζεται αποκλειστικά στον όγκο των ιατρικών πράξεων, ο νέος σχεδιασμός προτείνει τη σύνδεση των αμοιβών με το αποδεδειγμένο θεραπευτικό αποτέλεσμα και τον βαθμό ικανοποίησης των ασθενών, θέτοντας την ποιότητα στο επίκεντρο του συστήματος.
Ο νέος υπερτοπικός σχεδιασμός του υγειονομικού χάρτη
Η αυστηρότερη μέτρηση της ποιότητας αναμένεται να επιφέρει βαθιές τομές στη χωροταξική κατανομή των νοσοκομείων. Αυτή τη στιγμή λειτουργούν 270 νοσοκομεία σε συνολικά 596 διαφορετικές τοποθεσίες, δημιουργώντας μια υπερβολικά πυκνή προσφορά που κατακερματίζει τις ιατρικές δυνάμεις. Εάν εφαρμοστούν αυστηρά τα κριτήρια ελάχιστων επεμβάσεων, πολλές κλινικές δεν θα μπορούν πλέον να προσφέρουν το σύνολο των εξειδικευμένων θεραπειών, ενισχύοντας τον υγιή ανταγωνισμό.
Οι ειδικοί υπογραμμίζουν ότι ο σχεδιασμός των δομών υγείας δεν πρέπει να περιορίζεται από τα στενά καντονιακά σύνορα. Η πρόταση εστιάζει στη δημιουργία πέντε έως επτά ευρύτερων, υπερτοπικών υγειονομικών περιφερειών. Ενώ η βασική και η επείγουσα περίθαλψη θα διατηρηθεί σε τοπικό επίπεδο για την άμεση εξυπηρέτηση των πολιτών, οι εξειδικευμένες υπηρεσίες θα συγκεντρωθούν σε μεγαλύτερα κέντρα, διασφαλίζοντας παράλληλα την αποδοτικότερη αξιοποίηση των ασφαλιστικών εισφορών.
