Γερμανία – Η πιθανότητα να εξαπλωθούν μεγάλα είδη αραχνών στη Γερμανία συνδέεται με τις μεταβολές του κλίματος, αλλά δεν υπάρχουν μέχρι στιγμής επιβεβαιωμένα στοιχεία μόνιμης εγκατάστασης των δύο ειδών ταραντούλας που παρακολουθούνται στην Αυστρία. Εκεί, ο αυστριακός οργανισμός προστασίας της φύσης Naturschutzbund έχει καταγράψει 175 επιβεβαιωμένες παρατηρήσεις, γεγονός που αναδεικνύει το ενδιαφέρον για την παρουσία τους στην Κεντρική Ευρώπη χωρίς να αποδεικνύει μαζική εξάπλωση.
Σύμφωνα με τα στοιχεία που αναφέρονται από την Αυστρία, από τις αρχές Σεπτεμβρίου υποβλήθηκαν περισσότερες από 200 αναφορές για δύο είδη ταραντούλας, από τις οποίες οι ειδικοί επιβεβαίωσαν τις 175. Ορισμένες παρατηρήσεις έγιναν έξω από τις περιοχές όπου ήταν μέχρι τότε γνωστή η παρουσία των συγκεκριμένων ειδών. Η αύξηση των αναφορών, ωστόσο, δεν αρκεί από μόνη της για να αποδείξει αντίστοιχη αύξηση του πληθυσμού τους: μπορεί να σχετίζεται και με τη μεγαλύτερη προσοχή των πολιτών.
Πώς οι θερμότερες συνθήκες μπορεί να ευνοήσουν την εξάπλωση
Οι ταραντούλες δεν περιορίζονται σε τροπικές περιοχές. Ορισμένα είδη ζουν ήδη στην Κεντρική Ευρώπη και προτιμούν θερμά, ξηρά περιβάλλοντα, όπου συχνά βρίσκουν καταφύγιο σε λαγούμια που ανοίγουν στο έδαφος. Ανάμεσά τους ξεχωρίζει η νοτιορωσική ταραντούλα, της οποίας το σώμα μπορεί να φτάσει τα τέσσερα εκατοστά χωρίς να υπολογίζονται τα πόδια.
Η ενδεχόμενη επέκταση του χώρου διαβίωσης αυτών των αραχνών δεν εξαρτάται μόνο από τις υψηλές θερμοκρασίες του καλοκαιριού. Σημαντικό ρόλο παίζουν επίσης το κατάλληλο έδαφος, η ανάπτυξη των νεαρών ατόμων και η δυνατότητα ασφαλούς διαχείμασης. Επιστημονικές έρευνες από την Κεντρική Ευρώπη παρέχουν ενδείξεις ότι οι κλιματικές αλλαγές μπορεί να διευκολύνουν τέτοιες μετακινήσεις, εφόσον οι θερμές και ξηρές συνθήκες διατηρούνται για μεγάλα διαστήματα.
Τι ισχύει για τη Γερμανία και πόσο επικίνδυνες είναι
Για τη Γερμανία δεν υπάρχουν ασφαλή στοιχεία ότι τα δύο είδη που παρατηρήθηκαν στην Αυστρία έχουν ήδη δημιουργήσει μόνιμους πληθυσμούς. Για να συμβεί αυτό, δεν θα αρκούσε ο εντοπισμός μεμονωμένων αραχνών: θα έπρεπε να βρουν κατάλληλους βιότοπους και να αναπαράγονται επιτυχώς επί περισσότερες γενιές. Συνεπώς, οι αυστριακές καταγραφές δεν τεκμηριώνουν επικείμενη «εισβολή» αραχνών στη Γερμανία.
Τα δύο είδη που αναφέρθηκαν στην Αυστρία δεν θεωρούνται επικίνδυνα για τον άνθρωπο. Συνήθως αποφεύγουν την επαφή και μπορεί να δαγκώσουν μόνο αν αισθανθούν ότι απειλούνται. Αν κάποιος συναντήσει μεγάλη αράχνη, η σύσταση είναι να μην την αγγίξει ή τη σκοτώσει. Μπορεί να την απομακρύνει προσεκτικά με ένα ποτήρι και ένα φύλλο χαρτιού, αφήνοντάς την σε εξωτερικό χώρο.
Πηγές πληροφοριών: Naturschutzbund Österreich.