Γερμανία – Τη σταδιακή χαλάρωση των αυστηρών περιορισμών για τη λειτουργία των εμπορικών καταστημάτων τις Κυριακές εξετάζει η κυβέρνηση του Φρίντριχ Μερτς, σε μια προσπάθεια τόνωσης της καταναλωτικής κίνησης.
Η πιθανή κατάργηση της ιστορικής απαγόρευσης αναμένεται να αλλάξει ριζικά το καθεστώς απασχόλησης των εργαζομένων και τις συνήθειες των καταναλωτών, καθώς το λιανεμπόριο αναζητά άμεση διέξοδο από την παρατεταμένη οικονομική στασιμότητα.
Τα σημαντικότερα με μια ματιά
- Πρόστιμα έως 2.500 ευρώ σε ιδιοκτήτες καταστημάτων για πωλήσεις μη ευπαθών τροφίμων.
- Στασιμότητα της γερμανικής οικονομίας από το 2019 και πιέσεις από διεθνείς δασμούς.
- Επανεξέταση του άρθρου 140 του Συντάγματος περί υποχρεωτικής ανάπαυσης.
Η οικονομική πίεση και οι κυβερνητικές παρεμβάσεις
Αντιμέτωπη με μια παρατεταμένη μακροοικονομική στασιμότητα που καταγράφεται ρητά από το 2019, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση προσανατολίζεται στην υιοθέτηση μέτρων για την ενίσχυση της εγχώριας κατανάλωσης, θέτοντας στο επίκεντρο τη λειτουργία της αγοράς κατά τη διάρκεια της έβδομης ημέρας της εβδομάδας.
Συνεκτιμώντας τις απώλειες χιλιάδων θέσεων εργασίας, την αυξανόμενη πίεση από τους αμερικανικούς δασμούς και τον εντεινόμενο ανταγωνισμό της Κίνας, το οικονομικό επιτελείο εξετάζει τη σταδιακή άρση των εμπορικών περιορισμών.
Οι αρχικές κυβερνητικές προτάσεις περιλαμβάνουν τη διεύρυνση του ωραρίου λειτουργίας για τα αρτοποιεία και το άνοιγμα των δημοτικών βιβλιοθηκών, πυροδοτώντας ωστόσο ευρύτερες πιέσεις από τους θεσμικούς εκπροσώπους της αγοράς για μια συνολική απελευθέρωση του εμπορίου.
Το συνταγματικό πλαίσιο και τα εμπορικά δεδομένα
Η τρέχουσα απαγόρευση δεν συνιστά απλώς μια συνήθη εργατική νομοθεσία, αλλά βασίζεται στο άρθρο 140 του γερμανικού Συντάγματος, το οποίο ενσωματώνει διατάξεις από την περίοδο της Δημοκρατίας της Βαϊμάρης, καθορίζοντας τις Κυριακές ως ημέρες υποχρεωτικής πνευματικής ανάτασης.
Η αυστηρή εφαρμογή του συγκεκριμένου κανονιστικού πλαισίου επιτρέπει την πώληση προϊόντων αποκλειστικά άμεσης κατανάλωσης, όπως ψωμί, αλκοόλ και καπνικά είδη, απαγορεύοντας ρητά τη διάθεση βασικών ειδών διατροφής μακράς διάρκειας.
Ενδεικτικό της αυστηρότητας των ελεγκτικών μηχανισμών είναι το καταγεγραμμένο περιστατικό στο Βερολίνο, όπου επιβλήθηκε πρόστιμο 2.500 ευρώ σε ιδιοκτήτη παντοπωλείου λόγω πώλησης συσκευασμένων τροφίμων.
Παρά τις αυστηρές διοικητικές κυρώσεις, σημαντικό τμήμα των μικρομεσαίων επιχειρηματιών αναφέρει ότι ένα μεγάλο ποσοστό του εβδομαδιαίου κύκλου εργασιών τους εξαρτάται άμεσα από τις κυριακάτικες πωλήσεις.
Αντιδράσεις λιανεμπορίου και συνδικαλιστικών φορέων
Αξιολογώντας την υποτονική καταναλωτική εμπιστοσύνη, η Ένωση Γερμανικού Λιανεμπορίου αμφισβητεί ανοιχτά τη σκοπιμότητα των περιορισμών, επισημαίνοντας τον αποκλεισμό των εργαζομένων που επιθυμούν να αναλάβουν βάρδιες εν μέσω μιας δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας.
Όπως τονίζει ο γενικός διευθυντής του φορέα, Στέφαν Γκεντ, η καθολική απαγόρευση της εργασίας λειτουργεί ανασταλτικά στην ανάκαμψη του κλάδου, θέση που υποστηρίζεται και από στελέχη της αγοράς τα οποία προκρίνουν τον διαχωρισμό των θρησκευτικών παραδόσεων από την εμπορική δραστηριότητα.
Στον αντίποδα, τα εργατικά συνδικάτα προβάλλουν σθεναρές αντιστάσεις, χαρακτηρίζοντας την κυριακάτικη αργία ως ένα θεμελιώδες κοινωνικό δικαίωμα, βρίσκοντας παράλληλα υποστήριξη σε δικαστικές αποφάσεις που επιτρέπουν εξαιρέσεις λειτουργίας αποκλειστικά κατά τη διεξαγωγή μεγάλων εκδηλώσεων.
Η απόκλιση από το ευρωπαϊκό εμπορικό περιβάλλον
Διαμορφώνοντας μια εντελώς διαφορετική εικόνα σε σχέση με τις υπόλοιπες ισχυρές οικονομίες της ηπείρου, το γερμανικό κανονιστικό μοντέλο αποκλίνει σημαντικά από τις πρακτικές που ακολουθούν χώρες όπως η Γαλλία και η Ιταλία, όπου το λιανεμπόριο λειτουργεί με διευρυμένα ωράρια.
Η πιθανή μετάβαση σε ένα καθεστώς πλήρους επταήμερης λειτουργίας υπερβαίνει την απλή τροποποίηση του εμπορικού κώδικα, επηρεάζοντας άμεσα θεμελιώδεις δομές της κοινωνίας σχετικά με την οργάνωση του ελεύθερου χρόνου.
Παρά την εντεινόμενη πίεση των μακροοικονομικών δεικτών, η αναθεώρηση μιας εμπορικής νομοθεσίας που μετρά περισσότερο από έναν αιώνα εφαρμογής απαιτεί εκτενείς διαβουλεύσεις, προκειμένου να εξισορροπηθεί η οικονομική αναγκαιότητα με τα κατοχυρωμένα εργασιακά δικαιώματα.
