Ολλανδία – Σημαντικό χάσμα στο κόστος διαβίωσης καταγράφεται μεταξύ ενοικιαστών και ιδιοκτητών ακινήτων, με όσους εισέρχονται τώρα στην αγορά μισθώσεων να αντιμετωπίζουν τη μεγαλύτερη οικονομική πίεση.
Σύμφωνα με τα νεότερα δεδομένα της Ολλανδικής Στατιστικής Υπηρεσίας (CBS), το ποσοστό του εισοδήματος που δαπανάται για στέγαση παραμένει δυσανάλογα υψηλό για όσους δεν διαθέτουν δικό τους σπίτι, αναδεικνύοντας τις προκλήσεις της στεγαστικής κρίσης.
Τα σημαντικότερα με μια ματιά
- Οι ιδιοκτήτες ακινήτων δαπανούν το 16,3% του διαθέσιμου εισοδήματός τους για στέγαση.
- Στον ιδιωτικό τομέα ενοικίασης, το κόστος αγγίζει το 30% του εισοδήματος των ενοικιαστών.
- Οι νέοι ενοικιαστές επιβαρύνονται περισσότερο, πληρώνοντας έως και το 35,1%.
Η κατανομή των εξόδων στέγασης το 2024
Τα στατιστικά στοιχεία που δημοσιοποίησε η Ολλανδική Στατιστική Υπηρεσία αποκαλύπτουν τις βαθιές ανισότητες στην τοπική αγορά ακινήτων για το έτος 2024.
Η μέση δαπάνη για τους ιδιοκτήτες κατοικιών περιορίστηκε στο 16,3% του διαθέσιμου εισοδήματός τους. Σε πλήρη αντίθεση, οι ένοικοι κοινωνικών κατοικιών αναγκάζονται να δαπανούν το 24,6% των εσόδων τους.
Η κατάσταση είναι ακόμη πιο πιεστική για τους ενοικιαστές στον ιδιωτικό τομέα, οι οποίοι βλέπουν το 30% του μισθού τους να απορροφάται αποκλειστικά από το κόστος στέγασης. Παρότι καταγράφηκε μια ελαφρά πτώση αυτών των ποσοστών σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, η ψαλίδα μεταξύ των δύο κατηγοριών διατηρείται σε υψηλά επίπεδα.
Η μέτρηση της στατιστικής αρχής βασίζεται στον αποκαλούμενο «δείκτη κόστους στέγασης». Ο συγκεκριμένος δείκτης συνυπολογίζει τα συνολικά έξοδα, όπως τα ενοίκια ή τις μηνιαίες δόσεις των στεγαστικών δανείων, μαζί με τους λογαριασμούς κοινής ωφελείας.
Αυτό το συνολικό ποσό υπολογίζεται στη συνέχεια ως ποσοστό του καθαρού διαθέσιμου εισοδήματος, συμπεριλαμβάνοντας και τα πάσης φύσεως κρατικά επιδόματα ή ενισχύσεις που λαμβάνει το νοικοκυριό.
Δυσβάσταχτο το βάρος για τους νέους ενοικιαστές
Τη δυσκολότερη οικονομική συνθήκη αντιμετωπίζουν τα νοικοκυριά που αναζητούν να νοικιάσουν ακίνητο για πρώτη φορά. Όσοι εισέρχονται τώρα στην ιδιωτική αγορά μισθώσεων επωμίζονται το βαρύτερο φορτίο, καθώς τα πάγια έξοδά τους εκτοξεύονται στο 35,1% του διαθέσιμου εισοδήματος.
Την ίδια στιγμή, οι νέοι αγοραστές ακινήτων δαπανούν το 26,3%, ενώ οι νέοι ενοικιαστές που εντάσσονται στο σύστημα κοινωνικής κατοικίας περιορίζονται στο 27%.
Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και οι διαφοροποιήσεις που προκύπτουν από τον χρόνο παραμονής των πολιτών σε ένα συγκεκριμένο ακίνητο.
Οι ενοικιαστές του ιδιωτικού τομέα με παρουσία μικρότερη των πέντε ετών δαπανούν κατά μέσο όρο το 31% των εσόδων τους.
Στον αντίποδα, η ευνοϊκότερη συνθήκη με το χαμηλότερο ποσοστό δαπάνης (15,2%) καταγράφεται στους ιδιοκτήτες που κατοικούν στο ίδιο σπίτι για περισσότερα από είκοσι χρόνια.
Η υπηρεσία CBS εξηγεί ότι αυτό το φαινόμενο οφείλεται στο γεγονός πως το κόστος των στεγαστικών δανείων συνήθως παραμένει σταθερό ή μειώνεται, ενώ ταυτόχρονα το εισόδημα των ιδιοκτητών αυξάνεται, σε αντίθεση με τους ενοικιαστές που υπόκεινται σε διαρκείς αναπροσαρμογές και αυξήσεις ενοικίων.
