Γερμανία – Τα ιστορικά ρεκόρ που καταγράφονται στις νέες χορηγήσεις γερμανικών διαβατηρίων έχουν προκαλέσει έντονες ζυμώσεις στο εσωτερικό του κυβερνητικού συνασπισμού, ανοίγοντας τον δρόμο για μια ριζική αναθεώρηση των κριτηρίων ενσωμάτωσης.
Καθώς τα επίσημα στοιχεία δείχνουν πρωτοφανή αύξηση των αιτήσεων, κορυφαία στελέχη του συντηρητικού χώρου πιέζουν ασφυκτικά για την επιβολή αυστηρότερων κανονισμών που θα επηρεάσουν άμεσα χιλιάδες αλλοδαπούς εργαζομένους. Η συζήτηση δεν αφορά πλέον μόνο τον χρόνο παραμονής στην επικράτεια, αλλά εστιάζει στην προσθήκη νέων, υποχρεωτικών ενδιάμεσων σταδίων που θα καθυστερούν σημαντικά την τελική ορκωμοσία των ενδιαφερομένων. Η χορήγηση της ιθαγένειας μετατρέπεται πλέον σε μια εξαιρετικά απαιτητική διαδρομή.
Τα σημαντικότερα με μια ματιά
- Πάνω από 309.000 άτομα έλαβαν το γερμανικό διαβατήριο κατά το παρελθόν έτος.
- Απαιτείται άδεια μόνιμης εγκατάστασης πριν την έναρξη της προβλεπόμενης διαδικασίας.
- Εξετάζεται η πλήρης κατάργηση της διπλής υπηκοότητας ως γενικού δικαιώματος.
- Η προηγούμενη διαδικασία εξπρές των τριών ετών έχει ήδη ακυρωθεί.
Αλλάζουν τα κριτήρια ιθαγένειας: Η νέα πρόταση για την άδεια παραμονής
Η ραγδαία αύξηση των εγκρίσεων, οι οποίες το 2024 άγγιξαν τις 292.000 και ξεπέρασαν τις 309.000 το 2025, έχει κινητοποιήσει τον μηχανισμό του κόμματος CDU, το οποίο σχεδιάζει νέες νομικές ασφαλιστικές δικλείδες. Ο εκπρόσωπος εσωτερικής πολιτικής της παράταξης, Alexander Throm, θέτει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μια εντελώς νέα προϋπόθεση, ζητώντας να διαχωριστεί απόλυτα το καθεστώς προστασίας από το δικαίωμα της άμεσης πολιτογράφησης. Σύμφωνα με τον σχεδιασμό που προωθείται, ο κάθε αλλοδαπός θα πρέπει πρώτα να εξασφαλίσει μια μόνιμη άδεια εγκατάστασης (Niederlassungserlaubnis), μια διαδικασία που απαιτεί κατά κανόνα τη συμπλήρωση 60 μηνών τακτικών εισφορών στο συνταξιοδοτικό σύστημα της χώρας.
Μόνο μετά την επιτυχή ολοκλήρωση αυτού του ενδιάμεσου σταδίου θα επιτρέπεται να ξεκινήσει η αντίστροφη μέτρηση του χρόνου που απαιτείται για την απόκτηση του διαβατηρίου, μεταθέτοντας την τελική έγκριση αρκετά χρόνια αργότερα. Παράλληλα, στόχος παραμένει η επαναφορά του βασικού χρόνου αναμονής από τα πέντε στα οκτώ έτη, ανατρέποντας τον πυρήνα του προηγούμενου νομοθετικού πλαισίου. Οι κανόνες ενσωμάτωσης στο κράτος γίνονται πλέον αισθητά αυστηρότεροι.
Κλείνει το παράθυρο της διπλής υπηκοότητας: Η διαφωνία στο Βερολίνο
Αν και η διαδικασία πολιτογράφησης-εξπρές καταργήθηκε επιτυχώς κατά τις διαπραγματεύσεις της συντηρητικής παράταξης με το SPD, η κατάργηση της γενικής αποδοχής της διπλής ιθαγένειας παραμένει αγκάθι στις πολιτικές συζητήσεις, καθώς δεν επιτεύχθηκε πλήρης συμφωνία. Στο ίδιο μήκος κύματος κινείται και ο υπουργός Εσωτερικών της Έσσης, Roman Poseck, ο οποίος υποστηρίζει ανοιχτά ότι η διατήρηση πολλαπλών εθνικοτήτων δημιουργεί ανυπέρβλητα εμπόδια στην ομαλή ενσωμάτωση των νεοεισερχομένων. Ο ίδιος προκρίνει ένα μοντέλο όπου το διπλό διαβατήριο θα εγκρίνεται αποκλειστικά ως σπάνια εξαίρεση, υπογραμμίζοντας την ανάγκη για απόλυτη ταύτιση με το κράτος υποδοχής.
Η επιμονή σε αυτούς τους περιορισμούς έχει ήδη προκαλέσει την αντίδραση της αντιπολίτευσης. Εκπρόσωποι της μεταναστευτικής πολιτικής, όπως η Clara Bünger, χαρακτηρίζουν τις εν λόγω προτάσεις ως άμεση υποτίμηση των ανθρώπων που εργάζονται σκληρά και αποτελούν ήδη αναπόσπαστο κομμάτι της παραγωγικής αλυσίδας. Αντί να αντιμετωπίζονται οι κάτοικοι με μια διαρκή αίσθηση αβεβαιότητας, η ίδια τονίζει ότι θα έπρεπε να ενισχύεται η κοινωνική τους συμμετοχή με ευκολότερη πρόσβαση στα πολιτικά δικαιώματα. Η σύγκρουση για το μέλλον του μεταναστευτικού δικαίου κορυφώνεται.
