Ελβετία – Ένα πρωτοποριακό πιλοτικό έργο παραγωγής ηλιακής ενέργειας βρίσκεται σε εξέλιξη στην Ελβετία, προσελκύοντας το διεθνές ενδιαφέρον, την ώρα που η Γερμανία επιλέγει να παραμείνει επιφυλακτική.
Η τοποθέτηση φωτοβολταϊκών μονάδων ανάμεσα στις σιδηροδρομικές ράγες ανοίγει νέους δρόμους στην αξιοποίηση ανανεώσιμων πηγών ενέργειας χωρίς την κατάληψη επιπλέον γης, ωστόσο εγείρει σημαντικά τεχνικά ερωτήματα.
Τα σημαντικότερα με μια ματιά
- Στο χωριό Buttes λειτουργούν 48 ηλιακά πάνελ συνολικής ισχύος 18 κιλοβάτ σε μήκος 100 μέτρων.
- Η εγκατάσταση έχει παράγει 16.000 κιλοβατώρες ρεύματος, καλύπτοντας τις ανάγκες 4 νοικοκυριών.
- Το γερμανικό Ομοσπονδιακό Υπουργείο Μεταφορών εκφράζει επιφυλάξεις για την ασφάλεια και τις καταπονήσεις.
Η εφαρμογή στο Val de Travers και η καινοτόμος τεχνολογία
Το ελβετικό Ομοσπονδιακό Γραφείο Μεταφορών (BAV) άναψε το πράσινο φως για τη δοκιμή της εταιρείας Sun-Ways, η οποία ξεκίνησε τη λειτουργία της στο μικρό χωριό Buttes του καντονιού Neuenburg. Καθημερινά, 30 αμαξοστοιχίες διασχίζουν τη συγκεκριμένη διαδρομή με ταχύτητα που περιορίζεται στα 90 χιλιόμετρα την ώρα, επιτρέποντας στο σύστημα να παράγει αδιάλειпта ενέργεια η οποία διοχετεύεται στο τοπικό δίκτυο διανομής.
Για την υλοποίηση του εγχειρήματος, ο ιδρυτής της εταιρείας, Joseph Scuderi, συνεργάστηκε με την ελβετική εταιρεία κατασκευής σιδηροδρόμων Scheuchzer. Μαζί ανέπτυξαν ένα ειδικό μηχάνημα που επιτρέπει την τοποθέτηση και την αφαίρεση των πλάτους ενός μέτρου πάνελ μέσα σε λίγα λεπτά, λειτουργώντας σαν την ανάπτυξη ενός χαλιού, ενώ ο καθαρισμός τους πραγματοποιείται από κυλινδρικές βούρτσες προσαρμοσμένες στο πίσω μέρος των τρένων.
Τα τεχνικά εμπόδια και οι προκλήσεις διανομής
Παρά την ομαλή λειτουργία κατά το πρώτο έτος δοκιμών, όπου 11.000 τρένα πέρασαν πάνω από τα πάνελ χωρίς να καταγραφούν προβλήματα ή θάμβωση των μηχανοδηγών, η τεχνολογία αντιμετωπίζει κρίσιμους περιορισμούς. Η ορίζοντια διάταξη των στοιχείων μειώνει την απόδοση έως και 20% σε σύγκριση με τις κεκλιμένες εγκαταστάσεις στέγης, ειδικά κατά τους χειμερινούς μήνες.
Το σημαντικότερο τεχνικό εμπόδιο εντοπίζεται στη μεταφορά του ρεύματος σε αποστάσεις άνω των 500 μέτρων, καθώς απαιτείται μετατροπή σε υψηλή τάση. Ο ειδικός κινητικότητας Julien Pouget από το Πανεπιστήμιο Εφαρμοσμένων Επιστημών του Βαλέ αναπτύσσει νέα ηλεκτρονικά συστήματα για τη μεταφορά ενέργειας σε απόσταση 10 χιλιομέτρων, λύση που αναμένεται να παρουσιαστεί στο Παρίσι.
Το διεθνές ενδιαφέρον και η στάση της Γερμανίας
Η καινοτομία έχει ήδη προσελκύσει το ενδιαφέρον του γαλλικού ομίλου SNCF και της ιταλικής Rete Ferroviaria Italiana, με την οποία σχεδιάζεται πιλοτικό έργο έως το τέλος του έτους, ενώ επαφές γίνονται με τη Νότια Κορέα, την Κίνα, την Ινδία, τη Σιγκαπούρη και την Ολλανδία. Αντίθετα, οι Ελβετικοί Ομοσπονδιακοί Σιδηρόδρομοι (SBB) τηρούν στάση αναμονής, προτιμώντας την τοποθέτηση φωτοβολταϊκών σε κτίρια και ηχοπετάσματα.
Στη Γερμανία, με δίκτυο 40.000 χιλιομέτρων, το Ομοσπονδιακό Υπουργείο Μεταφορών δεν έχει δείξει ενεργό ενδιαφέρον, επισημαίνοντας κινδύνους από την εκτόξευση χαλικιών, τις πιέσεις αέρα και την ηλεκτρομαγνητική συμβατότητα. Μελέτη του Γερμανικού Κέντρου Σιδηροδρομικών Ερευνών αναφέρει ότι η υποδομή των γραμμών δεν κρίνεται κατάλληλη, ωστόσο ο Holger Neuhaus από το Ινστιτούτο Fraunhofer στο Freiburg χαρακτηρίζει τον σκεπτικισμό αδικαιολόγητο, τονίζοντας την ανάγκη αξιοποίησης των διαθέσιμων, ήδη αναπτυγμένων εκτάσεων.
