Βερολίνο – Δεν αναγνωρίστηκε ως εργατικό ατύχημα η εμφάνιση εμβοών σε δάσκαλο, λίγες ημέρες αφότου βρέθηκε σε αίθουσα όπου παιδιά τραγουδούσαν δυνατά, χτυπούσαν παλαμάκια και πηδούσαν.
Το Κοινωνικό Εφετείο Βερολίνου-Βρανδεμβούργου (Landessozialgericht Berlin-Brandenburg) έκρινε ότι δεν αποδείχθηκε έκθεση σε θόρυβο ικανό να προκαλέσει βλάβη στην ακοή.
Το περιστατικό συνέβη το καλοκαίρι του 2016 σε δημοτικό σχολείο του Βερολίνου. Ο τότε 43χρονος εκπαιδευτικός, ο οποίος εργαζόταν ως μισθωτός, μπήκε μετά τη λήξη των μαθημάτων σε μια τάξη για να πάρει την τσάντα του. Εκεί, παιδιά της δευτέρας δημοτικού τραγουδούσαν μαζί με την παιδαγωγό τους το «Wenn du fröhlich bist», χτυπώντας τα πόδια στο πάτωμα, πηδώντας και χειροκροτώντας, προτού φωνάξουν δυνατά «Hurra».
Γιατί το δικαστήριο δεν δέχθηκε την πρόκληση βλάβης από τον θόρυβο
Λίγες ημέρες αργότερα διαπιστώθηκαν στον δάσκαλο εμβοές και υπερακουσία, δηλαδή παθολογική ευαισθησία στους ήχους. Ωστόσο, ο αρμόδιος φορέας ασφάλισης εργατικών ατυχημάτων (Unfallkasse) αρνήθηκε να αναγνωρίσει το συμβάν ως εργατικό ατύχημα. Το δικαστήριο επικύρωσε την απόφαση, καθώς δεν προέκυψε ότι ο εκπαιδευτικός είχε εκτεθεί σε επίπεδο θορύβου που θα μπορούσε να βλάψει την ακοή του.
Κατά τη δικαστική εξέταση δεν επιβεβαιώθηκε ο ισχυρισμός ότι, πέρα από το δυνατό τραγούδι, τα παιδιά είχαν βγάλει και διαπεραστικά σφυρίγματα. Εξετάστηκαν η παιδαγωγός και άλλοι εργαζόμενοι του σχολείου, όχι όμως οι μαθητές, καθώς το σχολείο δεν διέθετε πλέον τις τρέχουσες διευθύνσεις τους.
Ούτε η γνωμάτευση ειδικού ωτορινολαρυγγολόγου έδειξε ότι ο δάσκαλος είχε υποστεί ακουστική βλάβη εξαιτίας θορύβου. Η απόφαση δεν είναι ακόμη τελεσίδικη: ο εκπαιδευτικός μπορεί να ζητήσει από το Ομοσπονδιακό Κοινωνικό Δικαστήριο (Bundessozialgericht) να επιτρέψει την άσκηση αναίρεσης.
Άλλη απόφαση για θόρυβο μαθητών το 2023
Διαφορετική ήταν η κατάληξη παρόμοιας υπόθεσης το 2023. Τότε είχε αναγνωριστεί ως εργατικό ατύχημα βλάβη στην ακοή εκπαιδευτικού φυσικής αγωγής σε σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ο οποίος είχε περάσει από διάδρομο προς τα αποδυτήρια μαζί με 30 εφήβους που φώναζαν δυνατά. Λίγες ημέρες αργότερα διαγνώστηκε αιφνίδια απώλεια ακοής.
Η διαφορετική αντιμετώπιση των δύο υποθέσεων συνδέεται με τον τρόπο αξιολόγησης των αποδεικτικών στοιχείων: η διαπίστωση αιτιώδους σχέσης ανάμεσα σε ένα συμβάν και μια συγκεκριμένη πάθηση γίνεται ξεχωριστά για κάθε περίπτωση.
Πηγές πληροφοριών: Κοινωνικό Εφετείο Βερολίνου-Βρανδεμβούργου.