Ολλανδία – Μόνο το 36% των ατόμων με αναπηρία έχει αμειβόμενη εργασία, έναντι 65% των ατόμων χωρίς αναπηρία, ενώ σημαντικά εμπόδια παραμένουν στην πρόσβαση σε ψηφιακές υπηρεσίες, δημόσιους χώρους και κοινωνικές δραστηριότητες.
Τις ανισότητες καταγράφει η πρώτη έκθεση του ολλανδικού ινστιτούτου δημόσιας υγείας RIVM για την εφαρμογή της Σύμβασης του ΟΗΕ για τα δικαιώματα των ατόμων με αναπηρία.
Η αξιολόγηση αφορά μια χώρα με περισσότερους από δύο εκατομμύρια κατοίκους με αναπηρία. Παρότι το RIVM διαπιστώνει μεγαλύτερη προσοχή στις ανάγκες τους σε σύγκριση με το παρελθόν, η συμμετοχή τους στην καθημερινή ζωή εξακολουθεί να περιορίζεται από επίμονες ανισότητες.
Τα σημαντικότερα σε μία ματιά
- Τα περισσότερα ολλανδικά websites και εφαρμογές δεν πληρούν τους κανόνες ψηφιακής προσβασιμότητας.
- Μόλις το 2% έως 10% των εκλογικών τμημάτων που χαρακτηρίστηκαν προσβάσιμα πέρασε ανεξάρτητο έλεγχο την περίοδο 2022–2024.
- Η κυβέρνηση επιδιώκει πλήρη ευθυγράμμιση με τη Σύμβαση του ΟΗΕ έως το 2040.
Το χάσμα στην εργασία και η οικονομική ανασφάλεια
Η διευθύντρια του RIVM, Marith Volp, επισήμανε στο NOS ότι η διαφορά στην αμειβόμενη εργασία φτάνει τις 29 ποσοστιαίες μονάδες μεταξύ των δύο πληθυσμιακών ομάδων. Οι άνθρωποι με αναπηρία έχουν, κατά μέσο όρο, χαμηλότερες αποδοχές και μεγαλύτερη πιθανότητα να ζουν κοντά στο όριο της φτώχειας.
Οι διαφορές αποτυπώνονται και στη στέγαση: τα άτομα με αναπηρία κατοικούν συχνότερα σε κοινωνικές κατοικίες, αντί να διαθέτουν ιδιόκτητη κατοικία. Σε έρευνα του Ολλανδικού Ινστιτούτου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (CRM) σε 1.800 άτομα με αναπηρία, η οποία παρουσιάστηκε τον Ιούνιο, το 35% δήλωσε ότι ανησυχεί μήπως δεν διαθέτει αρκετά χρήματα στο μέλλον.
Δυσκολίες από τις ψηφιακές υπηρεσίες μέχρι την κάλπη
Σύμφωνα με την έκθεση παρακολούθησης του RIVM, η πλειονότητα των ιστότοπων και εφαρμογών στην Ολλανδία δεν συμμορφώνεται με τις απαιτήσεις ψηφιακής προσβασιμότητας. Οι ιστοσελίδες της κεντρικής κυβέρνησης και των δήμων παρουσιάζουν καλύτερη εικόνα από τις εμπορικές, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι έχουν εξαλειφθεί τα προβλήματα.
Ιδιαίτερα περιορισμένη εμφανίζεται και η πραγματική προσβασιμότητα των εκλογικών τμημάτων. Όπως μετέδωσε το NOS, κατά την περίοδο 2022–2024 μόνο το 2% έως 10% των τμημάτων που οι δήμοι είχαν χαρακτηρίσει προσβάσιμα ανταποκρίθηκε στις προδιαγραφές κατά τον ανεξάρτητο έλεγχο.
Τα εμπόδια δεν περιορίζονται στην εργασία ή στις υπηρεσίες. Η Volp προειδοποίησε ότι η δυσκολία συμμετοχής σε αθλητικές δραστηριότητες και επισκέψεις σε κινηματογράφους ή θέατρα αυξάνει τον κίνδυνο κοινωνικής απομόνωσης.
Βελτιώσεις στις μεταφορές και στόχος για το 2040
Η έκθεση αναγνωρίζει ορισμένες θετικές εξελίξεις: περισσότερα άτομα με αναπηρία έχουν πλέον εργασία, περισσότεροι λαμβάνουν βοηθητικό εξοπλισμό για το σπίτι και οι δημόσιες συγκοινωνίες γίνονται σταδιακά πιο προσβάσιμες. Στις στάσεις λεωφορείων έχουν περιοριστεί οι υψομετρικές διαφορές, ενώ έχουν αυξηθεί οι γραμμές όδευσης για άτομα με προβλήματα όρασης.
Η Ολλανδία επικύρωσε τη Σύμβαση του ΟΗΕ το 2016 και το 2024 παρουσίασε εθνική στρατηγική για την εργασία, τη στέγαση, το εισόδημα, την εκπαίδευση, τη φροντίδα, τις μεταφορές, τον πολιτισμό, τον αθλητισμό και την ασφάλεια. Στόχος της κυβέρνησης είναι η κατάσταση των ατόμων με αναπηρία να ανταποκρίνεται στις δεσμεύσεις της Σύμβασης έως το 2040.
Το RIVM επισημαίνει, ωστόσο, ότι τα διαθέσιμα δεδομένα παραμένουν κατακερματισμένα, δυσκολεύοντας την αποτίμηση της προόδου. Γι’ αυτό εισηγείται καλύτερη καταγραφή και μέτρηση, ώστε να μπορούν να προσαρμόζονται οι πολιτικές. Το ινστιτούτο προβλέπεται να δημοσιεύει νέα έκθεση κάθε χρόνο μέχρι το 2029.
Πηγές πληροφοριών: RIVM, Ολλανδικό Ινστιτούτο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (CRM).