Γερμανία – Αρνητικό ρεκόρ εικοσαετίας καταγράφει το ποσοστό ιδιοκατοίκησης, επιβεβαιώνοντας τη φήμη της χώρας ως παραδοσιακής αγοράς ενοικιαστών. Το κόστος κατασκευής, τα υψηλά επιτόκια και η απουσία κρατικών κινήτρων απομακρύνουν όλο και περισσότερους πολίτες από το όνειρο της απόκτησης δικού τους σπιτιού, τοποθετώντας τη χώρα στην τελευταία θέση πανευρωπαϊκά.
Τα σημαντικότερα με μια ματιά
- Το ποσοστό ιδιοκατοίκησης υποχώρησε στο 43,5%, το χαμηλότερο σημείο των τελευταίων 20 ετών.
- Το κόστος κατασκευής αυξήθηκε κατά 160% από το 2000, έναντι 64% του γενικού πληθωρισμού.
- Σχεδόν τα τρία τέταρτα των πολιτών ηλικίας 25 έως 45 ετών ζουν σήμερα στο ενοίκιο.
Η εκτόξευση του κόστους κατασκευής
Το ινστιτούτο Pestel-Institut κρούει τον κώδωνα του κινδύνου για τη ραγδαία επιδείνωση της στεγαστικής αγοράς. Σύμφωνα με τη σχετική μελέτη που παρουσίασε ο επικεφαλής του ινστιτούτου, Matthias Günther, η απόκτηση ακινήτου έχει μετατραπεί σε άπιαστο όνειρο ακόμη και για νοικοκυριά με διπλό εισόδημα. Το φαινόμενο παρατηρείται εντονότερα σε περιοχές όπου οι τιμές αγοράς παρουσιάζουν στασιμότητα ή και πτώση.
Τα στατιστικά στοιχεία αποκαλύπτουν μια τεράστια απόκλιση μεταξύ μισθών και εξόδων. Ενώ οι γενικές τιμές καταναλωτή σημείωσαν άνοδο της τάξης του 64% από το 2000 μέχρι σήμερα, το κόστος κατασκευής νέων κατοικιών εκτοξεύτηκε κατά 160% το ίδιο διάστημα.
Ο ρόλος της πολιτικής και οι κίνδυνοι για τους νέους
Τις συνέπειες αυτής της στεγαστικής κρίσης υφίστανται κατά κύριο λόγο οι νεότερες γενιές. Τα στοιχεία δείχνουν ότι η συντριπτική πλειοψηφία των ατόμων μεταξύ 25 και 45 ετών αδυνατεί να αποκτήσει δικό της σπίτι. Ο Matthias Günther επιρρίπτει σημαντικές ευθύνες στην κυβερνητική πολιτική των τελευταίων ετών, κάνοντας ειδική αναφορά στην κατάργηση του επιδόματος Baukindergeld το 2021, το οποίο αποτελούσε ένα βασικό εργαλείο στήριξης των νέων οικογενειών.
Επιπλέον, η αυξημένη μετανάστευση των τελευταίων ετών δημιούργησε πρόσθετες πιέσεις σε μια ήδη επιβαρυμένη αγορά, μειώνοντας δραματικά τη διαθεσιμότητα των προσφερόμενων ακινήτων.
Το σχέδιο διάσωσης και η απειλή της φτώχειας
Η έλλειψη μακροπρόθεσμης στεγαστικής πολιτικής εγκυμονεί σοβαρούς κινδύνους για το μέλλον. Όπως επισημαίνουν οι ειδικοί, η άνοδος των ενοικίων απειλεί άμεσα τους ηλικιωμένους, οδηγώντας τους στη φτώχεια. Η ταύτιση της φτώχειας των ηλικιωμένων με τη ζωή στο ενοίκιο καθιστά επιτακτική την ανάγκη για άμεσα θεσμικά μέτρα.
Ως λύση, οι αναλυτές προτείνουν την άμεση εκπόνηση ενός ομοσπονδιακού σχεδίου δράσης. Βασικός στόχος αυτού του προγράμματος θα πρέπει να είναι η ένταξη τουλάχιστον 200.000 νοικοκυριών ετησίως στο καθεστώς της ιδιοκατοίκησης, διασφαλίζοντας έτσι ένα σταθερό στεγαστικό μέλλον και μια αποτελεσματική προστασία για τα χρόνια της συνταξιοδότησης.
