Γερμανία – Εγκλωβισμένα στα ταμεία των γερμανικών τραπεζών παραμένουν κεφάλαια που αγγίζουν τα εννέα δισεκατομμύρια ευρώ, καθώς χιλιάδες αδρανείς λογαριασμοί παραμένουν αζήτητοι από τους νόμιμους κληρονόμους.
Η απουσία ενός κεντρικού ψηφιακού μητρώου και οι αυστηροί κανονισμοί προστασίας δεδομένων δυσχεραίνουν τον εντοπισμό των περιουσιακών στοιχείων, αναγκάζοντας την ομοσπονδιακή κυβέρνηση να εξετάσει νέες νομοθετικές ρυθμίσεις για την αποκατάσταση της πρόσβασης στους δικαιούχους.
Τα σημαντικότερα με μια ματιά
- Περίπου 9 δισεκατομμύρια ευρώ παραμένουν εγκλωβισμένα σε αζήτητους τραπεζικούς λογαριασμούς εντός των γερμανικών συνόρων.
- Στην Ελλάδα, τα κεφάλαια των αδρανών λογαριασμών περιέρχονται στο Δημόσιο μετά την παρέλευση μιας εικοσαετίας.
- Η γερμανική κυβέρνηση δρομολογεί τη δημιουργία κεντρικής ψηφιακής βάσης δεδομένων για την εξυπηρέτηση των κληρονόμων.
Ο λαβύρινθος της ψηφιακής κληρονομιάς
Η αναζήτηση των περιουσιακών στοιχείων από τους συγγενείς των θανόντων μετατρέπεται συχνά σε μια δαιδαλώδη διαδικασία, ιδιαίτερα όταν οι τραπεζικές συναλλαγές πραγματοποιούνταν αποκλειστικά σε ψηφιακό περιβάλλον χωρίς την ύπαρξη φυσικών παραστατικών.
Σύμφωνα με τα στοιχεία του Ομοσπονδιακού Υπουργείου Έρευνας, τα αδιάθετα κεφάλαια ενδέχεται να ξεπερνούν τα τέσσερα δισεκατομμύρια, ενώ ορισμένες εκτιμήσεις ανεβάζουν το ποσό στα εννέα δισεκατομμύρια ευρώ, με την κατάσταση να περιπλέκεται δραματικά στις περιπτώσεις που περιλαμβάνονται σύγχρονα ψηφιακά περιουσιακά στοιχεία, όπως τα κρυπτονομίσματα και τα μη ανταλλάξιμα tokens.
Νομικό κενό και τραπεζική διαχείριση
Απουσία σαφούς νομοθετικού πλαισίου που να ορίζει την έννοια του αδρανούς λογαριασμού στη Γερμανία, τα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα αντιμετωπίζουν τα εν λόγω κεφάλαια ως ανενεργά όταν καθίσταται αδύνατη η επικοινωνία με τον κάτοχο ή οι αποστολές αλληλογραφίας επιστρέφονται αδιάδοτες.
Τα αυστηρά πρωτόκολλα προστασίας προσωπικών δεδομένων λειτουργούν αποτρεπτικά για την ενεργή αναζήτηση των κληρονόμων από την πλευρά των τραπεζών, οι οποίες υποχρεούνται να διατηρούν τα ποσά επ’ αόριστον, καθώς το κράτος αποκτά δικαίωμα πρόσβασης μόνο εφόσον αναγνωριστεί επισήμως ως νόμιμος κληρονόμος.
Το κυβερνητικό σχέδιο για το κεντρικό μητρώο
Αντιμετωπίζοντας το διογκούμενο πρόβλημα των εγκλωβισμένων κεφαλαίων, η κυβέρνηση του καγκελαρίου Μερτς προωθεί τον σχεδιασμό μιας κεντρικής ηλεκτρονικής βάσης δεδομένων, με στόχο τη συγκέντρωση των πληροφοριών και τη διευκόλυνση της πρόσβασης για τους νόμιμους δικαιούχους.
Η απουσία του απαραίτητου ρυθμιστικού πλαισίου μέχρι σήμερα αναγκάζει τους ενδιαφερόμενους να απευθύνονται μεμονωμένα σε κάθε τραπεζικό ίδρυμα, αναλαμβάνοντας το κόστος μιας πολύπλοκης γραφειοκρατικής διαδικασίας με αβέβαιη κατάληξη για την ανεύρεση της χαμένης περιουσίας.
Το ρυθμιστικό πλαίσιο στην Ευρώπη και τον κόσμο
Η αντιμετώπιση των αδρανών λογαριασμών διαφοροποιείται σημαντικά σε διεθνές επίπεδο, με την Ελλάδα να μεταβιβάζει τα κεφάλαια στο Ελληνικό Δημόσιο μετά από είκοσι χρόνια απουσίας συναλλαγών, ενώ στο Ηνωμένο Βασίλειο και την Ιρλανδία τα χρήματα διοχετεύονται σε κοινωνικά έργα μετά τη συμπλήρωση δεκαπενταετίας, διατηρώντας το δικαίωμα ανάκτησης για τους κληρονόμους.
Παράλληλα, η Γαλλία μεταφέρει τα ποσά σε κρατικό ίδρυμα στη δεκαετία και τα αποδίδει στο κράτος στα τριάντα χρόνια, την ώρα που η Ελβετία προκρίνει τη δημοσιοποίηση των στοιχείων μετά από εξήντα χρόνια και οι Πολιτείες των ΗΠΑ αναλαμβάνουν τη διαχείριση αναζητώντας τους δικαιούχους μέσω δημόσιων ανακοινώσεων.
