Γκάρμις-Παρτενκίρχεν – Έργα για πέντε οδικές σήραγγες, συνολικού κόστους περίπου 1,5 δισ. ευρώ, υπόσχονται να περιορίσουν την κυκλοφοριακή πίεση στην κοιλάδα Loisach της Βαυαρίας. Η σχεδιαζόμενη λειτουργία του Kramertunnel το 2028 αποτελεί βασικό ορόσημο, όμως οι τοπικές αρχές ανησυχούν ότι η ευκολότερη διέλευση θα προσελκύσει περισσότερα οχήματα και θα μεταφέρει τα μποτιλιαρίσματα σε άλλους οικισμούς.
Για τον Seppi Stöchele, που ζει δίπλα σε δρόμο του Γκάρμις, η ανάγκη αποσυμφόρησης είναι καθημερινή εμπειρία. Τα φορτηγά περνούν με θόρυβο μπροστά από το σπίτι του, ενώ, όπως περιγράφει, δεν μπορεί να ανοίξει τα παράθυρα στην πλευρά του δρόμου. Η οικογένειά του περιμένει τη σήραγγα από τα σχολικά του χρόνια, αλλά το έργο εξακολουθεί να μην έχει ολοκληρωθεί.
Ο Kramertunnel αναμένεται το 2028
Η σήραγγα Kramertunnel προορίζεται να απομακρύνει τη διερχόμενη κυκλοφορία από το δυτικό τμήμα του Γκάρμις-Παρτενκίρχεν, προς το Fernpass και το Ehrwald. Στόχος είναι να μειωθούν ο θόρυβος και τα καυσαέρια μέσα στον οικισμό, ώστε η κίνηση να κατευθύνεται γύρω από την κατοικημένη περιοχή.
Μετά τις σήραγγες των Farchant και Oberau, ο Kramertunnel θα αποτελέσει τον τρίτο κρίκο του οδικού αυτού δικτύου, που σχεδιάζεται να εξυπηρετεί έως και 30.000 οχήματα ημερησίως στην ευρύτερη διαδρομή. Με μήκος λίγο μικρότερο από τέσσερα χιλιόμετρα, προβλέπεται να γίνει, όταν λειτουργήσει το 2028, η μεγαλύτερη οδική σήραγγα της Βαυαρίας. Στο εσωτερικό της βρίσκονται ήδη σε εξέλιξη οι εργασίες σκυροδέτησης του οδοστρώματος.
Εκρήξεις όλο το εικοσιτετράωρο στο εργοτάξιο του Auerbergtunnel
Περίπου δέκα χιλιόμετρα βορειότερα κατασκευάζεται ο Auerbergtunnel, στο σημείο όπου τερματίζεται ο αυτοκινητόδρομος A95. Το έργο στοχεύει στην αντιμετώπιση της συμφόρησης που δημιουργείται στην έξοδο του αυτοκινητοδρόμου, πριν από τη διαδρομή προς το Γκάρμις.
Ο υπεύθυνος κατασκευής Thomas Bissinger περιγράφει έναν επαναλαμβανόμενο κύκλο εργασιών μέσα στο βουνό: διάνοιξη οπών, ελεγχόμενες εκρήξεις, απομάκρυνση υλικών, μετρήσεις και διαμόρφωση της διατομής. Το εργοτάξιο λειτουργεί 24 ώρες το εικοσιτετράωρο, επτά ημέρες την εβδομάδα, με τέσσερις έως πέντε εκρήξεις την ημέρα. Ο ρυθμός εκσκαφής φθάνει περίπου τα δέκα μέτρα ημερησίως, ενώ προβλέπονται δύο σήραγγες μήκους 1.900 μέτρων η καθεμία.
Οι εργαζόμενοι στην πρώτη γραμμή της εκσκαφής, οι λεγόμενοι μεταλλωρύχοι ή «Mineure», χρειάζονται ειδική εκπαίδευση, καθώς οι συνθήκες είναι απαιτητικές και επικίνδυνες. Η καθημερινή απομάκρυνση του υλικού αποτελεί εξίσου κρίσιμο μέρος του έργου: έως και 4.500 τόνοι κύριου δολομίτη, πετρώματος ηλικίας περίπου 200 εκατομμυρίων ετών, βγαίνουν από το βουνό κάθε ημέρα.
Το εξορυσσόμενο υλικό ελέγχεται, ταξινομείται και απομακρύνεται με διαδικασίες ειδικής διαχείρισης αποβλήτων. Κατά τον Bissinger, ακόμη και μία ώρα διακοπής της μεταφοράς μπορεί να προκαλέσει πολύ υψηλό πρόσθετο κόστος για τον δημόσιο φορέα που χρηματοδοτεί την κατασκευή.
Ο φόβος για περισσότερα αυτοκίνητα από το Τιρόλο
Ο συνολικός λογαριασμός των περίπου 1,5 δισ. ευρώ αφορά ένα πρόγραμμα πέντε σηράγγων, με ορίζοντα περίπου μιας δεκαετίας. Η προσδοκία για λιγότερη κίνηση στην κοιλάδα Loisach, ωστόσο, συνοδεύεται από ανησυχία για τις αποφάσεις του γειτονικού Τιρόλου.
Το αυστριακό κρατίδιο έχει αποφασίσει να μετατρέψει σε διαδρομή με διόδια τον άξονα Fernpass, μέσω της οδού B179, ανάμεσα στο τέλος του αυτοκινητοδρόμου A7 και την κοιλάδα του Inn. Κάτοικοι της περιοχής Γκάρμις-Παρτενκίρχεν φοβούνται ότι οδηγοί που θα θελήσουν να αποφύγουν τα διόδια θα επιλέγουν εναλλακτικές πορείες μέσω Ehrwald, Γκάρμις-Παρτενκίρχεν και Mittenwald. Πρόκειται για εκφρασμένη ανησυχία, όχι για ήδη καταγεγραμμένη αύξηση της κυκλοφορίας εξαιτίας των διοδίων.
Το Mittenwald έχει ήδη αντιμετωπίσει σημαντική συμφόρηση τις περιόδους διακοπών, ιδίως όταν επιστρέφουν οδηγοί από την Αυστρία. Ο δήμαρχος Enrico Corongiu (SPD) υποστηρίζει ότι κάθε επέκταση του οδικού δικτύου ενθαρρύνει πρόσθετη κίνηση: οι νέες σήραγγες κάνουν την επιλογή της διαδρομής ελκυστικότερη, αλλά κάπου παρακάτω δημιουργείται αναπόφευκτα ένα νέο στενό σημείο.
Η μεγαλύτερη ανησυχία του αφορά τους οδηγούς που αναζητούν παράκαμψη μέσω εφαρμογών πλοήγησης και καταλήγουν σε στενούς οικιστικούς δρόμους. Αν το Τιρόλο περιορίζει τη ροή με ρυθμιστικούς φωτεινούς σηματοδότες και απαγορεύσεις εξόδου, η κίνηση μπορεί, σύμφωνα με τον δήμαρχο, να μεταφερθεί μέσα στο Mittenwald. Οι τοπικές αρχές δεν διαθέτουν σήμερα το ίδιο νομικό περιθώριο για προληπτικούς αποκλεισμούς όπως στην αυστριακή πλευρά· στη Βαυαρία έχουν εφαρμοστεί μόνο περιορισμένες δοκιμές τοπικών απαγορεύσεων εξόδου στον A8.
Το επόμενο στενό σημείο και ο Wanktunnel
Παρότι οι Farchant και Oberau έχουν ήδη ωφεληθεί από τη μεταφορά μέρους της κυκλοφορίας στις σήραγγες, για το Γκάρμις-Παρτενκίρχεν, τουριστικό δήμο περίπου 30.000 κατοίκων, το συνολικό αποτέλεσμα παραμένει ανοιχτό ζήτημα. Η ανακούφιση μιας γειτονιάς δεν εγγυάται ότι θα μειωθεί η πίεση σε ολόκληρη τη διαδρομή.
Ιδιαίτερη σημασία έχει ο μελλοντικός Wanktunnel, του οποίου η κατασκευή προβλέπεται να ξεκινήσει περίπου το 2030. Μέχρι την αναμενόμενη ολοκλήρωση και λειτουργία του, σε ορίζοντα περίπου δέκα ετών, θα παραμένει ένα κρίσιμο σημείο συμφόρησης. Το ερώτημα για τις κοινότητες της κοιλάδας είναι αν τα έργα θα απομακρύνουν πραγματικά τον θόρυβο και τα οχήματα από την καθημερινότητά τους ή αν θα επιταχύνουν απλώς τη διαδρομή προς το επόμενο μποτιλιάρισμα.