Στουτγάρδη – Σε ένα πρωτοφανές κατασκευαστικό ατόπημα που παρατείνει την ήδη πολύκροτη καθυστέρηση του μεγαλεπήβολου σιδηροδρομικού έργου Stuttgart 21 υπέπεσε η Deutsche Bahn, εγκαθιστώντας πάνω από 1.000 χιλιόμετρα ακατάλληλων καλωδίων. Η απρόσμενη αυτή εξέλιξη ανατρέπει πλήρως τον προγραμματισμό, μεταθέτοντας την πολυαναμενόμενη έναρξη λειτουργίας του νέου κεντρικού σταθμού για το 2031 και προκαλώντας έντονο προβληματισμό για τη διαχείριση του έργου.
Τα σημαντικότερα με μια ματιά
- Πάνω από 1.000 χιλιόμετρα καλωδίων και φρεατίων τοποθετήθηκαν λανθασμένα στο σιδηροδρομικό δίκτυο.
- Περίπου 1.200 χιλιόμετρα καλωδιώσεων αφορούν μόνο το τμήμα μεταξύ Stuttgart-Bad Cannstatt και Waiblingen.
- Η επίσημη λειτουργία του νέου κεντρικού σταθμού αναβάλλεται πλέον για το 2031.
Το χρονικό της αστοχίας και η ψηφιακή αναβάθμιση
Σύμφωνα με ρεπορτάζ του SWR, η ρίζα του προβλήματος εντοπίζεται στην προσπάθεια ψηφιοποίησης ολόκληρου του σιδηροδρομικού κόμβου με το σύστημα European Train Control System (ETCS). Πριν από περίπου τέσσερα χρόνια, οι αρμόδιοι μηχανικοί της Deutsche Bahn διαπίστωσαν ότι οι εμπορικές αμαξοστοιχίες που κινούνται στις παρυφές του κόμβου δεν διαθέτουν τη συμβατότητα που απαιτείται για την ψηφιακή τεχνολογία. Κατά συνέπεια, κατέστη αναγκαία η διατήρηση των συμβατικών συστημάτων σηματοδότησης, γεγονός που οδήγησε στην τοποθέτηση νέων καλωδίων και αντίστοιχων φρεατίων. Ενδεικτικό του μεγέθους των εργασιών είναι ότι μόνο στο συγκεκριμένο τμήμα της γραμμής που συνδέει το Stuttgart-Bad Cannstatt με το Waiblingen, στην περιοχή του Rems-Murr-Kreis, απλώθηκαν συνολικά 1.200 χιλιόμετρα νέων καλωδιακών συνδέσεων.
Βιαστικές αποφάσεις φέρνουν νέες καθυστερήσεις
Το μεγαλύτερο μέρος των καλωδίων που τοποθετήθηκαν βιαστικά αποδείχθηκε εκ των υστέρων πως δεν πληρούσε τις τεχνικές προδιαγραφές, με τις εργασίες αντικατάστασης να έχουν ήδη τεθεί σε εφαρμογή. Όπως μεταδίδει το περιφερειακό δίκτυο SWR, το κρίσιμο σφάλμα προήλθε από την επιλογή της εταιρείας να μην αναμένει την οριστική ολοκλήρωση των σχεδίων. Στην προσπάθειά της να αποφύγει την επιβολή νέων αποκλεισμών στις γραμμές και να διασφαλίσει την αρχικά προγραμματισμένη ημερομηνία εγκαινίων, η διοίκηση προχώρησε εσπευσμένα στην ανάθεση των εργολαβιών. Εντούτοις, η συγκεκριμένη τακτική απέφερε το ακριβώς αντίθετο αποτέλεσμα, εγκλωβίζοντας το πολυδάπανο εγχείρημα σε έναν νέο κύκλο διορθωτικών παρεμβάσεων που μεταθέτουν τον χρονικό ορίζοντα υλοποίησης κατά αρκετά χρόνια.
