Ελβετία – Κάτω από το ψυχολογικό φράγμα του 1% υποχώρησε το ποσοστό των κενών κατοικιών, βυθίζοντας επίσημα τη χώρα σε βαθιά στεγαστική κρίση.
Με τα διαθέσιμα ακίνητα να συρρικνώνονται δραματικά και τα ενοίκια να εκτοξεύονται λόγω του υψηλού κόστους κατασκευής, η εύρεση στέγης εξελίσσεται σε άλυτο γρίφο για νοικοκυριά με χαμηλά ή μεσαία εισοδήματα, αλλά και για χιλιάδες εργαζομένους από το εξωτερικό.
Τα σημαντικότερα με μια ματιά
- Το ποσοστό των κενών κατοικιών στην Ελβετία κατέγραψε νέα πτώση, αγγίζοντας το 0,93% την 1η Ιουνίου 2026.
- Τα οικονομικά προσιτά διαμερίσματα έχουν μειωθεί κατά 60% από το 2020, ενώ πληθαίνουν τα ακριβά νεόδμητα.
- Το καντόνι του Τσουγκ καταγράφει τη μεγαλύτερη έλλειψη, με ποσοστό κενών κατοικιών μόλις 0,2%.
Συρρίκνωση των διαθέσιμων ακινήτων
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της Ομοσπονδιακής Στατιστικής Υπηρεσίας (FSO), την 1η Ιουνίου 2026 καταγράφηκαν μόλις 45.493 διαθέσιμες κατοικίες και διαμερίσματα σε ολόκληρη την ελβετική επικράτεια. Ο αριθμός αυτός μεταφράζεται σε μείωση της τάξης του 6,1% σε σύγκριση με το προηγούμενο έτος, ρίχνοντας τον εθνικό δείκτη κενών κατοικιών στο 0,93%. Η πτωτική αυτή τάση συνεχίζεται αδιάκοπα από το 2021, όταν το ποσοστό βρισκόταν στο 1,08%, επιβεβαιώνοντας με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο ότι η Ελβετία βιώνει πλέον μια οξεία έλλειψη οικιστικών ακινήτων.
Τα καντόνια που δοκιμάζονται περισσότερο
Η στεγαστική ασφυξία δεν κατανέμεται ομοιόμορφα σε όλες τις περιοχές της χώρας. Το μεγαλύτερο πρόβλημα εντοπίζεται στο καντόνι του Τσουγκ (Zug), όπου το ποσοστό διαθεσιμότητας έχει κατακρημνιστεί στο 0,2%. Ακολουθούν η Γενεύη με 0,31% και το Όμπβαλντεν (Obwalden) με 0,38%. Στον αντίποδα, υψηλότερα ποσοστά κενών κατοικιών παρατηρούνται στο Γιούρα (Jura) με 3,35% και στο Ζόλοτουρν (Solothurn) με 1,91%. Αξιοσημείωτη εξαίρεση αποτελεί η Ζυρίχη, όπου σημειώθηκε μια ανεπαίσθητη αύξηση στο 0,52%, την ώρα που σε 20 άλλα καντόνια η διαθεσιμότητα συνέχισε να συρρικνώνεται.
Απλησίαστα ενοίκια για τα νέα νοικοκυριά
Παρά τις προσπάθειες για την ενίσχυση της προσφοράς μέσω νέων κατασκευών, η ελβετική αγορά ενοικίασης παραμένει εχθρική για μεγάλο τμήμα του πληθυσμού. Τα στοιχεία δείχνουν ότι από το 2020 ο αριθμός των οικονομικά προσιτών διαμερισμάτων έχει κάνει βουτιά 60%. Αντίθετα, αυξάνεται διαρκώς η προσφορά διαμερισμάτων υψηλού κόστους, όπου το ετήσιο μίσθωμα ξεπερνά τα 320 ελβετικά φράγκα ανά τετραγωνικό μέτρο, φτάνοντας τα 2.670 φράγκα μηνιαίως.
Όπως εξήγησε ο ειδικός σε θέματα ακινήτων Robert Weinert της εταιρείας Wüest Partner, τα υψηλά ενοίκια στα νεόδμητα δεν οφείλονται απαραίτητα στον πολυτελή χαρακτήρα τους, αλλά στην προσπάθεια των ιδιοκτητών να καλύψουν τις εκτοξευμένες τιμές της γης και το αυξημένο κατασκευαστικό και χρηματοδοτικό κόστος. Το αποτέλεσμα είναι να δημιουργούνται καινούργιες γειτονιές που παραμένουν έρημες, καθώς πολλοί δεν μπορούν να ανταποκριθούν στα ζητούμενα ποσά. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η περιοχή Witikon στη Ζυρίχη, όπου το μηνιαίο ενοίκιο αγγίζει τα 5.300 φράγκα, ενώ στο Regensdorf ένα στα πέντε νεόδμητα διαμερίσματα παραμένει ξενοίκιαστο.
