Ρώμη – Νομοθετική παρέμβαση που αναδιαμορφώνει τη σύνθεση του μαθητικού πληθυσμού προανήγγειλε η ιταλική κυβέρνηση, εισάγοντας αυστηρό ανώτατο όριο αλλοδαπών μαθητών ανά σχολική τάξη, σε συνδυασμό με την πλήρη απαγόρευση της μπούρκας και του νικάμπ εντός των εκπαιδευτικών ιδρυμάτων.
Η νέα δέσμη μέτρων, η οποία επεκτείνεται και στους γονείς που καλούνται να παρακολουθήσουν υποχρεωτικά μαθήματα ιταλικών εφόσον τα παιδιά τους αντιμετωπίζουν σοβαρές δυσκολίες ένταξης, επιχειρεί να αντιμετωπίσει το φαινόμενο της δημιουργίας εθνοτικών πλειοψηφιών εντός των σχολικών αιθουσών.
Τα σημαντικότερα με μια ματιά
- Οι μη Ιταλοί υπήκοοι αποτελούν το 11,6% του συνολικού εγγεγραμμένου μαθητικού πληθυσμού της χώρας.
- Προτείνεται νομοθεσία που επιβάλλει πρόστιμα έως 30.000 ευρώ και φυλάκιση για την καταναγκαστική απόκρυψη προσώπου.
- Η Ιταλία διαθέτει ήδη από το 2010 εγκύκλιο για πλαφόν 30% στους αλλοδαπούς, η οποία ωστόσο παραμένει σε μεγάλο βαθμό ανεφάρμοστη.
Η στρατηγική αποτροπής της σχολικής περιθωριοποίησης
Αναλύοντας το σκεπτικό της προωθούμενης μεταρρύθμισης κατά τη διάρκεια κομματικής εκδήλωσης της Gioventù Nazionale, η Τζόρτζια Μελόνι τόνισε ότι η συγκέντρωση υψηλού αριθμού μη ιταλόφωνων παιδιών σε ένα τμήμα καταστρατηγεί την έννοια της ενσωμάτωσης, μετατρέποντας τη διαδικασία σε πρακτική εκπαιδευτικής παραμέλησης.
«Τα ιταλάκια δεν πρέπει να αισθάνονται μειονότητα μέσα στα σχολεία, δεν μπορούμε να το δεχτούμε«, δήλωσε η Μελόνι μιλώντας στο φεστιβάλ νέων του κόμματός της «Αδέλφια της Ιταλίας».
Η επερχόμενη νομοθετική ρύθμιση που θα κατατεθεί στο Υπουργικό Συμβούλιο στοχεύει να αποτρέψει συνθήκες όπου οι γηγενείς μαθητές αισθάνονται μειονότητα στο ίδιο τους το σχολικό περιβάλλον, με τα επίσημα στατιστικά δεδομένα του Fondazione ISMU να καταδεικνύουν πως περίπου 12 στους 100 εγγεγραμμένους μαθητές στερούνται την ιταλική ιθαγένεια.
Πολιτικές ζυμώσεις και το νομοθετικό ιστορικό των περιορισμών
Η προετοιμασία του εδάφους για τις συγκεκριμένες απαγορεύσεις εκτείνεται αρκετούς μήνες πίσω, λαμβάνοντας ώθηση τόσο από τον Τζουζέπε Βαλντιτάρα όσο και από κοινοβουλευτικές πρωτοβουλίες της κεντροδεξιάς πτέρυγας που ζητούσαν την αυστηροποίηση του πλαισίου για τα ολόσωμα ισλαμικά πέπλα.
Ιδιαίτερη βαρύτητα διαθέτει η σχετική πρόταση που είχε καταθέσει η Λέγκα στη Γερουσία τον περασμένο Μάρτιο, επιδιώκοντας την τροποποίηση της ιστορικής νομοθεσίας Reale του 1975, ώστε η επιβολή κάλυψης του προσώπου να αντιμετωπίζεται ως νέο ποινικό αδίκημα με ποινές κάθειρξης από ένα έως δύο έτη, υψηλές χρηματικές κυρώσεις και άμεσο αποκλεισμό από τη χορήγηση ιθαγένειας.
Ο ευρωπαϊκός χάρτης της εκπαιδευτικής και κοινωνικής ένταξης
Εφόσον το μέτρο του σχολικού πλαφόν ψηφιστεί, η Ιταλία θα δημιουργήσει ένα πρωτοφανές θεσμικό προηγούμενο, διαφοροποιούμενη από χώρες όπως η Γαλλία, όπου οι εθνοτικές ποσοστώσεις κρίνονται αντισυνταγματικές και η αποφυγή της γκετοποίησης επιτυγχάνεται μέσω του γεωγραφικού ανασχεδιασμού των σχολικών ζωνών.
Αντίθετα, η Δανία εφαρμόζει ήδη σκληρές πολιτικές επιτρέποντας στα λύκεια να θέτουν όρια έως 50% για μαθητές μη δυτικής καταγωγής, ενώ αναφορικά με την ενδυμασία, η ευρωπαϊκή τάση δείχνει σταδιακή υιοθέτηση απαγορεύσεων από κράτη όπως το Βέλγιο, η Ολλανδία και η Αυστρία, η οποία μάλιστα έχει δρομολογήσει την απαγόρευση του ισλαμικού πέπλου για μαθήτριες έως 14 ετών από τον Σεπτέμβριο του 2026.
Συνταγματικές προκλήσεις και οξείες αντιδράσεις από την αντιπολίτευση
Η εξαγγελία των μέτρων προκάλεσε την άμεση παρέμβαση διακεκριμένων νομικών κύκλων και πολιτικών αντιπάλων, οι οποίοι εγείρουν σοβαρά ερωτήματα σχετικά με τη συμβατότητα των προτάσεων με τις θεμελιώδεις συνταγματικές αρχές της χώρας.
Επικαλούμενος το άρθρο 34 του Συντάγματος, ο καθηγητής Σαλβατόρε Κουρέρι προειδοποίησε ότι ο αναγκαστικός διασκορπισμός ανηλίκων σε απομακρυσμένες περιοχές προκειμένου να τηρηθούν οι ποσοστώσεις θα μπορούσε να προσβάλει το καθολικό δικαίωμα στην εκπαίδευση, ενώ από την πλευρά της αντιπολίτευσης, ο Άντζελο Μπονέλι κατηγόρησε την πρωθυπουργό για ιδεολογική στοχοποίηση των μεταναστών με σκοπό τον αποπροσανατολισμό της κοινής γνώμης από τις χαμηλές αποδοχές του διδακτικού προσωπικού.
