Μόναχο – Πίσω από μια απλή γκρίζα πόρτα στον σταθμό του μετρό Wettersteinplatz κρύβεται ένας τεράστιος, αχρησιμοποίητος υπόγειος χώρος. Η MVG διατηρεί την κλειστή αυτή αίθουσα αυστηρά εκτός δημόσιας χρήσης εδώ και τέσσερις δεκαετίες, λόγω ανυπέρβλητων τεχνικών δυσκολιών και υψηλού κόστους μετατροπής. Η ύπαρξη του χώρου, που παραμένει άγνωστη στους περισσότερους επιβάτες, αποτελεί μια αναγκαία αρχιτεκτονική λύση για την ασφάλεια του σταθμού.
Τα σημαντικότερα με μια ματιά
- Η κρυφή αίθουσα βρίσκεται σε βάθος 18,5 μέτρων και έχει διαστάσεις 110 μέτρα μήκος, 18 μέτρα πλάτος και 9 μέτρα ύψος.
- Το δωμάτιο κατασκευάστηκε το 1986 αποκλειστικά για να μειώσει το βάρος που δέχεται η οροφή του σταθμού.
- Σχέδια για πάρκινγκ εγκαταλείφθηκαν, καθώς το 2006 το κόστος είχε υπολογιστεί στα 30.000 ευρώ ανά θέση στάθμευσης.
Ο κατασκευαστικός λόγος ύπαρξης της κρύπτης
Η δημιουργία της υπόγειας αίθουσας, η οποία εντοπίζεται στο ενδιάμεσο επίπεδο του σταθμού Wettersteinplatz στην περιοχή Giesing, επιβλήθηκε από γεωλογικούς περιορισμούς. Οι συρμοί που προέρχονται από τον σταθμό Candidplatz καλούνται να διαχειριστούν την υψομετρική διαφορά στον λόφο του Giesing, με τη μέγιστη επιτρεπτή κλίση να ορίζεται στο τέσσερα τοις εκατό. Ως αποτέλεσμα, οι πλατφόρμες του σταθμού έπρεπε να τοποθετηθούν σε μεγάλο βάθος κάτω από την επιφάνεια του εδάφους.
Η απόσταση αυτή δημιούργησε ένα τεχνικό ζήτημα κατά την κατασκευή. Αν το κενό κάλυπτε απλώς χώμα, το υπερβολικό βάρος θα απαιτούσε μια εξαιρετικά ενισχυμένη και δαπανηρή υποστήριξη της οροφής του σταθμού. Για να αποφευχθεί αυτή η στατική επιβάρυνση, αποφασίστηκε να παραμείνει κενός ο τεράστιος αυτός χώρος, δημιουργώντας ουσιαστικά ένα κρυφό δωμάτιο μήκους 110 μέτρων πάνω από τις ράγες του U-Bahn.
Αποτυχημένα σχέδια αξιοποίησης και το κόστος
Κατά τη διάρκεια των ετών, κατατέθηκαν πολυάριθμες προτάσεις για την εμπορική ή κοινωνική εκμετάλλευση του κενού χώρου. Μια από τις επικρατέστερες ιδέες προέβλεπε τη μετατροπή του σε υπόγειο χώρο στάθμευσης δυναμικότητας 125 οχημάτων. Ωστόσο, το Baureferat του Μονάχου εκτίμησε το 2006 ότι το κόστος θα άγγιζε τα 30.000 ευρώ ανά θέση, καθιστώντας το έργο οικονομικά ασύμφορο, ενώ απαιτούνταν και η καταστροφή μιας παιδικής χαράς για τη δημιουργία της πρόσβασης.
Εναλλακτικές προτάσεις που αφορούσαν τη χρήση του χώρου από ομάδες νέων, συλλόγους σκοποβολής ή ως χώρο πολιτιστικών εκδηλώσεων, επίσης απορρίφθηκαν. Σύμφωνα με επίσημες δηλώσεις της MVG, όλοι οι ενδελεχείς έλεγχοι κατέληξαν σε αρνητικό αποτέλεσμα, κυρίως λόγω αυστηρών ζητημάτων ασφαλείας που εμποδίζουν την πρόσβαση του κοινού στην εγκατάσταση.
Η τακτική συντήρηση και το χαμένο κλειδί
Παρά την απουσία εμπορικής χρήσης, η κρυφή αίθουσα δεν έχει εγκαταλειφθεί πλήρως. Τεχνικά κλιμάκια της MVG οφείλουν να εισέρχονται τακτικά στον χώρο προκειμένου να ελέγχουν τη στατικότητα και την κατάσταση των τοιχωμάτων, εξασφαλίζοντας την ασφάλεια του υποκείμενου σταθμού.
Μια απρόσμενη καθυστέρηση σημειώθηκε πριν από μια δεκαετία, όταν σε προγραμματισμένη επίσκεψη στον χώρο, διαπιστώθηκε ότι μια εταιρεία ασφαλείας είχε αλλάξει την κλειδαριά χωρίς ενημέρωση. Οι αρμόδιοι αναγκάστηκαν να αναζητήσουν το νέο κλειδί για να αποκτήσουν ξανά πρόσβαση. Μετά από κάθε τέτοια επιθεώρηση, η γκρίζα πόρτα κλείνει ξανά, βυθίζοντας τον επιβλητικό χώρο του Wettersteinplatz πίσω στο σκοτάδι.
