Φρανκφούρτη – Σε πεδίο καθημερινού και αδιάκοπου ψηφιακού πολέμου έχει μετατραπεί η Κεντρική Τράπεζα της Γερμανίας (Bundesbank), η οποία καλείται να διαχειριστεί έναν ασύλληπτο όγκο κυβερνοεπιθέσεων. Σύμφωνα με επίσημα στοιχεία που παρουσίασε ο πρόεδρος του ιδρύματος, Γιόαχιμ Νάγκελ, τα συστήματα πληροφορικής της τράπεζας δέχονται περισσότερες από 5.000 επιθέσεις ανά λεπτό. Ο αριθμός αυτός, αν προβάλλεται σε ετήσια βάση, μεταφράζεται σε περισσότερα από δυόμισι δισεκατομμύρια ψηφιακά χτυπήματα, δημιουργώντας ένα περιβάλλον διαρκούς πίεσης για τις υποδομές ασφαλείας της χώρας.
Ο κ. Νάγκελ, μιλώντας στο Tagesspiegel, περιέγραψε την κατάσταση ως έναν συνεχή αγώνα δρόμου. Παρά το γεγονός ότι η Bundesbank έχει ενισχύσει σημαντικά την ψηφιακή της άμυνα, καθιστώντας τα συστήματά της «όσο το δυνατόν πιο ασφαλή» με αποτέλεσμα οι περισσότερες επιθέσεις να αποκρούονται από τα τείχη προστασίας (firewall), ο κίνδυνος παραμένει υπαρκτός. Οι επαγγελματίες χάκερ, όπως τόνισε, εξελίσσουν συνεχώς τις τεχνικές τους, αναγκάζοντας τις αρχές σε συνεχή επαγρύπνηση.
«Θα αντεπιτεθούμε»: Η σκληρή γραμμή του Υπουργείου Εσωτερικών
Την ίδια ώρα, ο Ομοσπονδιακός Υπουργός Εσωτερικών, Αλεξάντερ Ντόμπριντ, υιοθετεί μια εξαιρετικά επιθετική ρητορική απέναντι στο φαινόμενο, συνδέοντας ευθέως πολλές από τις επιθέσεις σε κρατικούς θεσμούς με ξένες μυστικές υπηρεσίες και τη χρηματοδότησή τους. Σε συνέντευξή του στην Süddeutsche Zeitung, ο κ. Ντόμπριντ κατέστησε σαφές ότι η Γερμανία δεν προτίθεται να παραμείνει παθητικός δέκτης αυτών των ενεργειών.
«Δεν μπορούμε να το αποδεχτούμε αυτό», δήλωσε χαρακτηριστικά, προαναγγέλλοντας μια πιο αποφασιστική στάση που περιλαμβάνει ακόμη και «χτυπήματα» εκτός γερμανικών συνόρων. Η στρατηγική των λεγόμενων «hackbacks» (ψηφιακών αντεπιθέσεων), ωστόσο, προσκρούει σε σημαντικά νομικά εμπόδια. Η εφαρμογή τέτοιων μέτρων είναι νομικά αμφιλεγόμενη και θα απαιτούσε τροποποίηση του Θεμελιώδους Νόμου (του γερμανικού Συντάγματος), προκειμένου να δοθούν διευρυμένες αρμοδιότητες στην Ομοσπονδιακή Εγκληματολογική Υπηρεσία (BKA), καθώς η αντιμετώπιση κινδύνων αποτελεί παραδοσιακά αρμοδιότητα των ομόσπονδων κρατιδίων.
