Γερμανία – Ενώπιον ενός νέου κύματος οικονομικής επιβάρυνσης βρίσκονται εκατομμύρια καταναλωτές και δήμοι στη Γερμανία, καθώς η χώρα προετοιμάζεται για τη σταδιακή εγκατάλειψη του φυσικού αερίου στο πλαίσιο των κλιματικών της στόχων. Η αναγκαστική μετάβαση σε εναλλακτικές μορφές θέρμανσης αναμένεται να αυξήσει κατακόρυφα το κόστος για όσους παραμείνουν συνδεδεμένοι στο υφιστάμενο δίκτυο.
Τα σημαντικότερα με μια ματιά
- Η Γερμανία θέτει ως στόχο τη μείωση των εκπομπών θερμοκηπίου κατά 65% έως το 2030 και την πλήρη κλιματική ουδετερότητα έως το 2045.
- Η αποξήλωση των αγωγών φυσικού αερίου εκτιμάται ότι θα κοστίσει περίπου 20.000 ευρώ ανά χιλιόμετρο δικτύου.
- Οι λιγότεροι εναπομείναντες καταναλωτές θα κληθούν να καλύψουν υψηλότερα πάγια έξοδα συντήρησης.
Ο δρόμος προς την κλιματική ουδετερότητα και η εγκατάλειψη του αερίου
Η γερμανική νομοθεσία ορίζει ότι η χώρα πρέπει να καταστεί πλήρως κλιματικά ουδέτερη έως το 2045, θέτοντας παράλληλα έναν ενδιάμεσο στόχο για μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 65% έως το 2030. Για την επίτευξη αυτών των ορόσημων, ο ενεργειακός σχεδιασμός προβλέπει την πλήρη αντικατάσταση του φυσικού αερίου από αντλίες θερμότητας και δίκτυα τηλεθέρμανσης. Την ίδια στιγμή, η προοπτική της χρήσης υδρογόνου ως εναλλακτικής λύσης έχει ήδη απορριφθεί από πολλές εταιρείες ενέργειας, καθώς κατατάσσεται στα έμμεσα αέρια του θερμοκηπίου.
Αυτή η στρατηγική στροφή δημιουργεί μια σειρά από σοβαρές οικονομικές προκλήσεις για την αγορά. Ήδη, η κατακόρυφη αύξηση των τιμών ενέργειας έχει οδηγήσει αρκετές επιχειρήσεις σε χρεοκοπία, ιδιαίτερα στους τομείς εντάσεως ενέργειας όπου το λειτουργικό κόστος κατέστη μη βιώσιμο. Παράλληλα, τα ιδιωτικά νοικοκυριά πιέζονται από τις αυξημένες μηνιαίες προκαταβολές και τις υψηλές εκκαθαρίσεις, χωρίς να διαφαίνεται προοπτική άμεσης αποκλιμάκωσης.
Το τεράστιο κόστος αποξήλωσης και η επιβάρυνση των ενοικιαστών
Ένα από τα μεγαλύτερα ακανθώδη ζητήματα της ενεργειακής μετάβασης αφορά τη διαχείριση των υφιστάμενων υποδομών. Σύμφωνα με εκτιμήσεις φορέων και ειδικών του κλάδου, όπως ο DVGW, η Bundesnetzagentur, ο VKU, ο Bundesrechnungshof, καθώς και εταιρειών όπως η Mainova και η Stadtwerke München (SWM), η αποξήλωση των αγωγών και η αποκατάσταση του εδάφους απαιτεί τεράστια κεφάλαια. Το κόστος υπολογίζεται στα 20.000 ευρώ ανά χιλιόμετρο, επιβαρύνοντας σημαντικά τους παρόχους ενέργειας.
Παράλληλα, καθώς όλο και περισσότεροι καταναλωτές στρέφονται σε εναλλακτικές πηγές θέρμανσης, ο αριθμός των χρηστών φυσικού αερίου θα μειώνεται συνεχώς. Στο δίκτυο θα παραμείνουν κυρίως όσοι δεν έχουν τη δυνατότητα αλλαγής, όπως πολλοί ενοικιαστές. Επειδή το σταθερό κόστος συντήρησης των υποδομών θα κατανέμεται πλέον σε σημαντικά λιγότερους καταναλωτές, η τιμή του αερίου ανά μονάδα θα αυξάνεται αναπόφευκτα, μετακυλίοντας το βάρος της μετάβασης στους εναπομείναντες χρήστες.
