Παγγερμανικές κινητοποιήσεις κατά των απελάσεων προγραμματίζουν για το Σάββατο οργανώσεις υποστήριξης προσφύγων και μεταναστών, με συγκεντρώσεις σε αεροδρόμια και χώρους κράτησης. Στο επίκεντρο βρίσκεται η δημιουργία ειδικών τερματικών επαναπατρισμού, ενώ ο αριθμός των ανθρώπων που απελαύνονται από τη χώρα παραμένει πάνω από 50 την ημέρα.
Από το 2022 έως το 2025 ο ετήσιος αριθμός των απελαθέντων σχεδόν διπλασιάστηκε, φτάνοντας περίπου τις 23.000. Παρότι πρόσφατα καταγράφηκε μικρή μείωση, οι οργανώσεις θεωρούν ότι η κατεύθυνση της μεταναστευτικής πολιτικής γίνεται αυστηρότερη.
Οι συμμαχίες We’ll Come United, Seebrücke και Widersetzen καλούν σε διαδηλώσεις στα αεροδρόμια Βερολίνου, Λειψίας/Χάλε, Κολωνίας/Βόννης, Ντίσελντορφ, Φρανκφούρτης και Μονάχου. Επιπλέον, έχουν αναγγελθεί συγκεντρώσεις κοντά σε εγκαταστάσεις κράτησης προς απέλαση στο Ανόβερο, στο Ντάρμστατ, στο Büren και στην περιοχή του αεροδρομίου Paderborn-Lippstadt. Συμμετέχουν και τοπικές πρωτοβουλίες.
Νέο τερματικό στο Μόναχο με δυναμικότητα έως 70.000 απελάσεων
Το Βαυαρικό Συμβούλιο Προσφύγων (Bayerischer Flüchtlingsrat) διαμαρτύρεται για την απόφαση της ομοσπονδιακής κυβέρνησης και της Flughafen München GmbH να δημιουργήσουν νέο «τερματικό επαναπατρισμού» στο αεροδρόμιο του Μονάχου. Από το 2028 προβλέπονται δυνατότητες για έως 100 ατομικές απελάσεις ημερησίως, καθώς και δύο πτήσεις τσάρτερ με 50 άτομα η καθεμία. Με βάση αυτόν τον σχεδιασμό, η ετήσια δυναμικότητα θα μπορούσε να προσεγγίσει τους 70.000 ανθρώπους· δεν πρόκειται για καταγεγραμμένο αριθμό απελάσεων.
Η Katharina Grote από το Βαυαρικό Συμβούλιο Προσφύγων αναφέρει ότι το σχέδιο προκαλεί ανησυχία. Εναντίον του είχε ψηφίσει και ο δήμαρχος του Μονάχου, Dominik Krause, από τους Πράσινους. Ωστόσο, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση και το κρατίδιο της Βαυαρίας κατέχουν από κοινού την πλειοψηφία των μετοχών της εταιρείας του αεροδρομίου, με αποτέλεσμα η απόφαση να περάσει παρά την αντίθεση του Δήμου Μονάχου, που είναι μειοψηφικός μέτοχος, και των εκπροσώπων των εργαζομένων.
Η Süddeutsche Zeitung αναφέρει ότι το αεροδρόμιο θα εκμισθώνει την εγκατάσταση στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση έναντι 4,2 εκατομμυρίων ευρώ ετησίως. Αντίστοιχο τερματικό σχεδιάζεται να λειτουργήσει στη Φρανκφούρτη ήδη από το 2027 και στο αεροδρόμιο BER του Βερολίνου από τα μέσα του 2029.
Το νέο τερματικό της Φρανκφούρτης και οι διαδικασίες ασύλου
Στη Φρανκφούρτη η σχεδιαζόμενη εγκατάσταση βρίσκεται σε απομονωμένο σημείο, ανάμεσα σε δέντρα, νοτιοδυτικά των συνηθισμένων διαδρόμων του αεροδρομίου, σύμφωνα με τη Dorothea Köhler από την οργάνωση We’ll Come United και την τοπική ομάδα Community For All στο Ντάρμστατ. Το κτίριο εμφανίζεται ακόμη σε χάρτη ως «κέντρο επικοινωνιών». Ένα τμήμα του προορίζεται για μεμονωμένες απελάσεις και ένα άλλο για οργανωμένες πτήσεις τσάρτερ.
Εκεί προβλέπεται επίσης να φιλοξενούνται αιτούντες άσυλο που υπάγονται στις νέες διαδικασίες στα εξωτερικά σύνορα, οι οποίες εισήχθησαν με τη μεταρρύθμιση του Κοινού Ευρωπαϊκού Συστήματος Ασύλου (GEAS) την άνοιξη του 2026. Όσοι φτάνουν αεροπορικώς και ζητούν άσυλο στο αεροδρόμιο εξετάζονται στο πλαίσιο αυτής της διαδικασίας, κατά την οποία θεωρούνται νομικά ότι δεν έχουν εισέλθει στη χώρα.
Η νομική αυτή αντιμετώπιση επιτρέπει, σύμφωνα με την περιγραφή του σχεδιασμού, τον ουσιαστικό περιορισμό τους εντός του αεροδρομίου και την απευθείας απέλασή τους σε περίπτωση απόρριψης της αίτησης. Η Γερμανία υποχρεούται να διαθέτει συνολικά 374 θέσεις για τις συγκεκριμένες διαδικασίες.
Οι πτήσεις τσάρτερ και οι απελάσεις προς το Αφγανιστάν
Οι οργανωμένες πτήσεις χρησιμοποιούνται για ομαδικές απελάσεις. Στις τακτικές επιβατικές πτήσεις η απομάκρυνση προσώπων έχει σε ορισμένες περιπτώσεις εμποδιστεί από μέλη πληρώματος ή επιβάτες. Το 2025, περίπου 580 απελάσεις ματαιώθηκαν λόγω αντίστασης του προσωπικού πτήσεων. Στις ειδικές πτήσεις τσάρτερ δεν υπάρχει η ίδια δυνατότητα παρέμβασης από επιβάτες τακτικών δρομολογίων.
Από το αεροδρόμιο Λειψίας/Χάλε πραγματοποιούνται πολλές απελάσεις προς το Αφγανιστάν. Μόνο το πρώτο εξάμηνο του 2026 αναχώρησαν τρεις πτήσεις τσάρτερ, που μετέφεραν συνολικά 77 ανθρώπους. Η πρωτοβουλία Support Afghanistan και άλλες τοπικές ομάδες σχεδιάζουν διαδήλωση για τις συνέπειες αυτών των επιστροφών.
Η Nasima Haidari από τη Support Afghanistan καταγγέλλει τη συνεργασία της γερμανικής κυβέρνησης με τους Ταλιμπάν για την πραγματοποίηση απελάσεων. Κατά την άποψή της, μια τέτοια συνεργασία μπορεί να ενισχύσει πολιτικά τους Ταλιμπάν και να τους παρουσιάσει ως κανονικούς συνομιλητές, παρά τις παραβιάσεις ανθρωπίνων δικαιωμάτων που τους αποδίδει. Η ίδια συμμετέχει στην οργάνωση κινητοποιήσεων και λόγω προσωπικής εμπειρίας από το προσφυγικό ζήτημα.
Η Dorothea Köhler επισημαίνει ότι άνθρωποι που αρχικά ζήτησαν βοήθεια από συμβουλευτικές δομές ασύλου συμμετέχουν αργότερα οι ίδιοι σε δράσεις υπέρ άλλων προσφύγων. Όπως εξηγεί, η κατανόηση των διαδικασιών βοηθά τους ενδιαφερομένους να πάψουν να αισθάνονται ότι οι αποφάσεις λαμβάνονται αποκλειστικά για αυτούς, χωρίς τη συμμετοχή τους.
Τι υποστηρίζουν οι οργανώσεις για όσους απελαύνονται
Η Katharina Grote αμφισβητεί την εντύπωση ότι οι απελάσεις αφορούν κυρίως ανθρώπους καταδικασμένους για ποινικά αδικήματα. Κατά την εκτίμησή της, όσοι έχουν ποινικό ιστορικό πιθανότατα αποτελούν λιγότερους από τους μισούς απελαθέντες, αν και δεν υπάρχουν ακριβή στοιχεία. Επισημαίνει επίσης ότι ορισμένες καταδίκες ή διαδικασίες σχετίζονται με παράτυπη διέλευση συνόρων, ζητήματα ταξιδιωτικών εγγράφων ή παλαιότερες παραβάσεις της νομοθεσίας περί ναρκωτικών.
Η Grote υποστηρίζει ακόμη ότι ένας στους έξι απελαθέντες είναι ανήλικος. Καταγγέλλει επίσης ότι οι απελάσεις συνοδεύονται από μέσα ακινητοποίησης και συχνά από φαρμακευτική καταστολή.
