Ελβετία – Υπέρ της αναθεώρησης των κανόνων για τις εξαγωγές πολεμικού υλικού και κατά δύο φορολογικών προτάσεων ενόψει των ψηφοφοριών της 29ης Νοεμβρίου τάσσεται ο Ελβετός βουλευτής Damien Cottier.
Σε άρθρο γνώμης, ο πολιτικός του Φιλελεύθερου Δημοκρατικού Κόμματος (FDP) συνδέει τις τρεις επιλογές με την οικονομική ανθεκτικότητα και την ασφάλεια της χώρας.
Ο Cottier, βουλευτής από το καντόνι Neuchâtel και επικεφαλής της κοινοβουλευτικής ομάδας του FDP από το 2022, υποστηρίζει ότι η Ελβετία δεν μπορεί να καθορίσει τις αποφάσεις μεγάλων διεθνών δυνάμεων, μπορεί όμως να επηρεάσει το εσωτερικό πλαίσιο της οικονομίας και της άμυνάς της. Η παρέμβασή του είναι πολιτική τοποθέτηση υπέρ συγκεκριμένων επιλογών, όχι ουδέτερη αποτίμηση των προτάσεων.
Γιατί υποστηρίζει την αλλαγή στους κανόνες εξαγωγών όπλων
Η πρώτη θέση του αφορά τη νομοθεσία για το πολεμικό υλικό. Ο βουλευτής εκτιμά ότι οι περιορισμοί στην επανεξαγωγή ελβετικών αμυντικών προϊόντων και η αβεβαιότητα για μελλοντικές παραδόσεις ανταλλακτικών αποθαρρύνουν ευρωπαϊκές χώρες από το να τα προμηθεύονται. Κατά την άποψή του, αυτό απειλεί παραγγελίες, θέσεις εργασίας και τεχνογνωσία στην εγχώρια βιομηχανία.
Ως παράδειγμα αναφέρει εταιρεία στο Boudry, στο καντόνι Neuchâtel, η οποία εξοπλίζει στρατιωτικά οχήματα, αεροσκάφη και μη επανδρωμένα συστήματα και, όπως γράφει, μετέφερε μεγάλο μέρος της παραγωγής της στην Πορτογαλία για να διατηρήσει ευρωπαίους πελάτες.
Η προτεινόμενη αναθεώρηση προβλέπει, όπως την περιγράφει, κατάργηση της συστηματικής απαίτησης δήλωσης μη επανεξαγωγής, με δυνατότητα του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου να τη ζητά κατά περίπτωση. Προβλέπει επίσης διευκολύνσεις για εξαγωγές προς 36 χώρες, κυρίως ευρωπαϊκές με συγκρίσιμα συστήματα ελέγχου. Ο Cottier παρουσιάζει τη διατήρηση μιας εγχώριας αμυντικής βιομηχανίας ως προϋπόθεση αξιόπιστης ένοπλης ουδετερότητας και ασφάλειας εφοδιασμού.
Η διαφωνία για τον ΦΠΑ και τη 13η σύνταξη AHV
Στη δεύτερη ψηφοφορία, ο Cottier απορρίπτει την αύξηση του φόρου προστιθέμενης αξίας ως μέσο ενίσχυσης της χρηματοδότησης του ελβετικού συνταξιοδοτικού συστήματος AHV. Σημειώνει ότι η 13η καταβολή σύνταξης AHV πρόκειται να δοθεί τον Δεκέμβριο ανεξάρτητα από την έκβαση της συγκεκριμένης συζήτησης.
Για να αιτιολογήσει τη θέση του, παραθέτει τις προηγούμενες παρεμβάσεις: αύξηση των εισφορών μισθωτών και της ομοσπονδιακής συμμετοχής το 2020, άνοδο του ΦΠΑ κατά 0,4 ποσοστιαίες μονάδες το 2024 και νέα προτεινόμενη αύξηση ίδιου μεγέθους για το 2028, που θα χρηματοδοτούσε το ένα τρίτο της 13ης σύνταξης.
Κατά την επιχειρηματολογία του, μια επιπλέον αύξηση του ΦΠΑ επιβαρύνει όλους τους καταναλωτές ανεξαρτήτως εισοδήματος, ιδίως τα νοικοκυριά με περιορισμένο προϋπολογισμό. Θεωρεί επίσης ότι ενθαρρύνει τις διασυνοριακές αγορές στις παραμεθόριες περιοχές και προτείνει να προηγηθούν αλλαγές στο συνταξιοδοτικό σύστημα, με μεγαλύτερη βαρύτητα στα χρόνια καταβολής εισφορών.
Αντίθετος στην πρωτοβουλία του κόμματος «Το Κέντρο»
Το τρίτο «όχι» αφορά την πρωτοβουλία του κόμματος «Το Κέντρο» (Die Mitte) για τον φορολογικό υπολογισμό των παντρεμένων ζευγαριών. Ο βουλευτής τη συγκρίνει με την ατομική φορολόγηση που εγκρίθηκε σε ψηφοφορία της 8ης Μαρτίου με 54%, υποστηρίζοντας ότι η τελευταία περιορίζει τη φορολογική επιβάρυνση που συνδέεται με τον γάμο και ενισχύει τα κίνητρα απασχόλησης.
Για να εξηγήσει το ζήτημα χρησιμοποιεί ένα υποθετικό παράδειγμα παντρεμένης νοσηλεύτριας με δύο παιδιά, η οποία επιθυμεί να αυξήσει την απασχόλησή της από 40% σε 60%, αλλά αποθαρρύνεται από την επιπλέον φορολόγηση του οικογενειακού εισοδήματος.
Ο Cottier υποστηρίζει ότι ο διπλός υπολογισμός του ομοσπονδιακού φόρου για τα παντρεμένα ζευγάρια, όπως τον προβλέπει η πρωτοβουλία, θα πρόσθετε διοικητική πολυπλοκότητα και ενδεχομένως κόστος. Εκφράζει επίσης την ανησυχία ότι θα μπορούσαν να προκύψουν διαφορετικές φορολογικές επιβαρύνσεις μεταξύ παντρεμένων και ανύπαντρων ζευγαριών με ίδιο εισόδημα. Πρόκειται για τις εκτιμήσεις του σχετικά με τις συνέπειες της πρότασης.
Τι θέτει στο επίκεντρο για το 2027 και το 2028
Η παρέμβαση επεκτείνεται και σε επόμενες αποφάσεις που, σύμφωνα με τον βουλευτή, θα επηρεάσουν την οικονομική θέση της Ελβετίας. Για τον Φεβρουάριο του 2027 αναφέρεται σε ψηφοφορία για συμφωνία ελεύθερου εμπορίου με τη Μαλαισία, υποστηρίζοντας ότι το 99,9% των ελβετικών εξαγωγών θα ωφελούνταν από δασμολογικές ελαφρύνσεις, με παράλληλες απαιτήσεις βιωσιμότητας για το φοινικέλαιο.
Ο ίδιος τάσσεται υπέρ της άρσης της γενικής απαγόρευσης κατασκευής νέων πυρηνικών σταθμών, θεωρώντας ότι η ενεργειακή ασφάλεια απαιτεί συνδυασμό ανανεώσιμων πηγών και πυρηνικής ενέργειας. Επικαλείται ως κινδύνους ένα ιδιαίτερα ψυχρό χειμώνα, τη συντήρηση μονάδων παραγωγής και πιθανές δυσκολίες εισαγωγής ηλεκτρικού ρεύματος από γειτονικές χώρες.
Για το 2028 τοποθετεί την πιθανή συζήτηση για το πακέτο διμερών συμφωνιών «Bilateralen III» με την Ευρωπαϊκή Ένωση. Το συνδέει με την πρόσβαση στην ευρωπαϊκή αγορά, την έρευνα, τη νομική ασφάλεια και τη διατήρηση της ελβετικής κυριαρχίας. Καταλήγει ότι οι διαφορετικές ψηφοφορίες, κατά τη δική του προσέγγιση, διαμορφώνουν από κοινού το πλαίσιο για την ασφάλεια και την ευημερία της χώρας.