Μόναχο – Έπειτα από 503 ημέρες νοσηλείας, ο 14χρονος Danil, που περιμένει να βρεθεί καρδιά για μεταμόσχευση, αποκτά τη δυνατότητα να συμμετέχει ξανά στη σχολική ζωή, χωρίς να βγει από το νοσοκομείο. Ένα μικρό ρομπότ τηλεπαρουσίας θα παίρνει τη θέση του στην τάξη του στο Kempten, μεταφέροντας τη φωνή του και επιτρέποντάς του να βλέπει τους συμμαθητές του.
Ο έφηβος παραμένει στο Klinikum Großhadern του Μονάχου εδώ και περισσότερο από 16 μήνες. Όταν γνώρισε τον νέο του ηλεκτρονικό βοηθό, ανέφερε ότι βρισκόταν στην 503η ημέρα νοσηλείας. Στο διάστημα αυτό δεν έχει επιστρέψει στο σπίτι του, ούτε έχει συναντήσει τους φίλους του από κοντά. Τις καθημερινές τον συνοδεύει ο πατέρας του και τα Σαββατοκύριακα η μητέρα του, ενώ η επικοινωνία με την παρέα του γίνεται κυρίως μέσω WhatsApp.
Πώς θα βρίσκεται στην τάξη από το νοσοκομείο
Μετά τις φθινοπωρινές σχολικές διακοπές, στη θέση του Danil θα τοποθετηθεί ένας λευκός ρομποτικός μηχανισμός με κάμερα, ηχείο και φωτεινές ενδείξεις. Ο 14χρονος θα τον χειρίζεται από το Μόναχο μέσω tablet, θα στρέφει την κάμερα προς την κατεύθυνση που θέλει και θα μπορεί να παίρνει τον λόγο. Όταν ζητά να μιλήσει, το κεφάλι του avatar θα φωτίζεται πράσινο και η φωνή του θα ακούγεται μέσα στην αίθουσα.
Τις ημέρες που δεν θα έχει δυνάμεις να συμμετέχει ενεργά, θα μπορεί απλώς να παρακολουθεί το μάθημα. Τότε το avatar θα ανάβει μπλε, ώστε οι συμμαθητές του να γνωρίζουν ότι είναι συνδεδεμένος. Στα διαλείμματα θα μπορούν να συζητούν μαζί του, ενώ ο Danil θα βλέπει την τάξη στην οθόνη και θα επιλέγει διαφορετικές εκφράσεις για το ρομπότ, όπως χαρά, απορία ή κούραση.
Τα μαθήματα και οι εξετάσεις μέσα στο νοσοκομείο
Η παρατεταμένη νοσηλεία δεν τον εμπόδισε να ολοκληρώσει την έκτη τάξη. Με τη βοήθεια της εκπαιδευτικού Claudia Beierle από την Klinikschule München, τη νοσοκομειακή σχολική δομή, παρακολούθησε τη διδακτέα ύλη και έδωσε εξετάσεις μέσα στο νοσοκομείο, σε συνεργασία με τους δασκάλους του σχολείου του. Η Beierle εξακολουθεί να τον υποστηρίζει, αλλά πλέον θα μπορεί να συνδυάζει αυτή τη διδασκαλία με τη συμμετοχή στα μαθήματα της τάξης του.
Η πρώτη γνωριμία με το avatar έγινε παρουσία της Angelika Moosburger, διευθύντριας της Klinikschule München. Παρότι ο Danil είχε ήδη δει στο YouTube πώς λειτουργούν παρόμοιες συσκευές, ανυπομονούσε να δοκιμάσει ο ίδιος τον μικρό μηχανισμό με τα στρογγυλά φωτεινά μάτια.
Η βοήθεια του συλλόγου και το κόστος του avatar
Η νοσοκομειακή σχολή εξασφάλισε τον εξοπλισμό με τη στήριξη του συλλόγου «Bildung für kranke Kinder und Jugendliche», ο οποίος βοηθά παιδιά και εφήβους να συνεχίζουν την εκπαίδευσή τους όσο νοσηλεύονται. Ο σύλλογος έχει ήδη καταφέρει να διαθέσει έξι τέτοιους ρομποτικούς βοηθούς, χρηματοδοτώντας τους μέσω δωρεών. Κάθε συσκευή κοστίζει 4.000 ευρώ, ενώ η ετήσια σύμβαση υποστήριξης προσθέτει 1.000 ευρώ.
Ο πατέρας του Danil θα μεταφέρει το avatar στο σχολείο, όπου εκπαιδευτικός θα αναλαμβάνει τη φύλαξη και τη φόρτισή του. Η Moosburger εξηγεί ότι ο στόχος δεν περιορίζεται στην παρακολούθηση της ύλης: η επαφή με την τάξη θα βοηθήσει τον 14χρονο να αισθάνεται ξανά μέλος της σχολικής κοινότητας και, όταν μπορέσει, να επιστρέψει ευκολότερα με φυσική παρουσία.
Η διευθύντρια τού πρότεινε να φορέσει στο avatar ένα μαντίλι ή ένα ποδοσφαιρικό κασκόλ, ώστε οι φίλοι του να το συνδέουν περισσότερο μαζί του. Ο Danil σκέφτεται ακόμη και να του δώσει όνομα, όπως είχε κάνει με τη ρομποτική σκούπα του νοσοκομείου, την οποία ονόμασε «Dust Vader».
Πηγές πληροφοριών: Klinikschule München, Bildung für kranke Kinder und Jugendliche.
