Βέλγιο – Μετά βίας θα ξεπεράσει το 0,89% η πραγματική αύξηση των μισθών στο Βέλγιο για το 2026, αντανακλώντας τη δεύτερη χαμηλότερη επίδοση της τελευταίας δεκαετίας.
Σύμφωνα με τα ευρήματα της έρευνας Hudson Reward Survey, οι εργοδότες αδυνατούν να προσφέρουν επιπλέον χρήματα πέραν της υποχρεωτικής τιμαριθμικής αναπροσαρμογής, εξωθώντας τους να αναζητήσουν εναλλακτικές λύσεις για την ενίσχυση του εισοδήματος των υπαλλήλων τους.
Τα σημαντικότερα με μια ματιά
- Πάνω από το 38% των εργαζομένων δεν θα λάβει καμία επιπρόσθετη αύξηση μισθού φέτος.
- Ο “δείκτης σεντ” περιορίζει την τιμαριθμική αναπροσαρμογή στα πρώτα 4.000 ευρώ του μικτού μισθού.
- Το 42% των υπαλλήλων έλαβε φέτος συλλογικό μπόνους ως εναλλακτική της σταθερής αύξησης.
Ο “δείκτης σεντ” και η πίεση στις αμοιβές
Το σύστημα αμοιβών στη χώρα διέπεται από τον νόμο περί μισθολογικών προτύπων, ο οποίος αποσκοπεί στη διατήρηση της ανταγωνιστικότητας των βελγικών επιχειρήσεων έναντι των γειτονικών χωρών. Παράλληλα, η ομοσπονδιακή κυβέρνηση έχει εισαγάγει ένα ανώτατο όριο στην αυτόματη τιμαριθμική αναπροσαρμογή μέσω του λεγόμενου δείκτη σεντ. Ο συγκεκριμένος μηχανισμός επιτρέπει την αναπροσαρμογή των αποδοχών βάσει του πληθωρισμού μόνο για το τμήμα του μικτού μισθού που δεν υπερβαίνει τα 4.000 ευρώ, αφήνοντας το υπόλοιπο ποσό χωρίς καμία αύξηση.
Όπως επισημαίνουν οι αναλυτές της εταιρείας ανθρώπινου δυναμικού Randstad, η συγκεκριμένη εξομάλυνση έχει συγκρατήσει τεχνητά την αύξηση των αποδοχών τα τελευταία χρόνια, παρά την εκτίναξη του πληθωρισμού. Ο ανώτερος διευθυντής της εταιρείας, Paul-Etienne Siegrist, εξηγεί ότι οι εταιρείες βρίσκονται υπό έντονη πίεση και δεν διαθέτουν τα απαραίτητα περιθώρια στα πάγια κόστη τους για να επιβραβεύσουν τους εργαζομένους με επιπλέον μισθολογικές αυξήσεις.
Στροφή στα μπόνους και τις βραχυπρόθεσμες παροχές
Αντιμέτωποι με τη στενότητα των μισθολογικών προϋπολογισμών, οι εργοδότες στρέφονται μαζικά σε μη μισθολογικές παροχές. Η παροχή του συλλογικού μπόνους CCT 90 γνωρίζει ιδιαίτερη άνθηση, έχοντας φτάσει πλέον στο 42% των εργαζομένων, ενώ τα κουπόνια γευμάτων παραμένουν μια σταθερή επιλογή ενίσχυσης του καθαρού εισοδήματος. Οι λύσεις αυτές επιτρέπουν στις επιχειρήσεις να διατηρούν το ανταγωνιστικό τους πλεονέκτημα στην προσέλκυση ταλέντων, χωρίς να δεσμεύονται με μελλοντικές αυξήσεις στο μισθολογικό τους κόστος.
Εντυπωσιακή είναι επίσης η αύξηση στη χρήση warrants (βραχυπρόθεσμα δικαιώματα προαίρεσης), τα οποία αγοράζουν οι εργοδότες από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα. Ενώ στο παρελθόν αυτά αποτελούσαν προνόμιο μόνο των ανώτερων στελεχών, το ποσοστό των εργαζομένων που τα λαμβάνει έχει εκτοξευθεί φέτος στο 11%, από 6% το 2025. Τα συγκεκριμένα δικαιώματα προσφέρουν ευελιξία, καθώς απαλλάσσονται από τις εισφορές κοινωνικής ασφάλισης και μπορούν να εξαργυρωθούν άμεσα σε μετρητά, παρέχοντας μια εφάπαξ οικονομική ανάσα χωρίς να επιβαρύνουν τη μόνιμη δομή κόστους των επιχειρήσεων.
