Ελβετία – Στην πλήρη απαγόρευση της Χεζμπολάχ προχωρούν οι αρχές της Ελβετίας, διευρύνοντας το νομοθετικό πλαίσιο που εφαρμόστηκε ήδη για τη Χαμάς.
Το κυβερνητικό σχέδιο βάζει στο στόχαστρο οργανώσεις βιτρίνες, διαδόχους και οποιονδήποτε δρα για λογαριασμό της λιβανέζικης οργάνωσης, προκαλώντας ωστόσο έντονες πολιτικές αντιπαραθέσεις με την ολοκλήρωση της διαδικασίας διαβούλευσης.
Τα σημαντικότερα με μια ματιά
- Τα αστικά κόμματα στηρίζουν την απαγόρευση για λόγους ασφαλείας και πάταξης της προπαγάνδας.
- Οι Πράσινοι αντιτίθενται στο σχέδιο, προειδοποιώντας για αυθαιρεσίες και πλήγμα στο ανθρωπιστικό έργο.
- Η νομοθεσία προβλέπεται να ισχύσει αρχικά έως το 2035, ενσωματωμένη στον νόμο απαγόρευσης της Χαμάς.
- Οι Σοσιαλδημοκράτες ζητούν ρητή εξαίρεση για διπλωματικές επαφές και ειρηνευτικές πρωτοβουλίες.
Η πρωτοβουλία του Ομοσπονδιακού Συμβουλίου ακολουθεί σχετική πρόταση που ψήφισε το κοινοβούλιο, με στόχο να μην αποτελέσει η χώρα καταφύγιο, κέντρο στρατολόγησης ή πλατφόρμα χρηματοδότησης για τη σιιτική οργάνωση. Το νομοσχέδιο ενσωματώνει το μέτρο στον ίδιο νόμο που απαγόρευσε τη Χαμάς στα τέλη του 2024, αντιμετωπίζοντας τις δύο υποθέσεις ως άμεσα συνδεδεμένες μετά τα γεγονότα της 7ης Οκτωβρίου 2023.
Στήριξη από τα αστικά κόμματα για την ασφάλεια
Τα κεντροδεξιά και συντηρητικά κόμματα τάσσονται ανοιχτά υπέρ του μέτρου. Το κεντρώο κόμμα Die Mitte υποστηρίζει ότι η κίνηση είναι απόλυτα δικαιολογημένη μετά τις επιθέσεις στο πλευρό της Χαμάς, ζητώντας παράλληλα έναν μόνιμο γενικό μηχανισμό που θα επιτρέπει στην κυβέρνηση να απαγορεύει οργανώσεις βάσει στοιχείων των μυστικών υπηρεσιών. Στο ίδιο μήκος κύματος, το FDP τονίζει την ανάγκη να αποτραπεί η αναζήτηση ασύλου ή καταφυγίου από στελέχη της οργάνωσης στο ελβετικό έδαφος.
Από την πλευρά του, το λαϊκιστικό κόμμα SVP υπογραμμίζει ότι ο νέος νόμος κλείνει ένα σοβαρό κενό ασφαλείας. Διευκολύνει τα αστυνομικά μέτρα, προσφέρει νομική σαφήνεια και επιτρέπει την αποτελεσματικότερη ποινική δίωξη της προπαγάνδας, της στρατολόγησης και της οικονομικής ενίσχυσης. Παράλληλα, η συντηρητική EDU ζητά να μην υπάρξει χρονικός περιορισμός μέχρι το 2035, αλλά η απαγόρευση να καταστεί αόριστης διάρκειας με περιοδικούς ελέγχους αναγκαιότητας.
Αντιδράσεις για τη διπλωματία και το κράτος δικαίου
Στον αντίποδα, οι Πράσινοι απορρίπτουν κατηγορηματικά το νομοσχέδιο. Χαρακτηρίζουν τις διατυπώσεις υπερβολικά ασαφείς, γεγονός που αφήνει μεγάλο περιθώριο αυθαιρεσίας στις αρχές και υπονομεύει την αρχή της νομιμότητας. Παράλληλα, εκφράζουν φόβους για αποθάρρυνση της ανθρωπιστικής βοήθειας προς τον άμαχο πληθυσμό, υποστηρίζοντας ότι παρακάμπτεται ο νόμος περί μυστικών υπηρεσιών, ο οποίος απαιτεί απόφαση κυρώσεων από τον ΟΗΕ.
Σοβαρές ενστάσεις διατυπώνουν και οι Δημοκρατικοί Νομικοί Ελβετίας, επικαλούμενοι την αρχή της διάκρισης των εξουσιών. Όπως επισημαίνουν, αποτελεί έργο των δικαστηρίων και όχι ενός νόμου να κρίνει κατά περίπτωση εάν πληρούνται οι ποινικές προϋποθέσεις, ενώ ο όρος υποστήριξη διατυπώνεται τόσο ευρύτατα που θα μπορούσε να στοχοποιήσει ακόμη και έναν περιστασιακό οδηγό ταξί.
Η επιφυλακτική στάση των Σοσιαλδημοκρατών
Το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SP) απέφυγε την οριστική αποδοχή ή απόρριψη. Παρότι καταδικάζει τις ενέργειες της Χεζμπολάχ, διατηρεί επιφυλάξεις απέναντι στην πρακτική των απαγορεύσεων, τονίζοντας ότι η Ελβετία δεν πρέπει να χάσει τα περιθώρια εξωτερικής πολιτικής και τους διαύλους διαλόγου για την προώθηση της ειρήνης. Ζητά έτσι ρητή νομοθετική ρύθμιση που θα διαχωρίζει τις επαφές για ανθρωπιστικούς και διπλωματικούς σκοπούς από την αξιόποινη στήριξη.
Το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο είχε αρχικά εκφράσει δισταγμό απέναντι σε μια κουλτούρα απαγορεύσεων, φοβούμενο αποδυνάμωση του ιστορικού ρόλου της χώρας ως ουδέτερου διαμεσολαβητή. Τελικά έκρινε ότι διασφαλίζεται η ενιαία προσέγγιση με την υπόθεση της Χαμάς, προχωρώντας στη νομοθετική ρύθμιση που αναμένεται να απασχολήσει εκ νέου το κοινοβούλιο.
