Ολλανδία – Αγωγή ύψους 184,7 εκατομμυρίων ευρώ κατέθεσε η ολλανδική υπηρεσία υποδοχής προσφύγων COA εναντίον της εταιρείας LCHD και του ιδρυτή της, René Derksen.
Πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες οικονομικές διεκδικήσεις κρατικού φορέα στη χώρα, η οποία αφορά τη διαχείριση των συμβάσεων για την έκτακτη στέγαση αιτούντων άσυλο σε ξενοδοχειακές μονάδες τα τελευταία χρόνια.
Τα σημαντικότερα με μια ματιά
- 184,7 εκατομμύρια ευρώ διεκδικεί η υπηρεσία COA από τον μεσάζοντα.
- Πάνω από 500 εκατομμύρια ευρώ κατέβαλε το κράτος στην LCHD.
- Στα 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ ανήλθε το κόστος έκτακτης στέγασης το 2024.
Σύγκρουση για τις συμβάσεις εκατομμυρίων
Η νομική διαμάχη φέρνει στο φως τις πρακτικές που ακολουθήθηκαν για την εξεύρεση καταλυμάτων μετά το ξέσπασμα του πολέμου στην Ουκρανία. Την άνοιξη του 2022, η COA ανέθεσε στην εταιρεία του René Derksen τον αποκλειστικό ρόλο του μεσάζοντα για την κράτηση δωματίων σε όλη την επικράτεια. Ωστόσο, όπως αποκαλύπτει η εφημερίδα Financieele Dagblad, η συνεργασία αυτή κατέληξε σε σφοδρή σύγκρουση για την εκτέλεση της σύμβασης και τη λύση των ενοικιαστηρίων. Η κρατική υπηρεσία έχει ήδη εξασφαλίσει την προσωρινή δέσμευση της αγροικίας του επιχειρηματία στο Didam της περιοχής Gelderland, αποτρέποντας οποιαδήποτε προσπάθεια πώλησης του ακινήτου.
Έρευνες για διαφθορά και μερίσματα
Η υπόθεση έχει ήδη πάρει ποινικές διαστάσεις, καθώς από το 2023 διεξάγεται έρευνα από τις εισαγγελικές αρχές και την υπηρεσία δίωξης οικονομικού εγκλήματος FIOD. Στο επίκεντρο βρίσκονται οι χρηματορροές και η συνεργασία του Derksen με τον πρώην συνεταίρο του, Bob van der Valk, με τις κατηγορίες να περιλαμβάνουν υποψίες για διαφθορά στον ιδιωτικό τομέα. Είναι χαρακτηριστικό ότι, την ώρα που η υπηρεσία ασύλου δαπανούσε μισό δισεκατομμύριο ευρώ στην LCHD μέσα σε δυόμισι χρόνια, ο βασικός ύποπτος φέρεται να απέδωσε στον εαυτό του μερίσματα άνω των 40 εκατομμυρίων ευρώ.
Ανταγωγή και εκτόξευση κόστους φιλοξενίας
Από την πλευρά του, ο René Derksen απορρίπτει κατηγορηματικά τις υπόνοιες περί ατασθαλιών, υποστηρίζοντας ότι η τιμολογιακή πολιτική της εταιρείας του ήταν απολύτως διαφανής. Ισχυρίζεται πως το περιθώριο κέρδους ήταν απόλυτα λογικό για μια εμπορική επιχείρηση. Παράλληλα, η LCHD έχει καταθέσει ανταγωγή, κατηγορώντας την κρατική υπηρεσία για αδικαιολόγητη αθέτηση των συμβάσεων. Η σύγκρουση αυτή αναδεικνύει το τεράστιο οικονομικό βάρος της μεταναστευτικής κρίσης, καθώς μόνο το 2024, το κράτος δαπάνησε 2,5 δισεκατομμύρια ευρώ για την έκτακτη φιλοξενία σε ξενοδοχεία και κρουαζιερόπλοια, έναντι 1 δισεκατομμυρίου για τις κανονικές δομές.
