Σημάδια ανανέωσης παρουσιάζει το Διεθνές Μουσείο Κεραμικής (IKM) στο Βάιντεν, μετά από πολυετείς εργασίες εκσυγχρονισμού που αναφέρονται ως «Refresh». Η αναδιαμόρφωση των εκθεσιακών χώρων, με λιτή παρουσίαση, αναβαθμισμένο φωτισμό και περιορισμένα επεξηγηματικά κείμενα, έχει βελτιώσει ουσιαστικά την εμπειρία των επισκεπτών, επιτρέποντας στα εκθέματα να αναδεικνύονται χωρίς παρεμβολές
Το μουσείο στεγάζεται στο μπαρόκ κτίριο «Waldsassener Kasten» και φιλοξενεί μια συλλογή που καλύπτει περίπου 7.000 χρόνια ιστορίας της κεραμικής, εύρος που θεωρείται μοναδικό για τα γερμανικά δεδομένα.
Παγκόσμια συλλογή με τοπικές ρίζες
Στους εκθεσιακούς χώρους παρουσιάζονται αντικείμενα από την Αίγυπτο, τη Νουβία, τη Μεσοποταμία και την Εγγύς Ανατολή, αλλά και από την Ελλάδα, το Πακιστάν, την Ταϊλάνδη, το Περού και αφρικανικές χώρες. Ιδιαίτερη θέση κατέχει και η γερμανική κεραμική, με έργα υψηλής ποιότητας και διεθνούς αναγνώρισης. Το μουσείο εγκαινιάστηκε το 1990 ως το πρώτο παράρτημα της Νέας Συλλογής του Μονάχου. Από την αρχή, το επίκεντρο ήταν η πορσελάνη και η κεραμική, σε άμεση σύνδεση με την οικονομική ιστορία της περιοχής, όπου η παραγωγή πορσελάνης υπήρξε για δεκαετίες βασικός κλάδος.
Συνεργασία με κρατικά μουσεία
Η λειτουργία του μουσείου βασίζεται στη συνεργασία έξι κρατικών μουσείων του Μονάχου. Στο ανώτερο επίπεδο του κτιρίου, διαφορετικές συλλογές παρουσιάζονται σε ισάριθμες αίθουσες, ενώ το ισόγειο επιμελείται η Νέα Συλλογή. Η πόλη έχει την ευθύνη του κτιρίου και το ομόσπονδο κρατίδιο του περιεχομένου, ένα μοντέλο που έχει επιτρέψει τη συγκέντρωση έργων παγκόσμιας εμβέλειας. Η πρόσφατη επιμέλεια των χώρων του ισογείου οδήγησε σε αισθητή αύξηση της επισκεψιμότητας. Το 2025 το μουσείο υποδέχθηκε σχεδόν 5.000 επισκέπτες, αριθμός σχεδόν διπλάσιος σε σχέση με το παρελθόν, αν και παραμένει χαμηλός για τα οικονομικά δεδομένα μιας δημοτικής πολιτιστικής δομής.
Από τη συζήτηση περί κλεισίματος στη νέα στρατηγική
Στο παρελθόν, το μέλλον του μουσείου είχε τεθεί υπό αμφισβήτηση λόγω του υψηλού κόστους λειτουργίας σε σχέση με τον αριθμό επισκεπτών. Το 2015, μάλιστα, είχε χαρακτηριστεί ως πολιτιστικός φορέας που κινδύνευε με κλείσιμο. Τελικά, η πόλη επέλεξε να στηρίξει τη συνέχιση της λειτουργίας του, με τη συνεργασία κράτους και τοπικής αυτοδιοίκησης να διατηρείται. Η νέα διεύθυνση στοχεύει πλέον σε ένα πιο ενεργό μουσείο, με εκδηλώσεις και περιοδικές εκθέσεις. Στόχος είναι να αποφευχθεί η αντίληψη ότι το μουσείο αρκεί να το επισκεφθεί κανείς μία φορά και να ενισχυθεί η επαναλαμβανόμενη προσέλευση.
Ένα ιστορικό κτίριο με καθημερινή ζωή
Το «Waldsassener Kasten» αποτελεί από μόνο του σημείο αναφοράς. Χτίστηκε τον 18ο αιώνα ως οικονομικό κτίσμα μοναστηριού, στη συνέχεια φιλοξένησε δασική υπηρεσία και αργότερα δικαστήριο και φυλακή επί 130 χρόνια. Από τη δεκαετία του 1980 στεγάζει το μουσείο, ενώ στον βόρειο πτέρυγα λειτουργεί περιφερειακή βιβλιοθήκη με καθημερινή προσέλευση περίπου 1.000 ατόμων. Παρά τη μεγάλη διέλευση κοινού στο κτίριο, το στοίχημα παραμένει η μετατροπή αυτού του δυναμικού σε επισκέπτες του μουσείου.
Από την αρχαιότητα στη σύγχρονη κεραμική
Η μόνιμη έκθεση ξεκινά από τις απαρχές της σύγχρονης κεραμικής και φτάνει έως τις πιο πρόσφατες καλλιτεχνικές προσεγγίσεις, όπου το υλικό έχει αποδεσμευτεί από τη χρηστική του λειτουργία. Παράλληλα, παρουσιάζονται κεραμικά σχολεία και κινήματα, καθώς και αρχαιολογικά ευρήματα, ανάμεσά τους και το παλαιότερο αντικείμενο της συλλογής, ένα αγγείο της νεολιθικής εποχής ηλικίας περίπου 8.000 ετών. Η διαδρομή ολοκληρώνεται με κινεζική πορσελάνη από συλλογή που δωρίθηκε στο μουσείο τη δεκαετία του 1990, επιβεβαιώνοντας τον παγκόσμιο χαρακτήρα της κεραμικής ως κοινό πολιτισμικό στοιχείο.
