Φρανκφούρτη – Σε μια σπάνια επίδειξη πολιτικής ενότητας, το δημοτικό συμβούλιο της Φρανκφούρτης ενέκρινε σχεδόν ομόφωνα το νέο Γενικό Σχέδιο Σιδηροδρομικών Μεταφορών (Gesamtverkehrsplan Schiene), θέτοντας τις βάσεις για τη ριζική αναμόρφωση του συγκοινωνιακού χάρτη της πόλης έως το 2035. Η απόφαση, η οποία ελήφθη το βράδυ της Πέμπτης στο ιστορικό Römer, προβλέπει την υλοποίηση 23 μεγάλων έργων υποδομής, με τον εκτιμώμενο προϋπολογισμό να αγγίζει τα 2,2 δισεκατομμύρια ευρώ.
Παρά την προεκλογική περίοδο, όλες οι μεγάλες παρατάξεις συντάχθηκαν υπέρ του σχεδίου, αναγνωρίζοντας την κρισιμότητα των έργων για το μέλλον της πόλης. Ο αρμόδιος αντιδήμαρχος Κινητικότητας, Wolfgang Siefert (Πράσινοι), χαρακτήρισε την υπερψήφιση ως ένα «ισχυρό σήμα» ότι η πόλη στέκεται ενωμένη μπροστά στις μεγάλες προκλήσεις των υποδομών, κάνοντας λόγο για μια τεχνικά τεκμηριωμένη στρατηγική βάση ανάπτυξης.
Επεκτάσεις γραμμών και νέοι σταθμοί στο προσκήνιο
Το φιλόδοξο πακέτο των 23 έργων περιλαμβάνει σημαντικές παρεμβάσεις που στοχεύουν στην αποσυμφόρηση του κέντρου και την καλύτερη σύνδεση των προαστίων. Μεταξύ των έργων που έχουν ήδη εξεταστεί και κριθεί υλοποιήσιμα, ξεχωρίζει η επέκταση της γραμμής του μετρό U4 μέσω του Atzelberg μέχρι το Bergen. Παράλληλα, προβλέπεται η δημιουργία νέας γραμμής τραμ που θα συνδέει την πόλη με το εμπορικό κέντρο Main-Taunus-Zentrum ή το πολιτιστικό κέντρο Jahrhunderthalle, καθώς και η κατασκευή νέου σταθμού S-Bahn στην οδό Ludwig-Landmann-Straße.
Ο Wolfgang Siefert διευκρίνισε πάντως ότι η έγκριση του γενικού σχεδίου δεν σημαίνει άμεση έναρξη εργασιών. «Οι μπουλντόζες δεν θα πάρουν μπρος αύριο», τόνισε χαρακτηριστικά, εξηγώντας ότι πρόκειται για μια λίστα τεχνικά εφικτών έργων με θετικό ισοζύγιο κόστους-οφέλους. Κάθε έργο θα πρέπει να εγκρίνεται μεμονωμένα από το δημοτικό συμβούλιο προτού προχωρήσει η υλοποίησή του. Όπως υπογράμμισε, η Φρανκφούρτη δεν είναι μόνο η «πρωτεύουσα του ποδηλάτου», αλλά και μια πόλη με ισχυρό προσανατολισμό στα μέσα μαζικής μεταφοράς.
Οι θέσεις της αντιπολίτευσης και οι ενστάσεις
Η στάση της αντιπολίτευσης υπήρξε εποικοδομητική, με τον Frank Nagel από το CDU να επισημαίνει ότι η μείωση της κυκλοφορίας αυτοκινήτων στο κέντρο της πόλης μπορεί να επιτευχθεί μόνο μέσω αξιόπιστων δημόσιων συγκοινωνιών. Ωστόσο, προειδοποίησε ότι «ένα σχέδιο δεν αποτελεί από μόνο του υλοποίηση», ζητώντας γρήγορα βήματα. Από την πλευρά των Φιλελευθέρων (FDP), ο Sebastian Papke έθεσε ζήτημα δημιουργίας χώρων στάθμευσης Park-and-Ride και ζήτησε την ενεργή συμμετοχή των πολιτών στον σχεδιασμό, τονίζοντας ότι η συγκοινωνιακή πολιτική δεν μπορεί να ασκείται «από τον γυάλινο πύργο της αντιδημαρχίας».
Την ανάγκη για προσιτό αντίτιμο εισιτηρίων για όλους τους πολίτες υπογράμμισε η Daniela Mehler-Würzbach από το κόμμα της Αριστεράς (Linke). Στον αντίποδα, κριτική άσκησε ο Manfred Zieran της παράταξης Ökolinx, ο οποίος διαφώνησε με συγκεκριμένες επιλογές, όπως η επέκταση του μετρό προς τη Sachsenhäuser Warte, θεωρώντας τη σχέση κόστους-οφέλους δυσανάλογη. Ο ίδιος υποστήριξε ότι τα σιδηροδρομικά έργα πρέπει να γίνονται υπέργεια και ζήτησε μια πιο επιθετική πολιτική κατά της χρήσης του ιδιωτικού αυτοκινήτου ως μοναδική λύση για την πραγματική στροφή στις μεταφορές.
