Προς την απόρριψη της πρόσκλησης του Ντόναλντ Τραμπ για συμμετοχή στο νεοσύστατο «Συμβούλιο Ειρήνης» φαίνεται να προσανατολίζεται η ελληνική κυβέρνηση, ενόψει της κρίσιμης συνεδρίασης στο Νταβός.
Η Αθήνα καλείται να διαχειριστεί μια σύνθετη διπλωματική εξίσωση, ζυγίζοντας τις σχέσεις της με την Ουάσιγκτον απέναντι στη θεσμική της υποχρέωση ως μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ.
Ο Αμερικανός πρόεδρος έχει εξαπολύσει κύμα πιέσεων προκειμένου να εξασφαλίσει τις απαραίτητες υπογραφές μέχρι την Πέμπτη, στο περιθώριο του Οικονομικού Φόρουμ, έχοντας απευθύνει προσκλητήριο σε περίπου 60 χώρες.
Η ελληνική πλευρά, ωστόσο, εξετάζει ενδελεχώς τα δεδομένα, συντονίζοντας τα βήματά της με Ευρωπαίους εταίρους, καθώς προκύπτουν σοβαρά νομικά και πολιτικά ζητήματα από τη δομή του προτεινόμενου οργάνου.
Η παράκαμψη του ΟΗΕ και το Ψήφισμα 2803
Βασικός παράγοντας που οδηγεί την Αθήνα στην επιφυλακτική στάση είναι η διαπίστωση ότι το προτεινόμενο σχήμα υπερβαίνει το πλαίσιο που έχει τεθεί από τα Ηνωμένα Έθνη.
Αν και αρχικά το «Συμβούλιο Ειρήνης» είχε παρουσιαστεί ως μηχανισμός για τη Γάζα με συγκεκριμένο χρονικό ορίζοντα –σε αντιστοιχία με το ψήφισμα 2803 του Συμβουλίου Ασφαλείας– τα κείμενα που συνοδεύουν την πρόσκληση αποκαλύπτουν μια διαφορετική πραγματικότητα.
Σύμφωνα με τις διαθέσιμες πληροφορίες, η αμερικανική πρόταση φαίνεται να δημιουργεί μια παράλληλη δομή διεθνούς οργανισμού, η οποία δεν περιορίζεται γεωγραφικά στη Γάζα και, κυρίως, δεν έχει ημερομηνία λήξης.
Αυτή η εξέλιξη ερμηνεύεται από διπλωματικούς κύκλους ως κίνηση που οδηγεί σε περαιτέρω υποβάθμιση και υπονόμευση του Οργανισμού Ηνωμένων Εθνών, με τις ΗΠΑ και τον Ντόναλντ Τραμπ να αναλαμβάνουν ηγετικό ρόλο σε ένα σχήμα διαρκούς χαρακτήρα.
Το διπλωματικό ρίσκο και η στάση της Ευρώπη
Η εξίσωση για την Αθήνα περιλαμβάνει σοβαρό ρίσκο, καθώς η άρνηση συμμετοχής ενδέχεται να προκαλέσει τη δυσαρέσκεια του Αμερικανού προέδρου, ο οποίος έχει επενδύσει προσωπικό κεφάλαιο στην πρωτοβουλία.
Από την άλλη, η αποδοχή της πρόσκλησης θα ισοδυναμούσε με νομιμοποίηση μιας διαδικασίας με ασαφείς μελλοντικές προεκτάσεις, παρακάμπτοντας τη θεσμική οδό του ΟΗΕ.
Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, το κλίμα είναι διχασμένο αλλά με σαφείς τάσεις. Γαλλία και Γερμανία κινούνται προς την κατεύθυνση της απόρριψης, ευθυγραμμιζόμενες με την ανάγκη προστασίας των διεθνών θεσμών.
Στον αντίποδα, η Ουγγαρία έχει ήδη δηλώσει ότι θα συμμετάσχει, στάση που ακολουθεί και η Αλβανία. Εκτιμάται ότι ο Λευκός Οίκος έχει ήδη εξασφαλίσει τη στήριξη τουλάχιστον 10 χωρών για την ενεργοποίηση του Συμβουλίου.
