Ελλάδα – Την τελευταία του πνοή σε ηλικία 75 ετών άφησε ο πολιτικός και ιδρυτής της Ένωσης Κεντρώων, Βασίλης Λεβέντης, σκορπίζοντας θλίψη στον πολιτικό κόσμο της χώρας.
Την είδηση του θανάτου του γνωστοποίησε το μεσημέρι της Τετάρτης ο γιος του, Μάριος Γεωργιάδης, μέσα από τα κοινωνικά δίκτυα, κλείνοντας έτσι το κεφάλαιο μιας μακράς και χαρακτηριστικής παρουσίας δεκαετιών στη δημόσια σφαίρα.
Τα σημαντικότερα με μια ματιά
- Ανακοινώθηκε επίσημα ο θάνατος του 75χρονου ιδρυτή του κόμματος της Ένωσης Κεντρώων.
- Η ίδρυση του κόμματος το 1992 και η ιστορική του είσοδος στο ελληνικό κοινοβούλιο το 2015.
- Το δημόσιο, συναισθηματικά φορτισμένο αποχαιρετιστήριο μήνυμα από τον γιο του, Μάριο Γεωργιάδη.
Το συγκινητικό αντίο από τον Μάριο Γεωργιάδη
Τη θλιβερή είδηση της απώλειας του ιστορικού στελέχους του κεντρώου χώρου γνωστοποίησε το μεσημέρι της Τετάρτης 1 Ιουλίου ο θετός του γιος, προκαλώντας συγκίνηση. Μέσα από μια μακροσκελή ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Μάριος Γεωργιάδης αποχαιρέτησε τον άνθρωπο που τον μεγάλωσε, υπογραμμίζοντας πως η μεγαλύτερη παρακαταθήκη του εκλιπόντος εντοπίζεται στον τρόπο με τον οποίο έζησε και αγωνίστηκε, παραμένοντας αταλάντευτος στις βασικές του αρχές. Ο ίδιος εξομολογήθηκε ότι, αν και δεν αποτελούσε το βιολογικό του παιδί, εισέπραξε απλόχερα αγάπη, στήριξη και φροντίδα, τονίζοντας με έμφαση πως η έννοια της πατρότητας χτίζεται πρωτίστως μέσα από την ουσιαστική παρουσία και όχι αποκλειστικά από τους δεσμούς αίματος.
Τα πρώτα χρόνια και η ακαδημαϊκή πορεία
Γεννημένος στη Μεσσήνη Μεσσηνίας το 1951, ο Βασίλης Λεβέντης υπήρξε το τέταρτο παιδί μιας οικογένειας με καταγωγή από το Κορακοβούνι Αρκαδίας και τον Δρυμώνα Κυθήρων, η οποία αναγκάστηκε να μετεγκατασταθεί στον Πειραιά έπειτα από την ολοκληρωτική καταστροφή της περιουσίας της κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής. Διακρινόμενος για τις εξαιρετικές ακαδημαϊκές του επιδόσεις, εισήχθη το 1969 στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, ολοκληρώνοντας με άριστα τις σπουδές του στη σχολή Πολιτικών Μηχανικών, προτού συνεχίσει για μεταπτυχιακή εξειδίκευση στο Μόναχο της Γερμανίας. Η στρατιωτική του θητεία στο Πολεμικό Ναυτικό της Ελλάδας, κατά την περίοδο 1976-1978, ολοκληρώθηκε στη Διεύθυνση Διοικητικής Μέριμνας Ναυτικού στον Ναύσταθμο Σαλαμίνας, ενώ η άριστη γνώση δύο ξένων γλωσσών, αγγλικών και γερμανικών, διεύρυνε σημαντικά τους επαγγελματικούς του ορίζοντές.
Η είσοδος στην πολιτική και οι πρώτες αναμετρήσεις
Η παρθενική του επαφή με την ενεργό πολιτική σκηνή καταγράφηκε το 1974 ως ιδρυτικό μέλος του ΠΑΣΟΚ, ωστόσο οι ριζικές διαφωνίες του με την κυβερνητική πορεία του κόμματος μετά το 1981 τον οδήγησαν σε οριστική αποχώρηση, διεκδικώντας αυτόνομα τη δημαρχία του Πειραιά την αμέσως επόμενη χρονιά. Πρωτοπορώντας για τα δεδομένα της εποχής, προχώρησε το 1984 στην ίδρυση του πρώτου οικολογικού κόμματος στην επικράτεια, συμμετέχοντας στις Ευρωεκλογές με τον συνδυασμό «Ελεύθεροι», ενώ δύο χρόνια αργότερα διεκδίκησε ανεπιτυχώς τη δημαρχία της Αθήνας. Στις βουλευτικές εκλογές του Ιουνίου του 1989 εντάχθηκε στα ψηφοδέλτια της Νέας Δημοκρατίας στη Β’ Αθηνών, συγκεντρώνοντας περισσότερους από πέντε χιλιάδες σταυρούς προτίμησης, χωρίς ωστόσο να καταφέρει να εξασφαλίσει την εκλογή του στο κοινοβούλιο, ιδρύοντας λίγο αργότερα τους Οικολόγους Ειρηνιστές Πράσινους.
Η ίδρυση της Ένωσης Κεντρώων και η τηλεοπτική παρουσία
Αποκορύφωμα της μακράς πολιτικής του δράσης αποτέλεσε το 1992, όταν σε συνεργασία με το κόμμα Κέντρο προχώρησε στη δημιουργία της Ένωσης Κεντρώων, φιλοδοξώντας να στεγάσει ιδεολογικά τους παραδοσιακούς ψηφοφόρους του κεντρώου χώρου. Η ευρύτερη αναγνωρισιμότητά του στο πανελλήνιο ενισχύθηκε σημαντικά κατά τις αναπληρωματικές εκλογές της ίδιας χρονιάς στην εκλογική περιφέρεια της Β’ Αθήνας, όπου κατέγραψε το εντυπωσιακό νούμερο των 114.942 ψήφων, υπερβαίνοντας κατά πολύ τα συνήθη ποσοστά του συνδυασμού. Παράλληλα με την αδιάκοπη κομματική του δραστηριότητα, δραστηριοποιήθηκε ενεργά στον χώρο των μέσων ενημέρωσης, ιδρύοντας αρχικά το Κανάλι 67, το οποίο μετεξελίχθηκε σταδιακά στον τηλεοπτικό σταθμό Extra Channel, φιλοξενώντας για χρόνια την προσωπική του εκπομπή εντατικού πολιτικού σχολιασμού.
Ο δρόμος προς τη Βουλή και η κοινοβουλευτική εκπροσώπηση
Παρά τις συνεχείς, επίμονες εκλογικές προσπάθειες δεκαετιών, η οριστική δικαίωση για τον πολύπειρο πολιτικό ήρθε τελικά μέσα στη δίνη της μεγάλης οικονομικής κρίσης, προτείνοντας λύσεις και υποστηρίζοντας την αναγκαιότητα κυβερνήσεων ευρείας συνεργασίας, όπως είχε πράξει ήδη από το 2011 αναφορικά με τον Λουκά Παπαδήμο. Η συστηματική πολιτική προσπάθεια απέδωσε τους πολυπόθητους καρπούς στις βουλευτικές εκλογές του Σεπτεμβρίου 2015, όταν η Ένωση Κεντρώων κατέγραψε ποσοστό 3,43%, εξασφαλίζοντας εννέα κοινοβουλευτικές έδρες και προσφέροντας στον ίδιο το βήμα της εθνικής αντιπροσωπείας 23 ολόκληρα χρόνια μετά την ίδρυση του φορέα. Η ιστορική αυτή κοινοβουλευτική παρουσία ολοκληρώθηκε τον Ιούλιο του 2019, καθώς το κόμμα περιορίστηκε στο 1,24% χωρίς να επανεκλέξει βουλευτές, με τον ίδιο να ολοκληρώνει τον κύκλο του στην πρώτη γραμμή της κεντρικής πολιτικής σκηνής.
