Ελβετία – Ένα πρωτοφανές φαινόμενο συστηματικής επιχειρηματικής κατάρρευσης έρχεται στο φως, αποκαλύπτοντας τη δράση ατόμων που οδηγούν κατ’ εξακολούθηση δεκάδες εταιρείες στο οριστικό λουκέτο.
Στο επίκεντρο των ερευνών βρίσκεται ένας μεμονωμένος επιχειρηματίας, ο οποίος μέσα σε διάστημα μόλις μίας δεκαετίας κατάφερε να δηλώσει πτώχευση σε εξήντα μία διαφορετικές εταιρικές οντότητες.
Η συγκεκριμένη υπόθεση αποτελεί απλώς την κορυφή του παγόβουνου σε ένα ευρύτερο δομικό πρόβλημα που πλήττει την τοπική οικονομία, αφήνοντας πίσω του συσσωρευμένα χρέη, απλήρωτους πιστωτές και σημαντικές οικονομικές ζημιές στην ανοιχτή αγορά.
Σύμφωνα με τα αναλυτικά στοιχεία που δημοσιοποίησε η ελβετική υπηρεσία οικονομικών πληροφοριών Crif, η πρακτική των διαδοχικών πτωχεύσεων αποτελεί μια εξαιρετικά ανησυχητική τάση στο σύγχρονο επιχειρηματικό στερέωμα.
Η ενδελεχής καταγραφή των δεδομένων αποδεικνύει ότι χιλιάδες άτομα εμπλέκονται συστηματικά σε πολλαπλές πτωχεύσεις, αναδεικνύοντας την επιτακτική ανάγκη για μεγαλύτερη προσοχή, αυστηρότερο έλεγχο πιστοληπτικής ικανότητας και βαθύτερη αξιολόγηση ρίσκου κατά τη σύναψη νέων εμπορικών συμφωνιών.
Το προφίλ των «κατά συρροή» πτωχεύσεων και οι πληγέντες κλάδοι
Η δράση του ατόμου που κατέχει το αρνητικό ρεκόρ των εξήντα μίας πτωχεύσεων χαρακτηρίζεται από την εντυπωσιακή διασπορά σε πολλαπλούς επαγγελματικούς τομείς.
Εκπρόσωποι της υπηρεσίας Crif διευκρίνισαν ότι οι εμπλεκόμενες επιχειρήσεις δεν περιορίζονταν σε ένα μόνο αντικείμενο δραστηριότητας, ενώ πολλές από αυτές λειτουργούσαν μόλις για ελάχιστα χρόνια πριν καταρρεύσουν.
Ο τελευταίος καταγεγραμμένος τόπος διαμονής του συγκεκριμένου προσώπου εντοπίζεται στο καντόνι της Γενεύης, χωρίς ωστόσο να δημοσιοποιούνται περαιτέρω στοιχεία της ταυτότητάς του για νομικούς λόγους προστασίας των προσωπικών δεδομένων.
Πίσω από τον συγκεκριμένο επιχειρηματία ακολουθούν και άλλοι, με εξίσου εντυπωσιακό αριθμό κλειστών εταιρειών, καταγράφοντας πενήντα μία και σαράντα έξι πτωχεύσεις αντίστοιχα.
Συνολικά, η πολυετής έρευνα ταυτοποίησε περισσότερα από 2.440 άτομα τα οποία την τελευταία δεκαετία προκάλεσαν το κλείσιμο τουλάχιστον τριών εταιρειών το καθένα.
Αυτός ο αριθμός αποτυπώνει ξεκάθαρα το μέγεθος της επισφάλειας που καλούνται να αντιμετωπίσουν οι υγιείς επιχειρήσεις κατά τις καθημερινές συναλλαγές τους.
Οι μεγαλύτερες απώλειες και οι περισσότερες περιπτώσεις οικονομικής κατάρρευσης συγκεντρώνονται με διαφορά στον κατασκευαστικό τομέα.
Ειδικότερα, οι δραστηριότητες που αφορούν εργοτάξια και εσωτερικές εγκαταστάσεις, όπως οι υδραυλικές και ηλεκτρολογικές εργασίες, κατέγραψαν σχεδόν δύο χιλιάδες υποθέσεις χρεοκοπίας.
Ακολουθούν οι γενικές κατασκευές κτιρίων με 950 περιπτώσεις, το χονδρεμπόριο με 815, ο κλάδος της γαστρονομίας με 755 και, τέλος, οι εταιρείες παροχής χρηματοοικονομικών υπηρεσιών με 719 λουκέτα.
Η γεωγραφική κατανομή και τα εταιρικά σχήματα που καταρρέουν
Η ανάλυση των στοιχείων φέρνει στο φως σημαντικές γεωγραφικές ανισότητες, με το καντόνι της Ζυρίχης να συγκεντρώνει τον μεγαλύτερο αριθμό εμπλεκόμενων προσώπων, αγγίζοντας τις 337 επιβεβαιωμένες περιπτώσεις.
Ιδιαίτερο προβληματισμό προκαλεί στους αναλυτές η δεύτερη μεγαλύτερη κατηγορία, η οποία αποτελείται από 262 άτομα που έχουν δηλωθεί επισήμως σε άγνωστη διεύθυνση, δυσχεραίνοντας την αναζήτησή τους από τις αρχές.
Ακολουθούν τα καντόνια Waadt, Τιτσίνο και Γενεύη, τα οποία συμπληρώνουν τον χάρτη των περιοχών με τη μεγαλύτερη συγκέντρωση αυτού του φαινομένου.
Ενδιαφέρον παρουσιάζει και η κατανομή με βάση το φύλο των εμπλεκομένων, καθώς διαπιστώνεται συντριπτική υπεροχή των ανδρών επιχειρηματιών σε αυτές τις πρακτικές.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία της βάσης δεδομένων, το ενενήντα τρία τοις εκατό των ατόμων με πολλαπλές πτωχεύσεις είναι άνδρες, ενώ οι γυναίκες αποτελούν μόλις το επτά τοις εκατό των καταγεγραμμένων περιπτώσεων.
Ωστόσο, η γυναίκα με το υψηλότερο ατομικό ρεκόρ σε αυτή τη “μαύρη” λίστα ευθύνεται για το κλείσιμο τριάντα πέντε διαφορετικών εταιρειών.
Όσον αφορά τη νομική μορφή των επιχειρήσεων που οδηγήθηκαν οριστικά σε λουκέτο, περισσότερες από τις μισές ήταν Εταιρείες Περιορισμένης Ευθύνης (GmbH).
Οι Ανώνυμες Εταιρείες ακολουθούν, αντιπροσωπεύοντας ένα σημαντικό ποσοστό της τάξης του τριάντα επτά τοις εκατό, ενώ οι απλές ατομικές επιχειρήσεις αποτελούν μόλις το επτά τοις εκατό του συνόλου.
Αξίζει να σημειωθεί ότι η έρευνα επικεντρώθηκε αυστηρά σε άτομα που κατείχαν ενεργό διοικητικό ρόλο κατά τη στιγμή της πτώχευσης, εξαιρώντας εκκαθαριστές ή στελέχη χωρίς ουσιαστική επιρροή στην πορεία της εκάστοτε επιχείρησης.
