Ελβετία – Η προοπτική φιλοξενίας των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων του 2038 προκαλεί έντονες πολιτικές αναταράξεις, καθώς η κυβερνητική βούληση συναντά σθεναρές αντιστάσεις.
Το Ομοσπονδιακό Συμβούλιο (Bundesrat) εκφράζει την αμέριστη στήριξή του στο μεγαλεπήβολο αθλητικό εγχείρημα, θεωρώντας το μια τεράστια ευκαιρία για την προβολή και την ανάπτυξη της χώρας.
Ωστόσο, η δέσμευση σημαντικών κρατικών κονδυλίων έχει κινητοποιήσει ένα ετερόκλητο μέτωπο πολιτικών δυνάμεων.
Κόμματα από ολόκληρο το ιδεολογικό φάσμα, συνδικαλιστικές ενώσεις και αρκετά καντόνια απαιτούν πλέον ανοιχτά τη διενέργεια δημοψηφίσματος, προκειμένου να αποφασίσουν οι ίδιοι οι πολίτες για το μέλλον της εθνικής υποψηφιότητας και τη διαχείριση των δημόσιων πόρων.
Η κυβερνητική πρόταση και το ανώτατο όριο χρηματοδότησης
Το σχέδιο της ομοσπονδιακής κυβέρνησης προβλέπει την ενεργή υποστήριξη της υποψηφιότητας, με το κράτος να αναλαμβάνει ρόλο εγγυητή.
Συγκεκριμένα, η επίσημη πρόταση περιλαμβάνει την επιχορήγηση της διοργάνωσης με το ποσό των διακοσίων εκατομμυρίων ελβετικών φράγκων.
Η κεντρική ιδέα βασίζεται στο γεγονός ότι τα χρήματα των φορολογουμένων θα λειτουργήσουν αποκλειστικά ως αρχική ώθηση, χωρίς να δημιουργούν επικίνδυνες τρύπες στον μακροπρόθεσμο κρατικό προϋπολογισμό.
Για να καθησυχάσει τις έντονες ανησυχίες σχετικά με την πιθανότητα οικονομικού εκτροχιασμού, το συμβούλιο έχει ξεκαθαρίσει ότι το κράτος δεν θα επωμιστεί ενδεχόμενες ζημίες.
Οποιοδήποτε οικονομικό έλλειμμα προκύψει από τη διεξαγωγή των αγώνων, προβλέπεται να καλυφθεί αποκλειστικά από τον ιδιωτικό τομέα και τους χορηγούς.
Παρά τις κυβερνητικές διαβεβαιώσεις, τα πολιτικά στρατόπεδα παραμένουν βαθιά διχασμένα ως προς τον πραγματικό κίνδυνο που ελλοχεύει για τα δημόσια ταμεία σε ένα τόσο απαιτητικό εγχείρημα.
Ιστορικά, η ανάληψη τέτοιων τεράστιων αθλητικών γεγονότων συχνά συνοδεύεται από υπέρογκα κόστη υποδομών και ασφάλειας που ξεπερνούν κατά πολύ τους αρχικούς υπολογισμούς.
Αυτό το ιστορικό προηγούμενο τροφοδοτεί τη δυσπιστία αρκετών πολιτών, οι οποίοι ζητούν ρητές εγγυήσεις πριν αναλάβει η χώρα μια τόσο δεσμευτική υποχρέωση για την επόμενη δεκαετία, ειδικά σε μια περίοδο όπου οι κοινωνικές ανάγκες αυξάνονται.
Οι κομματικές ισορροπίες και το αίτημα για άμεση δημοκρατία
Στο πολιτικό σκηνικό, οι απόψεις διίστανται ριζικά. Οι Πράσινοι Φιλελεύθεροι (Grünliberale), το Φιλελεύθερο Δημοκρατικό Κόμμα (FDP) και το κόμμα του Κέντρου (Mitte) τάσσονται υπέρ του σχεδίου, τονίζοντας τα δυνητικά οφέλη για τον τουρισμό και την τοπική οικονομία.
Στον αντίποδα, διαμορφώνεται μια ισχυρή συμμαχία από το Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (SP), τους Πράσινους (Grüne) και το δεξιό Ελβετικό Λαϊκό Κόμμα (SVP). Αυτές οι δυνάμεις αντιμετωπίζουν την κυβερνητική πρωτοβουλία με έντονο σκεπτικισμό έως και απόλυτη άρνηση.
Το κοινό σημείο επαφής αυτών των διαφορετικών πολιτικών χώρων είναι η απαίτηση για άμεση δημοκρατική νομιμοποίηση μέσω της συμμετοχής του λαού.
Η Ελβετική Συνομοσπονδία Συνδικάτων (SGB), τα κόμματα της αντιπολίτευσης και εκπρόσωποι αρκετών καντονιών ζητούν ομοσπονδιακό ψήφισμα που θα υπόκειται σε προαιρετικό δημοψήφισμα.
Ειδικά το κόμμα του SVP καθιστά σαφές ότι, εφόσον απαιτείται άμεση κρατική χρηματοδότηση, η προσφυγή στις κάλπες αποτελεί αδιαπραγμάτευτη συνθήκη.
Η διαδικασία του προαιρετικού δημοψηφίσματος αποτελεί θεμέλιο λίθο του ελβετικού πολιτικού συστήματος.
Επιτρέπει στους ψηφοφόρους να έχουν τον τελικό λόγο σε σημαντικές ομοσπονδιακές αποφάσεις, εφόσον συγκεντρωθεί ο απαιτούμενος αριθμός υπογραφών.
Η έκβαση αυτής της σύγκρουσης θα κρίνει εν πολλοίς αν το ολυμπιακό όνειρο θα προχωρήσει απρόσκοπτα ή αν θα προσκρούσει στην αυστηρή ετυμηγορία της κάλπης.
