Μόναχο – Ένα απρόσμενο φαινόμενο βιοποικιλότητας καταγράφεται στον αστικό ιστό της βαυαρικής πρωτεύουσας, καθώς, παρά την έντονη οικοδομική δραστηριότητα και τη μείωση των ελεύθερων χώρων, οι πληθυσμοί των νυχτερίδων παραμένουν σταθεροί. Σύμφωνα με τα στοιχεία των περιβαλλοντικών οργανώσεων, 13 διαφορετικά είδη του νυχτόβιου θηλαστικού διαβιούν και κυνηγούν εντός της μητροπολιτικής περιοχής του Μονάχου, ένα γεγονός που χαρακτηρίζεται ως «μικρό θαύμα» δεδομένων των πιέσεων που ασκεί το αστικό περιβάλλον στην άγρια πανίδα.
Η επιβίωση αυτών των «σιωπηλών κατοίκων» δεν είναι τυχαία, αλλά αποτέλεσμα στοχευμένων δράσεων. Ο Landesbund für Vogel- und Naturschutz (LBV) εφαρμόζει συγκεκριμένα μέτρα προστασίας για να αντισταθμίσει την απώλεια φυσικών καταφυγίων, όπως οι κοιλότητες των δέντρων που λιγοστεύουν. Σε μια πόλη όπου ο θόρυβος και οι υποδομές κυριαρχούν, η συνεργασία μεταξύ των δημοτικών αρχών και των περιβαλλοντικών φορέων φαίνεται να αποδίδει καρπούς, διασφαλίζοντας ότι τα φτερωτά θηλαστικά δεν θα εκτοπιστούν από το φυσικό τους περιβάλλον.
Ο κρίσιμος ρόλος του εθελοντισμού και της περίθαλψης
Στην πρώτη γραμμή αυτής της προσπάθειας βρίσκεται η Christina Schneider, πρόεδρος του LBV Μονάχου, η οποία διαχειρίζεται μια εθελοντική σταθμό υποδοχής και περίθαλψης για τραυματισμένες ή ορφανές νυχτερίδες. Το έργο που επιτελείται είναι τεράστιο σε όγκο και απαιτήσεις, καθώς κάθε χρόνο εκατοντάδες ζώα χρειάζονται εξειδικευμένη φροντίδα για να επιβιώσουν.
Όπως αναφέρει η ίδια η Schneider, κατά το προηγούμενο έτος παρασχέθηκε φροντίδα σε περισσότερες από 400 νυχτερίδες, εκ των οποίων σχεδόν οι 300 ήταν νεαρά ζώα. Ο στόχος της επανένταξης επιτεύχθηκε για την πλειονότητα αυτών των περιπτώσεων, με τα μικροσκοπικά θηλαστικά να απελευθερώνονται ξανά στο φυσικό τους περιβάλλον αφού ανέκτησαν τις δυνάμεις τους χάρη στην ανθρώπινη παρέμβαση.
Νέα πάρκα και σπάνια ευρήματα
Η στρατηγική προστασίας ενισχύθηκε πέρυσι με τη δημιουργία δύο πάρκων φιλικών προς τις νυχτερίδες στις περιοχές Au και Johanneskirchen, με τη στήριξη του Δήμου. Τα αποτελέσματα ήταν άμεσα, καθώς καταγράφηκαν ήδη εννέα διαφορετικά είδη σε αυτές τις ζώνες. Ιδιαίτερη αίσθηση προκάλεσε ο εντοπισμός του είδους «Kleinabendsegler» (Leisler’s bat), το οποίο θεωρείται εξαιρετικά απειλούμενο στη Βαυαρία. Η παρουσία του επιβεβαιώθηκε το καλοκαίρι στην περιοχή Au μέσω ειδικών ανιχνευτών υπερήχων (bat detectors), οι οποίοι αναλύουν τις φωνές των νυχτερίδων και τις καθιστούν ακουστές στο ανθρώπινο αυτί.
Για την αναπλήρωση των φυσικών κρυψώνων, τοποθετούνται ειδικά ξύλινα κιβώτια που λειτουργούν ως καταφύγια διαχείμασης ή ως «μαιευτήρια» όπου τα θηλυκά ανατρέφουν τα μικρά τους. Παράλληλα, ενημερωτικές πινακίδες ευαισθητοποιούν τους επισκέπτες των πάρκων για τη σημασία αυτών των νυχτερινών θηρευτών στο οικοσύστημα της πόλης.
Πολεοδομικός σχεδιασμός με οικολογικό πρόσημο
Η προστασία των νυχτερίδων έχει ενσωματωθεί πλέον και στον πολεοδομικό σχεδιασμό. Μέσω ειδικών συμβουλευτικών υπηρεσιών για τις κατασκευές, λαμβάνεται μέριμνα ώστε τα νέα κτίρια να μην αποκλείουν τα ζώα, ενώ προωθείται η φύτευση ειδών που ανθίζουν τη νύχτα για να προσελκύουν έντομα, εξασφαλίζοντας έτσι τροφή για τις νυχτερίδες. Η συστηματική καταγραφή των καταφυγίων αποτελεί τη βάση αυτής της πολιτικής, με την πρώτη σχετική έρευνα να αποκαλύπτει δέκα άγνωστα μέχρι πρότινος κρησφύγετα, ορισμένα εκ των οποίων φιλοξενούσαν αποικίες έως και 99 ατόμων.
