Μόναχο – Ένα ενδιαφέρον κοινωνικό και οικονομικό παράδοξο καταγράφεται στη Γερμανία, όπου παρά την επίμονη ακρίβεια στα τρόφιμα και τα αυξανόμενα ενοίκια στις μεγάλες πόλεις, η νέα γενιά αρνείται να περιορίσει τις εξόδους για φαγητό. Αντίθετα, σύμφωνα με τα ευρήματα του Nürnberg Institut für Marktentscheidungen, οι νέοι ηλικίας 18 έως 39 ετών όχι μόνο δεν σκοπεύουν να κάνουν περικοπές, αλλά σε ποσοστό άνω του ενός τρίτου δηλώνουν πρόθυμοι να αυξήσουν τη συχνότητα των επισκέψεών τους σε εστιατόρια και καφέ.
Η τάση αυτή έρχεται σε πλήρη αντίθεση με την οικονομική λογική που θα υπαγόρευε αυτοσυγκράτηση, ειδικά για δημογραφικές ομάδες με περιορισμένο προϋπολογισμό, όπως οι φοιτητές. Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση της φοιτήτριας Paula Schwarz, η οποία εξηγεί πως η έλλειψη χρόνου λόγω πανεπιστημιακών υποχρεώσεων καθιστά το μαγείρεμα δύσκολο, οδηγώντας την στην επιλογή του φαγητού έξω ως μια μορφή προσωπικής επιβράβευσης, παρά το σφιχτό μπάτζετ.
Ο ρόλος των Social Media και η κοινωνική παρατήρηση
Πέρα από την πρακτική ανάγκη, η έξοδος για φαγητό έχει μετατραπεί σε κυρίαρχο κοινωνικό γεγονός. Ο Noah Wagner επισημαίνει τη μεγάλη επιρροή των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, όπου η προβολή φαγητού και χώρων εστίασης λειτουργεί ως ισχυρό κίνητρο για τους νέους. Για άλλους, όπως η Liv Neurath, η ουσία βρίσκεται στην εμπειρία της εξυπηρέτησης και στην παρατήρηση του κόσμου, το λεγόμενο «people-watching», το οποίο θεωρείται αναπόσπαστο κομμάτι της αστικής κουλτούρας και αναντικατάστατη εμπειρία.
Ο κοινωνιολόγος τροφίμων Stefan Wahlen από το Πανεπιστήμιο Justus-Liebig στο Gießen, ερμηνεύει τη στάση αυτή ως αναμενόμενη. Σύμφωνα με τον ειδικό, τα εστιατόρια λειτουργούν ως κεντρικοί κόμβοι κοινωνικής ζωής και εκτόνωσης από την καθημερινότητα. Ειδικά για τις νεότερες ηλικίες, ο δημόσιος χώρος της εστίασης λειτουργεί ως «σκηνή» κοινωνικής αλληλεπίδρασης. Όπως χαρακτηριστικά αναφέρει, σε ένα πρώτο ραντεβού, η επιλογή ενός εστιατορίου είναι προτιμότερη και ασφαλέστερη από την πρόσκληση στο σπίτι, λειτουργώντας ως το ιδανικό σκηνικό προβολής του εαυτού.
Δημογραφικό χάσμα και εισοδηματικά κριτήρια
Η έρευνα αποκαλύπτει ένα σαφές χάσμα μεταξύ των γενεών. Ενώ οι νέοι επιδιώκουν την εξωστρέφεια, οι μεγαλύτερες ηλικίες εμφανίζονται πολύ πιο συγκρατημένες. Στην ηλικιακή ομάδα άνω των 60 ετών, μόλις ένας στους δέκα σκέφτεται να αυξήσει τις εξόδους για φαγητό. Συνολικά, σε όλο το φάσμα του πληθυσμού (18-74 ετών), μόνο το 23% δηλώνει πρόθεση για συχνότερη χρήση υπηρεσιών εστίασης, με το 36% να το θεωρεί απίθανο.
Φυσικά, η οικονομική δυνατότητα παραμένει καθοριστικός παράγοντας. Η μελέτη επιβεβαιώνει ότι η συχνότητα των εξόδων συνδέεται άμεσα με το εισόδημα, καθώς οι νέοι με υψηλότερες αποδοχές είναι εκείνοι που πρωτοστατούν στην τάση για περισσότερα γεύματα εκτός σπιτιού, αγνοώντας εν πολλοίς τις πληθωριστικές πιέσεις.
