Γερμανία – Μια ενδιαφέρουσα ανατροπή στα δεδομένα της γερμανικής αγοράς εργασίας αποκαλύπτουν τα τελευταία στατιστικά στοιχεία της Ομοσπονδιακής Υπηρεσίας Απασχόλησης. Ενώ η Γερμανία πασχίζει να καλύψει το τεράστιο κενό σε εξειδικευμένο προσωπικό μέσω της μετανάστευσης, φαίνεται πως συγκεκριμένες ομάδες αλλοδαπών εργαζομένων καταφέρνουν να εξασφαλίσουν αποδοχές που ξεπερνούν κατά πολύ τον μέσο όρο, αφήνοντας πίσω ακόμη και τους γηγενείς εργαζόμενους. Η ανάλυση των στοιχείων δείχνει ότι η καταγωγή, σε συνδυασμό με το επίπεδο εξειδίκευσης, παίζει καθοριστικό ρόλο στο ύψος του μισθού.
Συγκεκριμένα, ενώ ο διάμεσος μισθός για τους Γερμανούς πολίτες διαμορφώνεται στα 4.177 ευρώ μεικτά τον μήνα, υπάρχουν εθνικότητες που καταγράφουν σημαντικά υψηλότερες επιδόσεις. Στην κορυφή της σχετικής λίστας δεν βρίσκεται κάποια μεγάλη οικονομική δύναμη της Δύσης, αλλά η Σιγκαπούρη. Οι 834 εργαζόμενοι από το ασιατικό κράτος-πόλη που απασχολούνταν στη Γερμανία στα τέλη του 2024, λαμβάνουν διάμεσο μισθό 6.384 ευρώ. Το στοιχείο που εντυπωσιάζει είναι ότι μόλις το 5% αυτής της ομάδας ανήκει στη χαμηλή μισθολογική κλίμακα (κάτω από 2.676 ευρώ), δείγμα της υψηλής εξειδίκευσης που διαθέτουν.
Κύπρος και Σαουδική Αραβία στην τριάδα της κορυφής
Αμέσως μετά τη Σιγκαπούρη, ακολουθούν δύο ακόμη χώρες με σχετικά μικρό αριθμό εργαζομένων στη Γερμανία, αλλά με ιδιαίτερα υψηλές αποδοχές. Στη δεύτερη θέση βρίσκεται η Κύπρος, με τους 955 Κύπριους εργαζόμενους να απολαμβάνουν διάμεσο μισθό 5.813 ευρώ μηνιαίως. Το ποσοστό των χαμηλόμισθων σε αυτή την ομάδα περιορίζεται στο 12%. Την τριάδα συμπληρώνει η Σαουδική Αραβία, καθώς οι 562 πολίτες της που εργάζονται στη Γερμανία λαμβάνουν κατά μέσο όρο 5.626 ευρώ.
Στη συνέχεια της κατάταξης συναντάμε χώρες με μεγαλύτερο πληθυσμό μεταναστών. Η Νότια Αφρική καταλαμβάνει την τέταρτη θέση με διάμεσο μισθό 5.571 ευρώ (3.724 εργαζόμενοι), ακολουθούμενη από τον Καναδά με 5.560 ευρώ και τη Δανία με 5.482 ευρώ. Ιδιαίτερη αναφορά χρήζει η Ινδία, η οποία αποτελεί τη μεγαλύτερη πληθυσμιακά ομάδα σε αυτή την κατηγορία υψηλών εισοδημάτων. Οι 104.437 Ινδοί εργαζόμενοι στη Γερμανία καταγράφουν διάμεσο μισθό 5.393 ευρώ, καταλαμβάνοντας την ένατη θέση, γεγονός που πιστοποιεί τη μαζική εισροή Ινδών μηχανικών και ειδικών πληροφορικής στη γερμανική αγορά.
Γιατί συμβαίνει αυτό; Η «παγίδα» της στατιστικής
Η μισθολογική υπεροχή συγκεκριμένων εθνικοτήτων έναντι των Γερμανών (4.177 ευρώ) εξηγείται από τη δομή της αγοράς εργασίας και τους κανόνες μετανάστευσης. Οι Γερμανοί πολίτες καλύπτουν όλο το φάσμα των επαγγελμάτων, από ανειδίκευτους εργάτες και βοηθητικό προσωπικό μέχρι διευθυντικά στελέχη, γεγονός που εξισορροπεί τον μέσο όρο. Αντίθετα, για να εργαστεί κάποιος στη Γερμανία προερχόμενος από χώρες εκτός ΕΕ (όπως η Σιγκαπούρη ή η Ινδία), πρέπει συνήθως να διαθέτει ήδη συμβόλαιο για θέση υψηλής εξειδίκευσης που εξασφαλίζει τη σχετική βίζα.
Ουσιαστικά, το σύστημα λειτουργεί ως φίλτρο: ένας πολίτης της Σιγκαπούρης δύσκολα θα έπαιρνε βίζα για να εργαστεί ως σερβιτόρος, αλλά είναι περιζήτητος ως στέλεχος επιχειρήσεων. Έτσι, οι άνθρωποι που φτάνουν από αυτές τις χώρες είναι εκ προοιμίου υψηλά αμειβόμενοι. Συνολικά, υπάρχουν στοιχεία για 127 κράτη, εκ των οποίων μόνο οι πολίτες 37 χωρών ξεπερνούν εισοδηματικά τους Γερμανούς. Στις υπόλοιπες 90 περιπτώσεις, οι μισθοί κινούνται χαμηλότερα.
Η άλλη όψη του νομίσματος
Στον αντίποδα, εργαζόμενοι από χώρες με χαμηλό κατά κεφαλήν ΑΕΠ τείνουν να λαμβάνουν τις χαμηλότερες αμοιβές στη Γερμανία. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Μπουρούντι, με τους 782 εργαζόμενους από την κεντροαφρικανική χώρα να έχουν διάμεσο εισόδημα μόλις 2.601 ευρώ, ποσό που τους κατατάσσει στη ζώνη των χαμηλόμισθων. Παρόμοια εικόνα παρουσιάζει η Λιβερία (2.649 ευρώ) και η Γκάνα, από την οποία προέρχονται 11.431 εργαζόμενοι με διάμεσο μισθό 2.656 ευρώ.
