Η κατασκευή νέων κατοικιών στη Γερμανία στρέφεται πλέον σε μικρότερα διαμερίσματα, τα οποία είναι οικονομικά πιο προσιτά σε σχέση με το παρελθόν. Αυτό προκύπτει από πρόσφατη μελέτη του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών (DIW), η οποία καταγράφει σαφή μεταβολή στο μέγεθος των νεόδμητων κατοικιών και στη συνολική εξέλιξη της στεγαστικής αγοράς.
Σύμφωνα με τη μελέτη, βασικός παράγοντας αυτής της αλλαγής είναι η συρρίκνωση των νοικοκυριών. Όλο και περισσότεροι άνθρωποι δεν έχουν πλέον ανάγκη από μεγάλα διαμερίσματα με τέσσερα ή περισσότερα δωμάτια, επιλέγοντας μικρότερους χώρους με λιγότερες απαιτήσεις σε κόστος και συντήρηση. Παράλληλα, η έντονη αύξηση των τιμών των ακινήτων από το 2010 έχει περιορίσει τη δυνατότητα πολλών οικογενειών να αποκτήσουν ή να ενοικιάσουν μεγάλες κατοικίες.
Η μελέτη του DIW επισημαίνει ότι για δεκαετίες η άνοδος των εισοδημάτων και η επιδίωξη μεγαλύτερης άνεσης είχαν οδηγήσει στη συνεχή αύξηση του μεγέθους των κατοικιών. Ωστόσο, αυτή η τάση φαίνεται να έχει πλέον σταματήσει. Για πρώτη φορά από την έναρξη των σχετικών καταγραφών, η μέση επιφάνεια των κατοικιών στη Γερμανία παρουσιάζει στασιμότητα, με τις προβλέψεις να δείχνουν περαιτέρω μείωση έως το 2050.
Τα στοιχεία δείχνουν ότι από το 1965 έως σήμερα η μέση επιφάνεια ανά κατοικία αυξήθηκε από 69 σε 94 τετραγωνικά μέτρα. Την ίδια περίοδο, η διαθέσιμη επιφάνεια ανά άτομο υπερδιπλασιάστηκε, από περίπου 20 σε πάνω από 49 τετραγωνικά μέτρα. Παρ’ όλα αυτά, από το 2005 και μετά, οι νεόδμητες κατοικίες κατασκευάζονται εκ νέου μικρότερες, σηματοδοτώντας μια σαφή αλλαγή πορείας.
Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της μελέτης, σε βάθος χρόνου ο μέσος όρος της επιφάνειας των κατοικιών αναμένεται να είναι περίπου έξι τετραγωνικά μέτρα μικρότερος σε σύγκριση με σήμερα. Η εξέλιξη αυτή ευθυγραμμίζεται με όσα έχουν ήδη καταγραφεί σε άλλες ανεπτυγμένες χώρες, όπως το Βέλγιο και η Νορβηγία, όπου τα νέα διαμερίσματα άρχισαν να μικραίνουν ήδη από τις αρχές της δεκαετίας του 2000.
Στο πλαίσιο αυτό, η μελέτη αναφέρεται και στο παράδειγμα της Ιαπωνίας, όπου οι κατασκευαστές έχουν αναπτύξει μοντέλα κατοικιών με περιορισμένη επιφάνεια αλλά αυξημένη λειτουργικότητα και αποδοτική αξιοποίηση του χώρου, προσφέροντας περισσότερα δωμάτια σε μικρότερο συνολικό εμβαδόν.