Θουριγγία – Η ιστορική βιομηχανία πορσελάνης Kahla στη Γερμανία οδεύει προς το τέλος της παραγωγής της έπειτα από 182 χρόνια λειτουργίας. Η πτώση των παραγγελιών και το υψηλό κόστος ενέργειας οδήγησαν την επιχείρηση σε αδιέξοδο, ενώ περίπου 100 εργαζόμενοι βρίσκονται αντιμέτωποι με την απώλεια της δουλειάς τους.
Το οικονομικό βάρος αποτυπώνεται σε έναν αριθμό: μόνο τον τελευταίο μήνα, οι λογαριασμοί για φυσικό αέριο και ηλεκτρικό ρεύμα έφτασαν τις 220.000 ευρώ, όπως ανέφερε ο διαχειριστής της διαδικασίας αφερεγγυότητας Rolf Rombach. Οι παραγγελίες είχαν ήδη μειωθεί τα προηγούμενα χρόνια, όμως οι τιμές της ενέργειας αποδείχθηκαν ιδιαίτερα δύσκολο να καλυφθούν.
Η παραγωγή πορσελάνης απαιτεί θερμοκρασίες περίπου 1.400 βαθμών Κελσίου. Ο υπεύθυνος παραγωγής Frank Meinhardt-Ruppin εξήγησε ότι οι συνεχείς ετήσιες αυξήσεις του ενεργειακού κόστους καθιστούν κάποια στιγμή αδύνατη τη λειτουργία ενός τέτοιου εργοστασίου στη Γερμανία.
Πότε σβήνουν οι κλίβανοι και ποια ελπίδα απομένει
Το χρονοδιάγραμμα προβλέπει ότι ο κλίβανος που ψήνει και σκληραίνει τα λευκά κεραμικά θα σταματήσει στα τέλη Οκτωβρίου. Η διακόσμηση των προϊόντων θα συνεχιστεί έως τα τέλη Νοεμβρίου. Για έναν μικρό αριθμό εργαζομένων του συγκεκριμένου τμήματος υπάρχει ακόμη μια πιθανότητα συνέχισης της απασχόλησης.
Ο Rombach εξετάζει το ενδεχόμενο να αγοράζονται στο μέλλον έτοιμα, αδιακόσμητα κεραμικά από άλλους προμηθευτές, ώστε το τελικό διακοσμητικό στάδιο να παραμείνει στην Kahla. Δεν πρόκειται για συμφωνημένη λύση, αλλά για προσπάθεια διατήρησης μιας δραστηριότητας που βασίζεται στη χειρωνακτική εργασία και στην εμπειρία του προσωπικού.
Η κυβέρνηση του κρατιδίου της Θουριγγίας είχε διαθέσει από το 1991 συνολικά 9 εκατομμύρια ευρώ σε ενισχύσεις για την εταιρεία. Εκπρόσωπος του υπουργείου Οικονομίας του κρατιδίου επισήμανε, ωστόσο, ότι η κρατική στήριξη δεν μπορεί επ’ αόριστον να υποκαθιστά μια οικονομικά βιώσιμη επιχειρηματική προοπτική.
Ουρές για τα τελευταία σερβίτσια της Kahla
Στο εργοστασιακό κατάστημα, πελάτες σχηματίζουν ουρές από το πρωί για να προλάβουν τα τελευταία πιάτα και φλιτζάνια. Μία γυναίκα που χρησιμοποιεί τα σκεύη της Kahla επί 30 χρόνια επέστρεψε για να συμπληρώσει το σερβίτσιό της. Μια άλλη περιέγραψε την εξέλιξη ως βαθιά απογοητευτική.
Η ζήτηση προκάλεσε προβλήματα ακόμη και στο ηλεκτρονικό κατάστημα, που κατέρρευσε και έκτοτε λειτουργεί μόνο κατά διαστήματα. Το φυσικό σημείο πώλησης έμεινε κλειστό για δύο ημέρες προκειμένου οι εργαζόμενοι να ξαναγεμίσουν τα ράφια. Ο επικεφαλής του, Benedikt Bernshausen, περίμενε αυξημένη προσέλευση μετά την ανακοίνωση του κλεισίματος, αλλά όχι σε αυτή την έκταση.
Μια βιομηχανία δεμένη με την ιστορία της Ανατολικής Γερμανίας
Στα χρόνια της Λαοκρατικής Δημοκρατίας της Γερμανίας, η πορσελάνη της Kahla ήταν καθημερινό αντικείμενο σε εκατομμύρια νοικοκυριά, με χαρακτηριστικά σχέδια όπως το μοτίβο κρεμμυδιού και τα λουλούδια του αγρού. Στο κρατικό βιομηχανικό συγκρότημα VEB Kombinat Feinkeramik Kahla εργάζονταν τότε 18.000 άνθρωποι.
Μετά τη γερμανική επανένωση ακολούθησε μεγάλη κάμψη, αλλά η επιχείρηση επανιδρύθηκε και γνώρισε νέα περίοδο επιτυχιών. Απέσπασε δεκάδες βραβεία σχεδιασμού και παρουσίασε τη σειρά «Touch», με επιφάνεια πορσελάνης που θυμίζει βελούδο.
Για όσους έχουν περάσει δεκαετίες στο εργοστάσιο, το κλείσιμο έχει έντονη προσωπική διάσταση. Η εργαζόμενη Katrin δυσκολεύεται να αποχωρήσει έπειτα από 45 χρόνια. Ο Frank Meinhardt-Ruppin έχει ζήσει ξανά μια αντίστοιχη εξέλιξη: τέσσερα χρόνια νωρίτερα είχε κλείσει η παραγωγή στον προηγούμενο εργοδότη του, την Triptis-Porzellan, επίσης κυρίως λόγω του ενεργειακού κόστους.
Οι διαδοχικές πτωχεύσεις και διακοπές λειτουργίας έχουν πλήξει τον κλάδο πορσελάνης της Θουριγγίας. Στο μουσείο Porzellanwelten του κάστρου Leuchtenburg, κοντά στην Kahla, η πρόεδρος του συλλόγου υποστήριξης Doris Klüger υπενθυμίζει ότι τα κεραμικά της περιοχής ήταν παγκοσμίως γνωστά και ο κλάδος αποτελούσε επί χρόνια βασικό εργοδότη. Με κάθε εργοστάσιο που χάνεται, σημειώνει, χάνεται και ένα μέρος της τοπικής ταυτότητας.
