Γερμανία – Η δημογραφική συρρίκνωση της χώρας επιταχύνεται με δραματικούς ρυθμούς, καθώς τα υπέρογκα οικονομικά βάρη αποτρέπουν πλέον μαζικά τους πολίτες από τη δημιουργία οικογένειας. Κατά τη διάρκεια του 2025, ο συνολικός αριθμός των νεογνών σε εθνικό επίπεδο περιορίστηκε στις 650.000, καταγράφοντας σημαντική μείωση κατά 20.000 γεννήσεις σε άμεση σύγκριση με τα δεδομένα του αμέσως προηγούμενου έτους.
Η συγκεκριμένη εξέλιξη οδήγησε τον κρίσιμο δείκτη γονιμότητας στο ιστορικό χαμηλό του 1,35 ανά γυναίκα, επιβεβαιώνοντας τη σταθερά και αμείλικτη πτωτική πορεία του πληθυσμού. Το διαρκώς αυξανόμενο κόστος διαβίωσης και η γενικευμένη εργασιακή ανασφάλεια μετατρέπουν τον οικογενειακό προγραμματισμό σε μια εξαιρετικά αυστηρή οικονομική εξίσωση, επηρεάζοντας άμεσα και καθοριστικά τις αποφάσεις των ζευγαριών.
Οι μακροπρόθεσμες συνέπειες αυτής της σταθερής τάσης διαγράφονται ιδιαίτερα απειλητικές για τα θεμέλια και τις δομές του κράτους. Η ραγδαία γήρανση του πληθυσμού ασκεί ήδη ασφυκτική πίεση στο κρατικό συνταξιοδοτικό σύστημα, ενώ παράλληλα εντείνει κατακόρυφα τις ελλείψεις σε εξειδικευμένο εργατικό δυναμικό και σε διαθέσιμες δομές κοινωνικής περίθαλψης σε ολόκληρη την επικράτεια.
Οι δημογραφικές προβολές και η πίεση στο σύστημα
Σύμφωνα με τις τρέχουσες επιστημονικές προβολές και τα διαθέσιμα στατιστικά μοντέλα, ο συνολικός πληθυσμός της χώρας ενδέχεται να περιοριστεί δραματικά στα 68,8 εκατομμύρια έως το έτος 2070. Η συγκεκριμένη εκτίμηση μεταφράζεται σε καταστροφικές απώλειες της τάξης των 15 εκατομμυρίων κατοίκων σε ευθεία αναλογία με τα σημερινά δημογραφικά δεδομένα.
Υπό αυτές τις δυσοίωνες συνθήκες, η διατήρηση της εθνικής παραγωγικότητας, η εύρυθμη λειτουργία του κρατικού μηχανισμού και η σταθερότητα της οικονομίας τίθενται πλέον υπό σοβαρή αμφισβήτηση, καθώς η δεξαμενή του ενεργού ανθρώπινου δυναμικού συρρικνώνεται επικίνδυνα.
Το βασικό εμπόδιο για την απόκτηση απογόνων εντοπίζεται ξεκάθαρα στη δραστική μείωση της πραγματικής αγοραστικής δύναμης των νοικοκυριών. Χαρακτηριστική είναι η εκτενής ανάλυση που παρουσιάστηκε πρόσφατα στον γερμανικό τύπο από τη συντάκτρια Alexandra Würzbach, η οποία εξέτασε τα οικονομικά δεδομένα ενός τυπικού ζευγαριού με υψηλές επαγγελματικές αποδοχές. Η μετάβαση από το καθεστώς των δύο εργαζομένων σε αυτό του ενός συντηρητή ανατρέπει πλήρως τον οικονομικό σχεδιασμό, εγείροντας σοβαρά ερωτήματα για τη βιωσιμότητα της οικογενειακής ζωής.
Η οικονομική ανατομία των εξόδων διαβίωσης
Σε μια χαρακτηριστική περίπτωση όπου το κοινό μηνιαίο μεικτό εισόδημα ενός ζευγαριού αγγίζει τα 14.300 ευρώ, η γέννηση ενός παιδιού και η συνεπακόλουθη, αναπόφευκτη αποχώρηση του ενός γονέα από την ενεργό αγορά εργασίας περιορίζει αυτόματα το διαθέσιμο ποσό στα 6.500 ευρώ μεικτά. Αυτή η κατακόρυφη πτώση των εσόδων δημιουργεί άμεσα συνθήκες ασφυξίας.
Τα πάγια έξοδα της καθημερινότητας λειτουργούν απολύτως κατασταλτικά ακόμη και για τα υψηλότερα εισοδηματικά κλιμάκια που παραδοσιακά θεωρούνταν προστατευμένα από τις οικονομικές διακυμάνσεις. Ένα μέσο μηνιαίο μίσθωμα της τάξης των 2.000 ευρώ, σε άμεσο συνδυασμό με τη συντήρηση ενός οχήματος, τις σταθερές ασφαλιστικές εισφορές, το διαρκώς αυξημένο ενεργειακό κόστος και τις ανελαστικές καθημερινές δαπάνες τροφίμων και αναγκών, συρρικνώνει δραματικά το διαθέσιμο οικονομικό υπόλοιπο.
Ο άμεσος κίνδυνος της αναγκαστικής προσφυγής σε τραπεζικές πιστώσεις και υπεραναλήψεις, καθώς και η πλήρης αδυναμία μελλοντικής αποταμίευσης, καθιστούν την τεκνοποίηση μια εξαιρετικά επισφαλή επιλογή. Η εντατική εργασιακή προσπάθεια δεν μεταφράζεται πλέον σε κατοχυρωμένη ασφάλεια.
Στατιστική αποτύπωση της κοινωνικής ανησυχίας
Το πραγματικό μέγεθος του προβλήματος και η γενικευμένη κοινωνική απαισιοδοξία επιβεβαιώνονται απόλυτα μέσα από πρόσφατα δημοσκοπικά δεδομένα. Σε εξειδικευμένη έρευνα του ινστιτούτου INSA, η οποία διεξήχθη σε ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα 1.003 πολιτών, το 55% των ερωτηθέντων δηλώνει ξεκάθαρα ότι η δημιουργία οικογένειας αποτελεί πλέον ένα πρακτικά μη βιώσιμο έξοδο στη σημερινή συγκυρία.
Η συντριπτική πλειοψηφία των συμμετεχόντων, αγγίζοντας το ποσοστό του 81%, κατονομάζει τα δυσβάσταχτα και υψηλά κόστη διαβίωσης ως τον κύριο και βασικότερο αποτρεπτικό παράγοντα για την απόκτηση παιδιών. Παράλληλα, καταγράφεται μια εξαιρετικά έντονη ανησυχία για τις άμεσες επιπτώσεις στην επαγγελματική και εισοδηματική πορεία των γονέων.
Το 40% των συμμετεχόντων εκφράζει ανοιχτά τον φόβο του για τη σοβαρή απώλεια εισοδήματος κατά τη διάρκεια της απαραίτητης άδειας ανατροφής. Το γεγονός ότι ακόμη και ζευγάρια με σταθερές και υψηλές αποδοχές διστάζουν εντόνως να προχωρήσουν σε τεκνοποίηση, αποδεικνύει ότι η δημογραφική ανάκαμψη σχετίζεται άρρηκτα με την οικονομική σταθερότητα που βιώνει ο πληθυσμός.
