Ελβετία – Ένα δυσθεώρητο κόστος, όχι μόνο σε ιατρικά έξοδα αλλά και σε χαμένες εργατοώρες, καλείται να πληρώσει κάθε χρόνο η ελβετική οικονομία εξαιτίας των ατυχημάτων στα χειμερινά σπορ.
Σύμφωνα με τα νεότερα στοιχεία που δημοσιοποίησε η Suva (Ελβετικό Ταμείο Ασφάλισης Ατυχημάτων), ο απολογισμός είναι αποκαρδιωτικός: περίπου 827.000 ημέρες εργασίας χάνονται ετησίως, καθώς οι εργαζόμενοι που τραυματίζονται στις πίστες χρειάζονται μακρύ χρόνο ανάρρωσης.
Αν αναγάγει κανείς αυτόν τον αριθμό σε έτη, με βάση τις 250 εργάσιμες ημέρες ανά έτος, το αποτέλεσμα προκαλεί ίλιγγο: η Ελβετία χάνει το ισοδύναμο 3.300 εργάσιμων ετών κάθε σεζόν.
Κάθε χρόνο καταγράφονται περίπου 35.000 ατυχήματα που σχετίζονται με το σκι και το snowboard, αριθμός που επιβαρύνει σημαντικά τόσο τα ασφαλιστικά ταμεία όσο και τις επιχειρήσεις που καλούνται να καλύψουν τα κενά των απόντων υπαλλήλων τους.
Η ηλικιακή ομάδα «υψηλού κινδύνου»
Η ανάλυση των στοιχείων αποκαλύπτει μια ενδιαφέρουσα αλλά και ανησυχητική δημογραφική τάση. Τα θύματα δεν είναι κυρίως οι νεαροί ριψοκίνδυνοι σκιέρ, όπως ίσως θα περίμενε κανείς, αλλά η Generation X. Συγκεκριμένα, η ηλικιακή ομάδα 45 έως 54 ετών κατέχει τη θλιβερή πρωτιά στη συχνότητα των ατυχημάτων.
Τα στατιστικά είναι αποκαλυπτικά ανά ηλικία:
- 15–24 ετών: 4.700 ατυχήματα, 108.700 ημέρες αποζημίωσης.
- 25–34 ετών: 7.600 ατυχήματα, 171.900 ημέρες αποζημίωσης.
- 35–44 ετών: 7.600 ατυχήματα, 163.100 ημέρες αποζημίωσης.
- 45–54 ετών: 9.200 ατυχήματα, 228.100 ημέρες αποζημίωσης.
- 55–64 ετών: 5.300 ατυχήματα, 147.700 ημέρες αποζημίωσης.
Οι 45άρηδες και 50άρηδες ευθύνονται για το μεγαλύτερο μερίδιο των χαμένων ημερών (228.100), γεγονός που συνδέεται άμεσα με τη φυσιολογία. Όσο μεγαλώνει ο άνθρωπος, τόσο αυξάνεται ο χρόνος που απαιτείται για την πλήρη αποθεραπεία μετά από έναν τραυματισμό.
Γιατί αυξάνεται ο χρόνος απουσίας
Η Suva επισημαίνει ένα παράδοξο: ενώ ο συνολικός αριθμός των ατυχημάτων έχει αυξηθεί μόλις κατά 6% από τα μέσα της δεκαετίας του 2000, οι ημέρες απουσίας από την εργασία έχουν εκτοξευθεί κατά 16%. Αυτή η δυσαναλογία εξηγείται από τη γήρανση του πληθυσμού των σκιέρ.
Σήμερα, περισσότεροι άνθρωποι άνω των 44 ετών παραμένουν ενεργοί στις πίστες σε σχέση με πριν από 15 χρόνια. Ωστόσο, ένας τραυματισμός σε αυτή την ηλικία απαιτεί περισσότερο χρόνο ίασης.
Ενδεικτικά, ένας νέος 15-24 ετών επιστρέφει στη δουλειά του κατά μέσο όρο σε 21 ημέρες, ενώ ένας εργαζόμενος 55-64 ετών χρειάζεται περίπου 27 ημέρες για την ίδια διαδικασία.
Οδηγίες πρόληψης για ασφαλείς καταβάσεις
Για τον περιορισμό του φαινομένου, η Suva εξέδωσε σειρά οδηγιών προς τους λάτρεις των χειμερινών σπορ, τονίζοντας ότι η πρόληψη είναι το κλειδί:
- Χρήση καλά συντηρημένου εξοπλισμού και σωστά ρυθμισμένων δεστρών.
- Ρεαλιστική εκτίμηση των σωματικών ικανοτήτων (αποφυγή υπερτίμησης δυνατοτήτων).
- Σωστή προθέρμανση πριν την πρώτη κατάβαση.
- Προσαρμογή της ταχύτητας ανάλογα με τις συνθήκες της πίστας και το επίπεδο τεχνικής.
- Τακτικά διαλείμματα για ξεκούραση.
- Διαύγεια πνεύματος και πλήρης συγκέντρωση στην πίστα.
Η υπεύθυνη και προσεκτική συμπεριφορά στο χιόνι δεν προστατεύει μόνο τη σωματική ακεραιότητα των σκιέρ, αλλά συμβάλλει και στη μείωση του τεράστιου οικονομικού και εργασιακού κόστους που επιβαρύνει το σύνολο της κοινωνίας.
